- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Bütün yüreklerin susuz kaldığı bir zamanda iki avuç arasından süzülen bir tohum toprağın derinliklerinde secdeye kapanıyordu, Rab'be ulaşmak istercesine. Boynu bükük bir şekilde, yetimliğin en büyük acısını hissettiği bir anda.
Göklerin kefenleri olan bulutlardan bir nidayla sarsılıyordu bedeni.Ben doğumumla giydim kefeni, ölümü hiç düşünmeyen insanlara ibret olsun diye kefenim bedenimden çıkmayacak. Âlemdeki her serzeniş yüreğime dolacak. Bende yüreğime dolan gözyaşlarımı akıtacak, ölümü enselerinde hissettireceğim.
Ama görüyorum ki olum senle doğmuş ve alnın secdeden kalkmamakta.Bu yüzden bende senin için ölümün gözyaşları değil yaşamın gözyaşları akacak ve büyümende vesile olanlar arasında olacağım.
Bunu duyan güneş dünyayı yakıp kavururcasına haykırıyordu.”İnsanlar cehennem ateşinin onları hiç yakmayacaklarını mı sanıyorlar. Görmüyorlar mı gökte asılı bir cehennem gibi kaynamaktayım Rab'bin lütfüyle.
Onlar için her gün doğmaktayım “der ve Bu sefer güneşten tohuma akmaktaydı taneler:”Ateşim yeryüzünde insanları yakarken, ben gökte sen toprağın derinliklerinde derin bir aşkla yanmaktayız. Bizim yolarımız içimizde gittikçe büyüyen bu aşkla aydınlanacaktır. Toprak yeryüzünü sarsarak bozuyordu sessizliğini ve su olup tohumun yüreğine akmak istercesine.
Beni bırakmadığın surece hep Sen-in seccaden olacağım”diyordu.
Toprağın derinliklerinden gelen hamdı senalar kuşatıyordu evreni. Nurdan ışıklar saçarcasına alnı secdeden kalkıyordu tohumun. Yeryüzüne şuana kadar görülmemiş bir nur iniyordu ve var olan bütün varlık âlemi bu gelişi bekliyordu. Tohum artık yeryüzüne çıkıyordu. Hz Muhammed Mustafa (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) dünyaya geliyordu.
Alem bu gelişi şükrü için; insanlar şükran lillah (Allah a şükürler olsun) feryatlarıyla yüreklerine, kuşlar semaya, ağaçlar toprağa, rüzgâr yerden kaldırdığı toz bulutuna ve dogmammış bebekler; Allah'ın rahmetiyle buluştuğu rahimleri secde gah bilip secdeye kapandılar.
Efendim nasıl bir özlemle yanmıştı yürekler.Ruhlarımız terk etmişti adeta bedenlerimizi yokluğunla.Kalpler, fersude canlarda gelişinin dakikalarını sayarcasına atıyordu..Rab'bimizin katında 1400 yıl önce bir Nur olarak yaratılmıştın ve bizler 1400 yıl özleminle yanıp tutuştuk.yeryüzünün yaratılış sebebi sendin.Allah sana Mahmut ismine hamd olunmuş Muhammed ismini verdi.
Daha çocuk yaşlarındayken en güzel edepleri ilham ediyordu Rabbim yüreğine .Allah'ın tevhidi olan La İlahe illallah(Allah tan başka İlah yoktur) dedikten sonra Muhammed-ur Resulullah(senin Onun kulu ve elçisi) olduğunu demeden Allah'a karşı olan inancımızı tamamlayamazdık...
Beyazı, yeşili ve hilali yüreklerimizde, İslam’ın bayrağını başlarda taşıyarak, Müslüman’ca yaşamayı, ahlakın en güzelini (zaten Sen güzel ahlakı tamamlamak için gönderilmemişmiydın) rızayı bilmeyi, güvenin ne olduğunu, yetimin hakkını gözetmeyi, fakiri sevindirmeyi, yandığımızda yanan yüreklerimizin Rab'be olan feryatlarımızı nasıl ulaştıracağımızı, doğru bir adımda nasıl mükâfat göreceksek yanlış atılan bir adımda da nasıl yanacağımızı Sen-den öğrendik Efendim...
(Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
Mühürlenen kalplerimizin anahtarı Sen-din Efendim ve Sen olmasaydın hiçbir Gül değerli olmayacaktı. Hiçbiri Sen-in gibi kokmayacaktı gül kokulu Efendim. Daha sana doymadan, kızgın çölün kum taneleri Ayrılığın haberlerini fısıldıyordu kulaklarıma ve bir anda, bir anda gecemin yıldızları söndü.
Senini yokluğunla yanan yüreklerimiz sensizliği nasıl yaşadı biliyor musun Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) ilk önce gül bahçenin sarı gülleriyle hüzün elbiselerini giydik,kırmızı güllerinle kan kokan ölüm banyosunda yıkandık ve beyaz güllerinle ruhlarımızın her zerresini kefenledik Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Sen-siz ruhlarımız bedenlerimizden çekiliyordu.
Kefenleniyorduk ama ölemiyorduk Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Sen-in Nur cemalini görmeden.Ah! Efendim senden ayrı kalmak ne zormuş meğerse ama şunu biliyorum ki seni yürekten çağıran ve seni şefaatçi tutan ümmetinin feryatlarını duyorsun efendim. Yüreğimizde her kelimesi derin özlemlere yer açan salavatı şerifin (Allahumme Sallı Ala Muhammed Ve Ali Muhammed ve Accıl ferecehum) diyerek Sen-i çağırıyoruz Efendim. (Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
Ey! Efendim Muhammed-im (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) feryat ediyorum duy sesimi gel acilen gel ne olursun gel,en sevdiğinle en güzelinle ,en masumunla .Hani,Fatıma bedenimden bir parçadır.Onu inciten beni incitmiştir beni incitende Allah'ı incitir demiştin.Onu o kadar çok seviyordun ki bedenimdeki ruhum diyordun.Oda sana o kadar çok benziyordu ki,konuşması Sen,gülmesi Sen ,yürüyüşü Sen olan Fatımatuz-zehra annemizin hatırına gel ne olursun.
Sen olmayınca ha anne babalı yetim olma ha anne babasız yetim olmak ıkısıde bir Efendim.(Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Hanı serceler ilk ve son gözyaşlarını akıtırken ölüm elbiselerini giyinirler ya bizlerse her akan damlada gelişinin özlemiyle bedenlerimizi degıl ruhlarımızı kefenledik Efendim.Gel de yüreklerimizin açlığını susuzluğunu serzenişlerini ve acısını dindir Efendim sav. Ve bu günün bu gecenin ve bu ömrün serencamı Sen ol YA Resulullah. (Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
İçerime düşen bir ney inlemesidir özlemin Ya Resulullah
(Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
...alintidir...
Göklerin kefenleri olan bulutlardan bir nidayla sarsılıyordu bedeni.Ben doğumumla giydim kefeni, ölümü hiç düşünmeyen insanlara ibret olsun diye kefenim bedenimden çıkmayacak. Âlemdeki her serzeniş yüreğime dolacak. Bende yüreğime dolan gözyaşlarımı akıtacak, ölümü enselerinde hissettireceğim.
Ama görüyorum ki olum senle doğmuş ve alnın secdeden kalkmamakta.Bu yüzden bende senin için ölümün gözyaşları değil yaşamın gözyaşları akacak ve büyümende vesile olanlar arasında olacağım.
Bunu duyan güneş dünyayı yakıp kavururcasına haykırıyordu.”İnsanlar cehennem ateşinin onları hiç yakmayacaklarını mı sanıyorlar. Görmüyorlar mı gökte asılı bir cehennem gibi kaynamaktayım Rab'bin lütfüyle.
Onlar için her gün doğmaktayım “der ve Bu sefer güneşten tohuma akmaktaydı taneler:”Ateşim yeryüzünde insanları yakarken, ben gökte sen toprağın derinliklerinde derin bir aşkla yanmaktayız. Bizim yolarımız içimizde gittikçe büyüyen bu aşkla aydınlanacaktır. Toprak yeryüzünü sarsarak bozuyordu sessizliğini ve su olup tohumun yüreğine akmak istercesine.
Beni bırakmadığın surece hep Sen-in seccaden olacağım”diyordu.
Toprağın derinliklerinden gelen hamdı senalar kuşatıyordu evreni. Nurdan ışıklar saçarcasına alnı secdeden kalkıyordu tohumun. Yeryüzüne şuana kadar görülmemiş bir nur iniyordu ve var olan bütün varlık âlemi bu gelişi bekliyordu. Tohum artık yeryüzüne çıkıyordu. Hz Muhammed Mustafa (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) dünyaya geliyordu.
Alem bu gelişi şükrü için; insanlar şükran lillah (Allah a şükürler olsun) feryatlarıyla yüreklerine, kuşlar semaya, ağaçlar toprağa, rüzgâr yerden kaldırdığı toz bulutuna ve dogmammış bebekler; Allah'ın rahmetiyle buluştuğu rahimleri secde gah bilip secdeye kapandılar.
Efendim nasıl bir özlemle yanmıştı yürekler.Ruhlarımız terk etmişti adeta bedenlerimizi yokluğunla.Kalpler, fersude canlarda gelişinin dakikalarını sayarcasına atıyordu..Rab'bimizin katında 1400 yıl önce bir Nur olarak yaratılmıştın ve bizler 1400 yıl özleminle yanıp tutuştuk.yeryüzünün yaratılış sebebi sendin.Allah sana Mahmut ismine hamd olunmuş Muhammed ismini verdi.
Daha çocuk yaşlarındayken en güzel edepleri ilham ediyordu Rabbim yüreğine .Allah'ın tevhidi olan La İlahe illallah(Allah tan başka İlah yoktur) dedikten sonra Muhammed-ur Resulullah(senin Onun kulu ve elçisi) olduğunu demeden Allah'a karşı olan inancımızı tamamlayamazdık...
Beyazı, yeşili ve hilali yüreklerimizde, İslam’ın bayrağını başlarda taşıyarak, Müslüman’ca yaşamayı, ahlakın en güzelini (zaten Sen güzel ahlakı tamamlamak için gönderilmemişmiydın) rızayı bilmeyi, güvenin ne olduğunu, yetimin hakkını gözetmeyi, fakiri sevindirmeyi, yandığımızda yanan yüreklerimizin Rab'be olan feryatlarımızı nasıl ulaştıracağımızı, doğru bir adımda nasıl mükâfat göreceksek yanlış atılan bir adımda da nasıl yanacağımızı Sen-den öğrendik Efendim...
(Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
Mühürlenen kalplerimizin anahtarı Sen-din Efendim ve Sen olmasaydın hiçbir Gül değerli olmayacaktı. Hiçbiri Sen-in gibi kokmayacaktı gül kokulu Efendim. Daha sana doymadan, kızgın çölün kum taneleri Ayrılığın haberlerini fısıldıyordu kulaklarıma ve bir anda, bir anda gecemin yıldızları söndü.
Senini yokluğunla yanan yüreklerimiz sensizliği nasıl yaşadı biliyor musun Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) ilk önce gül bahçenin sarı gülleriyle hüzün elbiselerini giydik,kırmızı güllerinle kan kokan ölüm banyosunda yıkandık ve beyaz güllerinle ruhlarımızın her zerresini kefenledik Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Sen-siz ruhlarımız bedenlerimizden çekiliyordu.
Kefenleniyorduk ama ölemiyorduk Efendim (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Sen-in Nur cemalini görmeden.Ah! Efendim senden ayrı kalmak ne zormuş meğerse ama şunu biliyorum ki seni yürekten çağıran ve seni şefaatçi tutan ümmetinin feryatlarını duyorsun efendim. Yüreğimizde her kelimesi derin özlemlere yer açan salavatı şerifin (Allahumme Sallı Ala Muhammed Ve Ali Muhammed ve Accıl ferecehum) diyerek Sen-i çağırıyoruz Efendim. (Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
Ey! Efendim Muhammed-im (Sallalahu Aleyhi ve Sellem) feryat ediyorum duy sesimi gel acilen gel ne olursun gel,en sevdiğinle en güzelinle ,en masumunla .Hani,Fatıma bedenimden bir parçadır.Onu inciten beni incitmiştir beni incitende Allah'ı incitir demiştin.Onu o kadar çok seviyordun ki bedenimdeki ruhum diyordun.Oda sana o kadar çok benziyordu ki,konuşması Sen,gülmesi Sen ,yürüyüşü Sen olan Fatımatuz-zehra annemizin hatırına gel ne olursun.
Sen olmayınca ha anne babalı yetim olma ha anne babasız yetim olmak ıkısıde bir Efendim.(Sallalahu Aleyhi ve Sellem) Hanı serceler ilk ve son gözyaşlarını akıtırken ölüm elbiselerini giyinirler ya bizlerse her akan damlada gelişinin özlemiyle bedenlerimizi degıl ruhlarımızı kefenledik Efendim.Gel de yüreklerimizin açlığını susuzluğunu serzenişlerini ve acısını dindir Efendim sav. Ve bu günün bu gecenin ve bu ömrün serencamı Sen ol YA Resulullah. (Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
İçerime düşen bir ney inlemesidir özlemin Ya Resulullah
(Sallalahu Aleyhi ve Sellem)
...alintidir...
