- Üyelik Tarihi
- 24 Mar 2008
- Mesajlar
- 2,584
- Aldığı Beğeniler
- 20
- Takım
- Fenerbahçe
Önce Âişe validemizi dinleyelim. Şöyle anlatıyordu gördüklerini:
Bir gece Rasûlullah (sav)ı yanımda bulamadım. Etrafı araştırırken Onun namazda olduğunu anladım. Kulağımı verip dinlemeye başladım. Rükûa eğiliyor, ümmetî, ümmetî! diye inliyordu. Secdeye iniyor, yine ümmetî, ümmetî! diye yalvarıyordu... Onun böylesine inleyişi beni çok meşgul etti. Bunu O da anladı da dedi ki:
Ya Âişe, benim halim hayretini mi celbediyor?
Evet, Ya RasûlAllah, dedim. Buyurdu ki:
Ben yaşadığım müddetçe Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Kabrimde yattığım müddetçe ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Sura üflenince, Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Mahşerde bütün peygamberler Nefsî, nefsî! derken de yine Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Evet, Rasûlullah (sav)ın ümmetine şefkati budur. Hatta denir ki:
Bütün annelerin yavrularına şefkati toplansa, Rasûlullah (sav)ın ümmetine olan şefkatinin yarısına ulaşamaz!
Nitekim mahşerde anneler evlatlarını dahi unutacak, karşılaştıkları dehşetten dolayı şaşıracak, hep nefsî, nefsî! diyecekler... Ancak iki cihanın fahr-i ebedisi yine orada da:
Ümmetî, ümmetî! diyecektir. Onun ümmetini böylesine düşünüşü teravih namazında bile kendini göstermektedir. Teravihi cemaatle kılmazdı. Ancak ilk zamanlarda birkaç kez kıldırmıştı. Ashabı buna büyük bir alâka göstermiş, mescidin içi, dışı cemaatle dolmuştu.
Bu derin alâkayı gören şefkat ve merhamet menbaı bizim hissetmediğimiz endişeyi yine ümmeti hesabına hisseder.
Bu alâkadan dolayı Rabbim bu namazı farz kılarsa, ümmetimin hali nice olur? Kılamadıkları tardirde farzı terk etmiş olurlar! diyordu.
Bu endişeden dolayıdır ki, sonraki gecelerde cemaate teravih kıldırmayan Efendimiz (sav), onları kendi hallerine bırakır. Herkes tek tek (Efendimiz (sav)in evinde kıldığı gibi) kılmaya başlar.
Durum Hazret-i Ebu Bekir (ra) zamanında da aynı şekilde devam eder. Hazret-i Ömerin halifeliğinin ilk senelerinde de aynı sürer. Bir gün, sünnetleri yerli yerine oturtmasıyla bilinen Hazret-i Ömer, müsteşarlarına sorar:
Bu cemaat, teravihi neden hâlâ tek tek kılıyor da Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı ilk günkü gibi cemaatle kılmıyor? Müzakere uzar ve sonunda karar çıkar:
Büyük âlim Übey bin Kâb, bu akşamdan itibaren teravihi ilk günler Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı gibi kıldıracaktır. Cemaatin haberi olsun... Artık teravihin farz olma ihtimali yoktur. Sünnet olarak ibadet hayatımızda yerini Efendimizin ilk kıldığı gibi almalıdır.
O gece Mescidi Saadette Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı ilk teravih gibi teravih kılınır. Bunu görenler halifeye duâ ederler:
Allah (cc) Ömerin kabrini nurlandırsın. Mescidimizi nurlandırdığı gibi. Bölük börçük cemaatleri toplayıp birlikte ibadet etmemizi sağladı. Tıpkı Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı gibi...
Bu olay daha sonraları Ebu Hanifeye sorulur:
Ömer (ra)ın yaptığı bu iş bidat değil midir?
Kesin cevap verir:
Hayır, bidat değildir. Ömer (ra) kendiliğinden bir şey yapmamıştır. Rasûlullah (sav)ın farz olur endişesiyle ilk günlerden sonra terk ettiği cemaatle kılmayı tekrar ihya etmiştir. Bunda bidat yoktur. Bir nevi sünneti yeniden ihya vardır
Resulullah efendimiz teravih namazını 20 rekatlık teravihi 3 şekilde kılmıştır
* 10 birinci rekat 10 ikinci rekat olarak tamamlama.
* baştan sona 4 er rekatlı kılınışı.
* baştan sona 2 şer rekatlı kılınışı.
4 rekatlı kılınışı genelde hanefiler alırken 10 rekatlığını imam malik almış 2 rekatlı kılınışı ise imam şafii ve imam hanbeli almıştır.
Bir gece Rasûlullah (sav)ı yanımda bulamadım. Etrafı araştırırken Onun namazda olduğunu anladım. Kulağımı verip dinlemeye başladım. Rükûa eğiliyor, ümmetî, ümmetî! diye inliyordu. Secdeye iniyor, yine ümmetî, ümmetî! diye yalvarıyordu... Onun böylesine inleyişi beni çok meşgul etti. Bunu O da anladı da dedi ki:
Ya Âişe, benim halim hayretini mi celbediyor?
Evet, Ya RasûlAllah, dedim. Buyurdu ki:
Ben yaşadığım müddetçe Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Kabrimde yattığım müddetçe ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Sura üflenince, Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Mahşerde bütün peygamberler Nefsî, nefsî! derken de yine Ümmetî, ümmetî! diyeceğim.
Evet, Rasûlullah (sav)ın ümmetine şefkati budur. Hatta denir ki:
Bütün annelerin yavrularına şefkati toplansa, Rasûlullah (sav)ın ümmetine olan şefkatinin yarısına ulaşamaz!
Nitekim mahşerde anneler evlatlarını dahi unutacak, karşılaştıkları dehşetten dolayı şaşıracak, hep nefsî, nefsî! diyecekler... Ancak iki cihanın fahr-i ebedisi yine orada da:
Ümmetî, ümmetî! diyecektir. Onun ümmetini böylesine düşünüşü teravih namazında bile kendini göstermektedir. Teravihi cemaatle kılmazdı. Ancak ilk zamanlarda birkaç kez kıldırmıştı. Ashabı buna büyük bir alâka göstermiş, mescidin içi, dışı cemaatle dolmuştu.
Bu derin alâkayı gören şefkat ve merhamet menbaı bizim hissetmediğimiz endişeyi yine ümmeti hesabına hisseder.
Bu alâkadan dolayı Rabbim bu namazı farz kılarsa, ümmetimin hali nice olur? Kılamadıkları tardirde farzı terk etmiş olurlar! diyordu.
Bu endişeden dolayıdır ki, sonraki gecelerde cemaate teravih kıldırmayan Efendimiz (sav), onları kendi hallerine bırakır. Herkes tek tek (Efendimiz (sav)in evinde kıldığı gibi) kılmaya başlar.
Durum Hazret-i Ebu Bekir (ra) zamanında da aynı şekilde devam eder. Hazret-i Ömerin halifeliğinin ilk senelerinde de aynı sürer. Bir gün, sünnetleri yerli yerine oturtmasıyla bilinen Hazret-i Ömer, müsteşarlarına sorar:
Bu cemaat, teravihi neden hâlâ tek tek kılıyor da Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı ilk günkü gibi cemaatle kılmıyor? Müzakere uzar ve sonunda karar çıkar:
Büyük âlim Übey bin Kâb, bu akşamdan itibaren teravihi ilk günler Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı gibi kıldıracaktır. Cemaatin haberi olsun... Artık teravihin farz olma ihtimali yoktur. Sünnet olarak ibadet hayatımızda yerini Efendimizin ilk kıldığı gibi almalıdır.
O gece Mescidi Saadette Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı ilk teravih gibi teravih kılınır. Bunu görenler halifeye duâ ederler:
Allah (cc) Ömerin kabrini nurlandırsın. Mescidimizi nurlandırdığı gibi. Bölük börçük cemaatleri toplayıp birlikte ibadet etmemizi sağladı. Tıpkı Rasûlullah (sav)ın kıldırdığı gibi...
Bu olay daha sonraları Ebu Hanifeye sorulur:
Ömer (ra)ın yaptığı bu iş bidat değil midir?
Kesin cevap verir:
Hayır, bidat değildir. Ömer (ra) kendiliğinden bir şey yapmamıştır. Rasûlullah (sav)ın farz olur endişesiyle ilk günlerden sonra terk ettiği cemaatle kılmayı tekrar ihya etmiştir. Bunda bidat yoktur. Bir nevi sünneti yeniden ihya vardır
Resulullah efendimiz teravih namazını 20 rekatlık teravihi 3 şekilde kılmıştır
* 10 birinci rekat 10 ikinci rekat olarak tamamlama.
* baştan sona 4 er rekatlı kılınışı.
* baştan sona 2 şer rekatlı kılınışı.
4 rekatlı kılınışı genelde hanefiler alırken 10 rekatlığını imam malik almış 2 rekatlı kılınışı ise imam şafii ve imam hanbeli almıştır.
