Yeniden Doğuş

Mahcubum, gözlerinin kıyısına teğet geçerken bile yüzüm kızarıyor, sözlerim boğazımda düğümleniyor.

Çok utanıyorum saklayamadığım bu sızıdan



Gülüşün ki kadim bir masalın en güzel fıkrası...

Sen her tebessüm ettiğinde,

Sözün hükmü bitiyor, efsaneler dökülüyor dudaklarından.

Bir bakışın var;

Kirpiklerin ince bir sızı gibi batan yüreğime,

Kendi hüznümden utandırır,

Şu fani dünyadaki bütün kelimelerimi yüzüme vurur.

Senden evvel ne çok susmuşum ben,

Şimdi ise bakışının gölgesinde saklanacak yer arıyorum.

Yüreğim sakıncalı bir acemi gibi titrerken,

Bana sadece şu utancın, şu tatlı sızının içinde

Gözlerinin kıyısına sığınmak düşer...
Alperen