MÜRŞİDİ BİLMEK VE İDRAK ETMEK
Bir insan mürşidi bilmez ise Allah tealayı tanımaz. Mürşidin gölgesinde hakikatleri bilmezse Resûlullah a.s.v efendimizi de bilmez. Kuranı da bilmez.
Onun merhametini, sabrını, adaletini, insanlara müşfik davranmasını bilmeden Allahı tanıyamaz. Allahın aynası o’dur. Mürşid bilinmezse kuranın hakikatleri bilinmez. Kuranın hakikatlerini bu zad yaşayarak gösterir. Biz okuyarak anlayamayız. Mürşid kuranın her ayetini yaşayarak bize ibraz ediyor bak bu ayetin karşılığı bu, o hadisin karşılığı bu. Kim peygamberi ve kuranı bilmek ister mürşidine bakmak zorunda. Numune odur. Hakkın aynası odur. Kuranı resulüllahı a.s.v tarif eden odur.
Onun için bize Allahı öğreten bir zatın karşısında nasıl durmalıyız. Nasıl itaat etmeliyiz. Söylediklerini nasıl yapmalıyız. Anam babam sana feda olsun desek az mıdır, çok mudur? Buna bakmalıyız. Ve düşünmeliyiz.
Mürşid her işi ve hareketi ile Allahın esmasını yani ahlakını bize gösteren zat dır. Mürşide bakıldığında Allahın esması gözükür. (Allahın ahlakı orda gözükür) Yani bir insan Mürşid de neye bakmalı ve neye dikkat etmelidir dediğimizde.
Bir insan mürşidi ile dost olmak zorundadır. Onu sevmek zorundadır. İtaat etmesi lazım. Tuttuğu el ile aynı olması lazım. Biz mürşidden bir şey öğrenmeye gidiyoruz dediğimizde: biz senin gibi olacağız elini öğle tutuyoruz. Demek istiyoruz.
Onun gibi olacaksak dikkat edeceğimiz şey nedir? Bizim onunla dost olabilmemiz için onun gönlünde Allahın ahlakı var kendi gönlümüze takas olması lazım. Merhametli olmalıyız yoksa aramızda dostluk olmuyor. Merhametli ile zalim yan yana olamazlar. Bir birlerini sevmezler. Bir birlerini dinlemezler.
Bizde mürşidimizle dost olabilmemiz için onunla aynı olmamız lazım. Yani mürşitle beraber olduğumuz zaman onun ahlakı ne ise gönlümüzde o ahlak olması lazım.
En basit tabirle onun yanında sabırla, edeple, merhametli olup konuşacağız hareketlerimize dikkat edeceğiz ki o zata edepsizlik olmasın. Biz kalbimizi sabır a göre merhamete göre adalete göre düzenleyeceğiz çünkü karşımızdaki zad yani Mürşid öyle olduğu için. Onunla anlaşabilmek için. Bir birimizi sevebilmemiz için. Onun öğretilerini bize verebilmesi için dolayısıyla bizim gönlümüz o ahlaka göre saygı ettiği zaman biz gönlümüzde o ahlakı hissettiğimiz zaman biz mürşidi tanıyacağız hem onun ahlaklandığı a.s.v efendimizi tanıyacağız. Mürşidi tanıyıp baktığımız zaman efendimizin ahlakını görüp tanımış olacağız çünkü o ahlak aynı ahlak. Sonra rabbimizi tanımak istiyorsak öyle tanıyacağız. Nasıl tanıyacağız. O adaletten o merhametten. O affetmekten. Bir ahlak gönlümüzde olduğu zaman affeden Allahu tealayı bilmiş olacağız.
Herkes karşısında olduğu zatın ahlakı ile ahlaklanacak. Namazlar bunun için kılınır, hatmeler bunun için yapılır, bir insan diyorsa ki hatmeye efendimiz a.s.v geliyor nasıl yapsın boynunu büksün nasıl büksün hz Osman r.a efendimizin a.s.v meclisinde hiç yüzünü gören olmamış hep yüzü yerde hiç kaldırmamış. O bir ahlakı elde etsek bize çok şey kazandırır.
Gavsın kapısı Allah resulünün ahlakıdır. Her sofi esma hünsanın her sıfatıyla karşılaşır bize bu ne kadar bulaşmış ve tesir etmiştir. Bi düşün.
Diyorlar ki rabıta sonunda Allahın zikrine götürür. Gavsımızın yanında edeple duranlar Allahın yanında da edeple dururlar. Düşün ki gavs hz. yanında ki edepli halini onu çıkar aradan Allahın huzurunda olmuş olursun. Gavsın ahlakı Allahın ahlakıdır. Dolayısıyla onun huzurunda düzgün durmasını beceren insan Allahın huzurunda durmasını da becerir. Yani gavsın yanındaki edep resulüllahın yanındaki edebe götürür. Efendimizin yanındaki edepte Allahın huzurunda durmayı öğretir. Allah bizden bu edebi istiyor.
Sadatların Allahı bilmek için önümüzde bir ayna olduğunu başından sonuna kadar aynı ahlak ile ahlaklanmamız gerektiğini sadatlar emretsin biz yapalım sözü şeriatın zahirdeki gözüdür. Sadatlar yapsın bizde aynısını yapalım sözü asıl kuraldır. Elini tuttuğumuz zata ben senin gibi olacağım sen göster ben yapayım demektir.
ALLAH YAR VE YARDIMCIMIZ OLSUN İNŞ.
Bir insan mürşidi bilmez ise Allah tealayı tanımaz. Mürşidin gölgesinde hakikatleri bilmezse Resûlullah a.s.v efendimizi de bilmez. Kuranı da bilmez.
Onun merhametini, sabrını, adaletini, insanlara müşfik davranmasını bilmeden Allahı tanıyamaz. Allahın aynası o’dur. Mürşid bilinmezse kuranın hakikatleri bilinmez. Kuranın hakikatlerini bu zad yaşayarak gösterir. Biz okuyarak anlayamayız. Mürşid kuranın her ayetini yaşayarak bize ibraz ediyor bak bu ayetin karşılığı bu, o hadisin karşılığı bu. Kim peygamberi ve kuranı bilmek ister mürşidine bakmak zorunda. Numune odur. Hakkın aynası odur. Kuranı resulüllahı a.s.v tarif eden odur.
Onun için bize Allahı öğreten bir zatın karşısında nasıl durmalıyız. Nasıl itaat etmeliyiz. Söylediklerini nasıl yapmalıyız. Anam babam sana feda olsun desek az mıdır, çok mudur? Buna bakmalıyız. Ve düşünmeliyiz.
Mürşid her işi ve hareketi ile Allahın esmasını yani ahlakını bize gösteren zat dır. Mürşide bakıldığında Allahın esması gözükür. (Allahın ahlakı orda gözükür) Yani bir insan Mürşid de neye bakmalı ve neye dikkat etmelidir dediğimizde.
Bir insan mürşidi ile dost olmak zorundadır. Onu sevmek zorundadır. İtaat etmesi lazım. Tuttuğu el ile aynı olması lazım. Biz mürşidden bir şey öğrenmeye gidiyoruz dediğimizde: biz senin gibi olacağız elini öğle tutuyoruz. Demek istiyoruz.
Onun gibi olacaksak dikkat edeceğimiz şey nedir? Bizim onunla dost olabilmemiz için onun gönlünde Allahın ahlakı var kendi gönlümüze takas olması lazım. Merhametli olmalıyız yoksa aramızda dostluk olmuyor. Merhametli ile zalim yan yana olamazlar. Bir birlerini sevmezler. Bir birlerini dinlemezler.
Bizde mürşidimizle dost olabilmemiz için onunla aynı olmamız lazım. Yani mürşitle beraber olduğumuz zaman onun ahlakı ne ise gönlümüzde o ahlak olması lazım.
En basit tabirle onun yanında sabırla, edeple, merhametli olup konuşacağız hareketlerimize dikkat edeceğiz ki o zata edepsizlik olmasın. Biz kalbimizi sabır a göre merhamete göre adalete göre düzenleyeceğiz çünkü karşımızdaki zad yani Mürşid öyle olduğu için. Onunla anlaşabilmek için. Bir birimizi sevebilmemiz için. Onun öğretilerini bize verebilmesi için dolayısıyla bizim gönlümüz o ahlaka göre saygı ettiği zaman biz gönlümüzde o ahlakı hissettiğimiz zaman biz mürşidi tanıyacağız hem onun ahlaklandığı a.s.v efendimizi tanıyacağız. Mürşidi tanıyıp baktığımız zaman efendimizin ahlakını görüp tanımış olacağız çünkü o ahlak aynı ahlak. Sonra rabbimizi tanımak istiyorsak öyle tanıyacağız. Nasıl tanıyacağız. O adaletten o merhametten. O affetmekten. Bir ahlak gönlümüzde olduğu zaman affeden Allahu tealayı bilmiş olacağız.
Herkes karşısında olduğu zatın ahlakı ile ahlaklanacak. Namazlar bunun için kılınır, hatmeler bunun için yapılır, bir insan diyorsa ki hatmeye efendimiz a.s.v geliyor nasıl yapsın boynunu büksün nasıl büksün hz Osman r.a efendimizin a.s.v meclisinde hiç yüzünü gören olmamış hep yüzü yerde hiç kaldırmamış. O bir ahlakı elde etsek bize çok şey kazandırır.
Gavsın kapısı Allah resulünün ahlakıdır. Her sofi esma hünsanın her sıfatıyla karşılaşır bize bu ne kadar bulaşmış ve tesir etmiştir. Bi düşün.
Diyorlar ki rabıta sonunda Allahın zikrine götürür. Gavsımızın yanında edeple duranlar Allahın yanında da edeple dururlar. Düşün ki gavs hz. yanında ki edepli halini onu çıkar aradan Allahın huzurunda olmuş olursun. Gavsın ahlakı Allahın ahlakıdır. Dolayısıyla onun huzurunda düzgün durmasını beceren insan Allahın huzurunda durmasını da becerir. Yani gavsın yanındaki edep resulüllahın yanındaki edebe götürür. Efendimizin yanındaki edepte Allahın huzurunda durmayı öğretir. Allah bizden bu edebi istiyor.
Sadatların Allahı bilmek için önümüzde bir ayna olduğunu başından sonuna kadar aynı ahlak ile ahlaklanmamız gerektiğini sadatlar emretsin biz yapalım sözü şeriatın zahirdeki gözüdür. Sadatlar yapsın bizde aynısını yapalım sözü asıl kuraldır. Elini tuttuğumuz zata ben senin gibi olacağım sen göster ben yapayım demektir.
ALLAH YAR VE YARDIMCIMIZ OLSUN İNŞ.
