Yusuf İçin

[dilsitan]

“Züleyha, Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca Yusuf diye başladı, Yusuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın nâmesinde ser-nâmeden öte kelam yok. Ve Züleyha’nın lügatında Yusuf’tan öte sözcük yok.” [1]



Züleyha!

Aynalara akseden, sanki duru bir pınar.

Bir bakan bir daha bakar.

Zengin, güçlü ve nümayişkâr…



Züleyha!

Potifar’ın gözdesiyken, gözleri derin bir kuyuya meftun olup gözden düşen,

zaif köle diye takdim edilene zaafını izhar eden,

aşkı aşikâr…



Züleyha!

Gömleği arkadan yırtan,

Yusuf’u zindana atan

Hakkı olmayana uzanan

Müfteri, mütecaviz, hevâkâr…



Züleyha!

Kınayanlara : “ Benim yerimde olsaydınız siz de kınananlardan olurdunuz” diyerek Yusuf’un güzelliğini aşkına şahit getiren,

Yaratıcı’nın cemalinin tecellisi olan o güzellik karşısında ellerini doğrayan kadınların dillerini bağlayan,

sadece yüreğini ve aşkını konuşturan

Cüretkâr…



Züleyha!

Gülüşü sadakayken, Yusuf’un bir gülümsemesine dilenen,

Leyla’nın, Şirin’in, Aslı’nın ve daha nicesinin maşuk olmak varken nasibinde;

yâr gülşeninde güzeller gonca gül iken,

aşka düşen, dile düşen, derde düşen; Mecnun olan, Kerem olan, Ferhat olan bir kadın…

Yüreği diken diken…

Mahzun, mahcup, siyahkâr…



Züleyha!

Her geleni: “Belki Yusuf’tan haber verir” diye dinleyen

Beytü’l-ahzanında “Yusuf!..” diye inleyen

Destan iken güzelliği bir vakitler Mısır’da;

saçlarına a(ş)k düşen, gözgülerine küsen,

Gözü yaşlı, yüzü yaşlı nâlişkâr…



Züleyha!

Önce tutkuyla, sonrasında aşkla ve aşkın da ötesine geçerek hayat-kader-irade dairesinde, varlıktan öte varlığı fark eden,

bu fark edişle belâyı aşka ‘Eyvallah’ diyen

bir tevbekâr…



Yusuf ile Züleyha Nazan Bekiroğlu

[Katre-i Matem]

Rabbini bilen Züleyha ilk dua olarak hemen oracıkta Rabbim gözlerimden bu acıyı kim silecek benim

Kim yıkayacak gözlerimin içini Kim yıkayacak acılarla dolan kalbimi

Hemen arkasından da olsun dedi

Rabbim her şeye razıyım

Hepsine razıyım

Yeter ki aşktan azad etme kalbimi

Yeter ki göz yaşlarımın serininde yıka içimi

Göz yaşlarımı ve aşkımı alma onlar bende kalsın.Bedel olsun

Ödül olsun

Bağış olsun

Yoksulluğum zenginliğim olsun

Aşkım yeter muhabbet denizinin kıyıları ne denli sınırsızmış göreyim

Aşkım yeter varlığımın anlamı neymiş çözeyim

Yeter aşkım

yeter ki aşkımın kalbime düştüğü yere kadar yükseleyim

Aşkım yeter tenimin kafesiyle düştüğüm kuyudan aşkımın tüyleriyle yükseleyim

Aşkım yeter tenimin beni hapsettiği zindandan aşkımın kanatlarıyla geçip gideyim

Aşkla var olduğum yerde yine aşkla yok olayım

Rabbim acıya razıyım ama gözyaşım bende kalsın Razıyım yoklukta var olayım

Yitirdikçe bulayım Öldükçe doğayım

Canım çekildikçe aradan saf aşktan ibaret kalayım

Rabbim çıkar aradan takılıp kaldığım tenimi kaldır aradan saf aşkla aramdaki perdeleri

[hazan mevsimi]

Gece gibi iniyor gözlerime yalnızlık. Yağmur seslerinin buğusuna emanet edilmiş çocukluk şarkıları kadar uzak ve mağrurum.
Önce şehre ağlıyorum sonra sana. Yusuf'un gömleği kadar hanif, Züleyha'nın gözleri kadar naif bir kent kuruyorum sana.
Ey kan kızılı gözlerinde aşk manzumeleri nesreden sevgili. Tıpkı Yusuf'un hikayesindeki gibi;
senin güzelliğini gören her şehir, letâfetinden sarhoş olup kendi bıçaklarıyla kendi parmaklarını doğrasın istiyorum.

Ki bir şehir gözlerinin güneşini içip güne başlıyorsa ve hala kendini yakmıyorsa, o şehirden intikam almanın vakti gelmiştir.
Gözlerin ki; yaralı ceylanların susuzluğunu giderdiği sonsuzluk ırmağı. Bedevilerin çölsü yalnızlıklarına bir avuç serap.
Gözlerin cennet diyarına ulaştıran köprüdeki zebercet taşlarının üstündeki parıltı.
Herşeye olsa bile gözlerine ihanet etmemeli şehir. Gözlerin açılınca kıyamet kapanınca cennet.
Cennete giden herkesin gömüldüğü bir güzellik kabri gözlerin.

Ey alnının halesinde mekki yalnızlıkları saklayan hüzün mevsimi.
Ey ismini gül yaprağının suya dokunuşundan alan mesrûr sevgili.

Bir karanfil ölüyor avuçlarımda belli belirsiz. Şehirsiz çocukluğumun sığırtmaç eteklerine yuvarladığım
senli günlerimle gidiyorum şehrinden. Bir şadırvanın ucuna bağladığım yüreğime kimsesiz çocuklar su serpiyor.

Önce şehre ağlıyorum sonra sana.
Ve Yusuf'ça bir vakarla.
Seni kalbimin zindanından âzâd ediyorum.

-II-

Sana kullanılmamış kelimelerle yepyeni bir cümle getireyim istedim Züleyha.
Düşlerin, gerçeğin prizmasına yansıyan izdüşümüyle, "aşk" çizmeliydi kalbinin tualine ellerim.
Ama ellerimi açık artırmaya sunulmuş bir gökyüzüne değdireli beri ziyankar bir yağmurun hamiliyim.

Sükutumun baş harfini sana bağışladıysam, naralarımın andacı sen olasın diyedir bu.

Adım Yusuf
Andım Yusuf
Acım Yusuf
Harcım Yusuf

Geceye adını mıhlarken sensizlikten lâl kesilmiş gözlerim. Denizlerin yakamoz
değmemiş kıvrımlarına kalbimdeki kandan kalem ile şunu yazacağım.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmeyeceğim.

-III-

Ellerinin geceyi ürküten siyahlığı olmasaydı belki inanırdım zindanda olmadığıma.
O zaman aşka meyyal yanlarımı savaşa sürmezdim. Ne bahşettiyse sana Rahman,
efdal gözlerine musaddık olan rüyalarında, hepsini hayra yorardım.
Ama aşk, gömleğimin yakasına bulaşan kir oldu sadece. Bu yüzden Züleyha,
aşksızlığa muttasıl eyledim kulbe-i ahzan'ımı.

Mintanım hüzünle örülüdür gelme peşimden. Ben kendi kardeşlerince ihanete
uğrayan bir yürek taşıyorum içimin dehlizlerinde. Kan revan uykularıma rüyalarını maksud kılma Züleyha.
Yakub'un gözleri kadardır kalbimin körlüğü. Bünyamin kadar acemisiyim aşkın ve andın.

Bana rüzgarlardan bahset Züleyha. Saçlarının çölsü yalımlarında alevlenen ateşten rüzgarlardan.
Ki silinsin gömleğimdeki kirli gölgen.

Çünkü Züleyha.

Aşk, günahın karaladığını tövbeyle aklamaktır!


Muhsin Kalender

[dilsitan]

Yusuf kuyuda da mutluydu;Züleyha'nın yanında da...

Şimdilerde,ne Züleyhalar yetiyor Aşk'a;ne de kuyudakilerin yüreği sabra...

[dilsitan]

... Aşk bir gül gibidir
Yusuf'a benzer...
Kokusunu almaya bir yakup ister...
Aşkı ALLAH korur kurda yem etmez....

hz.Mevlana

[kış meleği]

emeklerinize sağlık çok güzel

[dilsitan]

[Linkleri görebilmek için üye olmanız gerekmektedir, ]

[hazan mevsimi]

Aşk Yürek Yakan Kor Oldu Bedende
Ve Züleyha Oldu Ağlayan Gözlerde
Sessizliğin Çaresizliğin Izdırabın Timsali Oldu. . .
Sustu! Sustu! Sustu!

[CiLeKTiNa]

hep dokunaklı geliyor bana bakamıyorum çoğu zman böylesi şiirlere
dilsitancığım yine ağlatacaksın beni
video çok güzeldi
konu bir başka güzel
teşekkürler tüm emeklere

[dilsitan]

[Linkleri görebilmek için üye olmanız gerekmektedir, ]