TÜKÜRÜN
Neden kalbin kararmış?bin ocaktan bir ziya yok mu?
İlahi kimsesizlikten bunaldım,aşina yok mu?
Vatansız,hümansız bir garibim mülteca yok mu?
Bütün yokluk mu her yer? bari bir yok! der sada yok mu?
Gitme ey yolcu beraber oturup ağlaşalım:
Elemim bir yüreğin karı değil paylaşalım:
Ne yapıp ye'simi kahreyleyeyim bilmem ki?
Öyle dehşetli muhitimde dönen matem ki!..
Ah karşımda vatan namına bir kabristan
Yatıyor şimdi Nasıl yerlere geçmez insan?
şu mezarlar ki,uzanmış gidiyor,ey yolcu,
nereden başladı yükselmeye,bak,nerede ucu!
Bu ne hicranı müebbed,bu ne hüsran ı mübin
Ezilir ruh i sema,parçalanır kalb i zemin!
Azıcık kurcala toprakları seyret ne çıkar:
Dipçik altında ezilmiş, parçalanmış kafalar!
Bereden reng i hüviyetleri uçmuş yüzler!
kim bilir hangi şenaatle oyulmuş gözler!
medeniyet denilen vahşete lanet eder,
nice yekpare kesilmiş de sırıtmış dişler!
Süngülenmiş,kanı donmuş nice binlerce beden!
Nice başlar nice kollar ki cüda cisminden!
Ey bu toprakta birer naş ı perişan bırakıp
Yükselen,mevkib i ervah!..Sakın arza bakıp
Sanmayın:Şevk i şehadetle coşan bir kan var&
Bizde leşten daha hissiz,daha kokmuş can var!
Bakmayın hem tükürün çehre i murdarımıza!
Tükürün.belki biraz duygu gelir arımıza!
Tükürün cebhe i lakaydına..tükürün!..
Kuşkulansın,görelim,gayret i halkın,tükürün!
Tükürün milleti alçakça vuran darbelere!
Tükürün onlara alkış dağıtan kahbelere!
Tükürün ehl i salib in o hayasız yüzüne!
tükürün onların asla güvenilmez sözüne!
Medeniyet denilen maskara mahluku görün:
Tükürün maskeli vicdanına asrın tükürün!..
MEHMET AKİF ERSOY
(Bu zulüm bir gün bitecek)
Neden kalbin kararmış?bin ocaktan bir ziya yok mu?
İlahi kimsesizlikten bunaldım,aşina yok mu?
Vatansız,hümansız bir garibim mülteca yok mu?
Bütün yokluk mu her yer? bari bir yok! der sada yok mu?
Gitme ey yolcu beraber oturup ağlaşalım:
Elemim bir yüreğin karı değil paylaşalım:
Ne yapıp ye'simi kahreyleyeyim bilmem ki?
Öyle dehşetli muhitimde dönen matem ki!..
Ah karşımda vatan namına bir kabristan
Yatıyor şimdi Nasıl yerlere geçmez insan?
şu mezarlar ki,uzanmış gidiyor,ey yolcu,
nereden başladı yükselmeye,bak,nerede ucu!
Bu ne hicranı müebbed,bu ne hüsran ı mübin
Ezilir ruh i sema,parçalanır kalb i zemin!
Azıcık kurcala toprakları seyret ne çıkar:
Dipçik altında ezilmiş, parçalanmış kafalar!
Bereden reng i hüviyetleri uçmuş yüzler!
kim bilir hangi şenaatle oyulmuş gözler!
medeniyet denilen vahşete lanet eder,
nice yekpare kesilmiş de sırıtmış dişler!
Süngülenmiş,kanı donmuş nice binlerce beden!
Nice başlar nice kollar ki cüda cisminden!
Ey bu toprakta birer naş ı perişan bırakıp
Yükselen,mevkib i ervah!..Sakın arza bakıp
Sanmayın:Şevk i şehadetle coşan bir kan var&
Bizde leşten daha hissiz,daha kokmuş can var!
Bakmayın hem tükürün çehre i murdarımıza!
Tükürün.belki biraz duygu gelir arımıza!
Tükürün cebhe i lakaydına..tükürün!..
Kuşkulansın,görelim,gayret i halkın,tükürün!
Tükürün milleti alçakça vuran darbelere!
Tükürün onlara alkış dağıtan kahbelere!
Tükürün ehl i salib in o hayasız yüzüne!
tükürün onların asla güvenilmez sözüne!
Medeniyet denilen maskara mahluku görün:
Tükürün maskeli vicdanına asrın tükürün!..
MEHMET AKİF ERSOY
(Bu zulüm bir gün bitecek)
