Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Geceler
- Başlangıç tarihi
Işığın kaybolur bir gün, kalırsın karanlığıma. Karanlıkta yol benim, iz benim, ses benim. Bulamazsın, göremezsin, duduyamazsın. Işığını ararsın, karanlığı unutursun, bihaber çırpınırsın. Bir nefes yakınında olurum, bin yıl uzak bilirsin.
İşte o gün ben senin düşüncene, sen benim muhtaç halime bürünürsün.
Görürüm, duyarım, nefesimi tutarım. Hissettirmem varlığımı.
Her yer aydınlıktır, sen karanlığıma sığınmak istersin.
İstesem de yapamam. Geldiğin yer mezarımdır.
İşte o gün ben senin düşüncene, sen benim muhtaç halime bürünürsün.
Görürüm, duyarım, nefesimi tutarım. Hissettirmem varlığımı.
Her yer aydınlıktır, sen karanlığıma sığınmak istersin.
İstesem de yapamam. Geldiğin yer mezarımdır.
Üzerime alınayım mı bilemedim