"BENLİĞİMİ UZAK EYLEDİM!"
Hallac-ı Mansur "Ene'l-Hak!... Ene'l-Hak!... Ene'l-Hak (Ben Hakkım!) diye diye inledi.
Halk ikiye bölündü.Bir kısmı zahire göre hükmetti, Hallac-ı Mansur'un inkar ettiğini ve sözüyle dinden çıktığını ileri sürdü.Bir kısmı da Hallac-ı Mansur'un sözüyle benliğini reddettiğini ve Hakkı dilediğini savundu.
Hallac-ı Mansur mahkemeye çıkarıldı, hapse atıldı, kendisine işkence edildi.
"Ene'l-Hak deme! Hüve'l-Hak (Hak O'dur!) de!" dediler.
Hallac biizm için de "Hak O'dur!" dedi.
İbn-i Ata haber gönderdi:
"Özür dile ki zindandan çıkarsınlar!"
Hallac, "Ben ne dedim ki özür dileyim? Ben Halık'ı bırakıp halka yalvarmam!" dedi.Bir yandan da "Ene'l-Hak Ene'l-Hak diye feryat ediyordu.
Bağdat uleması Hallac'ın katledilmesi için fetva verdi.Nihayet fetva gereince Hallac idam edildi.
Şiblî Hallac-ı Mansur'u rüyasında gördü ve sordu:
"Sana azap eden ve seni asan halka karşı Cenab-ı Hak nasıl muamele eyledi?"
Hallac:
"Benim hakkımda halk ikiye bölünmüştü.Bİr kısmı benim halimi bilirdi.Bana şefkat ederdi.Bir kısmı da benim halimi bilmezdi.Şeriatı muhafaza ve Cenab-ı Hakk'ın emrini yerine getirmek için bana azap ederdi.Cenab-ı Hak her iki bölüğe de rahmet eyledi.Çünkü her ikisi de masumdu!"
Bir derviş rüyada gördü ki, şeytan Hallac-ı Mansur'u görünce şaşırdı ve şöyle dedi:
"Sen 'Ene'l-Hak' (Ben Hakkım!) dedin.Ben 'Ene'l Hayr'(Ben hayırlıyım!) dedim.Sana rahmet olundu, bana lanet edildi.Bunun hikmeti nedir?"
Hallac-ı Mansur şu cevabı verdi:
"Sen enaniyetine güvendin ve benlik eyledin.Ben ise enaniyetimi inkar ettim, benliğimi kendimden uzak eyledim.Benliğimi Hak'ta gördüm."
İbretli Hikayeler,Süleyman Kösmene
Hallac-ı Mansur "Ene'l-Hak!... Ene'l-Hak!... Ene'l-Hak (Ben Hakkım!) diye diye inledi.
Halk ikiye bölündü.Bir kısmı zahire göre hükmetti, Hallac-ı Mansur'un inkar ettiğini ve sözüyle dinden çıktığını ileri sürdü.Bir kısmı da Hallac-ı Mansur'un sözüyle benliğini reddettiğini ve Hakkı dilediğini savundu.
Hallac-ı Mansur mahkemeye çıkarıldı, hapse atıldı, kendisine işkence edildi.
"Ene'l-Hak deme! Hüve'l-Hak (Hak O'dur!) de!" dediler.
Hallac biizm için de "Hak O'dur!" dedi.
İbn-i Ata haber gönderdi:
"Özür dile ki zindandan çıkarsınlar!"
Hallac, "Ben ne dedim ki özür dileyim? Ben Halık'ı bırakıp halka yalvarmam!" dedi.Bir yandan da "Ene'l-Hak Ene'l-Hak diye feryat ediyordu.
Bağdat uleması Hallac'ın katledilmesi için fetva verdi.Nihayet fetva gereince Hallac idam edildi.
Şiblî Hallac-ı Mansur'u rüyasında gördü ve sordu:
"Sana azap eden ve seni asan halka karşı Cenab-ı Hak nasıl muamele eyledi?"
Hallac:
"Benim hakkımda halk ikiye bölünmüştü.Bİr kısmı benim halimi bilirdi.Bana şefkat ederdi.Bir kısmı da benim halimi bilmezdi.Şeriatı muhafaza ve Cenab-ı Hakk'ın emrini yerine getirmek için bana azap ederdi.Cenab-ı Hak her iki bölüğe de rahmet eyledi.Çünkü her ikisi de masumdu!"
Bir derviş rüyada gördü ki, şeytan Hallac-ı Mansur'u görünce şaşırdı ve şöyle dedi:
"Sen 'Ene'l-Hak' (Ben Hakkım!) dedin.Ben 'Ene'l Hayr'(Ben hayırlıyım!) dedim.Sana rahmet olundu, bana lanet edildi.Bunun hikmeti nedir?"
Hallac-ı Mansur şu cevabı verdi:
"Sen enaniyetine güvendin ve benlik eyledin.Ben ise enaniyetimi inkar ettim, benliğimi kendimden uzak eyledim.Benliğimi Hak'ta gördüm."
İbretli Hikayeler,Süleyman Kösmene
