Karanlıktan; Sonsuz Aydınlığa
Karanlıktaydın, bekliyordun...
Ne beklediğini, neyle karşılaşacağını bilmeden.
Hiçbirşeyden habersiz bekliyordun.
Gözlerin kapalıydı.
Zamanı geldiğinde göz kapaklarına yansıyan bir ışık hissettin.
Ama onun ışık oldugunu bilmeden hissettin..
Derken bir başka his daha, sesleri duyuyordun ama ne duyduğunu bilmeden yine... Birşeyler sana dokunuyordu.
Ağlamaya başladın. Zamanla birşeyler tattın derken gözlerini açtın, görüyordun. Sevildin, doyuruldun, uyutuldun temizlendin.
Herşey hazırdı sanki. Sen sadece olanları gözlemliyor ve birşeyler öğreniyordun. Beynin, "Tüm bunlar neden" diye düşünecek kadar gelişmemişti henüz.....
------
Zihnindeki bu yolculuğuna devam ederken, kendini çevreni ve dünyayı yeni bir gözle algılamaya başlamıştın. Seni yaratan Rabb'inin bir ihsanıydı yine bu idrak ve düşünce gücü. Elbette düşünesin ve birşeylerin farkına varasın diye verilmişti bu güç sana.
Yeryüzünde kibirle dolaşan insanları gördükçe, zihnindeki yolculuğun duraksıyordu: İnsanoğlu kendisi için hazırlanmış olan bu nimetlerin, mükemmel yaratılmış bu bedenin ve ruhun şükrünü verebiliyor muydu?
Sonra kendine döndün. Zihnindeki yolculuğun bir uykuda gördüğün rüya gibiydi. Oysa sen parkta bir bankta oturuyordun.
Sonra ölüm geldi aklına. Gerçek uyanış. Hala uyuduğunu farkettin. Ölmemiştin daha. Sınavın bitmemişti.
Aklın çıkamıyordu bu denklemin içinden. Her şeyi aklınla çözemezdin.
Bir cevap bekliyordun, aklından gelmeyen bu cevabı arıyordun
Derken kulaklarında cevabı hissettin :
Karanlıktaydın, bekliyordun...
Ne beklediğini, neyle karşılaşacağını bilmeden.
Hiçbirşeyden habersiz bekliyordun.
Gözlerin kapalıydı.
Zamanı geldiğinde göz kapaklarına yansıyan bir ışık hissettin.
Ama onun ışık oldugunu bilmeden hissettin..
Derken bir başka his daha, sesleri duyuyordun ama ne duyduğunu bilmeden yine... Birşeyler sana dokunuyordu.
Ağlamaya başladın. Zamanla birşeyler tattın derken gözlerini açtın, görüyordun. Sevildin, doyuruldun, uyutuldun temizlendin.
Herşey hazırdı sanki. Sen sadece olanları gözlemliyor ve birşeyler öğreniyordun. Beynin, "Tüm bunlar neden" diye düşünecek kadar gelişmemişti henüz.....
------
Zihnindeki bu yolculuğuna devam ederken, kendini çevreni ve dünyayı yeni bir gözle algılamaya başlamıştın. Seni yaratan Rabb'inin bir ihsanıydı yine bu idrak ve düşünce gücü. Elbette düşünesin ve birşeylerin farkına varasın diye verilmişti bu güç sana.
Yeryüzünde kibirle dolaşan insanları gördükçe, zihnindeki yolculuğun duraksıyordu: İnsanoğlu kendisi için hazırlanmış olan bu nimetlerin, mükemmel yaratılmış bu bedenin ve ruhun şükrünü verebiliyor muydu?
Sonra kendine döndün. Zihnindeki yolculuğun bir uykuda gördüğün rüya gibiydi. Oysa sen parkta bir bankta oturuyordun.
Sonra ölüm geldi aklına. Gerçek uyanış. Hala uyuduğunu farkettin. Ölmemiştin daha. Sınavın bitmemişti.
Aklın çıkamıyordu bu denklemin içinden. Her şeyi aklınla çözemezdin.
Bir cevap bekliyordun, aklından gelmeyen bu cevabı arıyordun
Derken kulaklarında cevabı hissettin :
Allahu Ekber/Allah(c.c.) (en) büyüktür
اشهد ان لا اله الا الله Eşhedü enla ilahe illallah/Ben şehadet ederim ki Allah(c.c.)'tan başka ilah yoktur
اشهد ان محمدا رسول الله Eşhedü enne Muhammeden resulullah/Ben şehadet ederim ki Hz. Muhammed(s.a.v.) Allah'ın resulüdür
حي على الصلاة Hayya ale'salah/Haydi namaza
حي على الفلاح Hayya alel-felah/Haydi kurtuluşa
الله اكبر Allahu Ekber /Allah(c.c.) (en) büyüktür
لا اله الا الله La ilahe illallah/Allah'tan başka ilah yoktur..
alinti
اشهد ان لا اله الا الله Eşhedü enla ilahe illallah/Ben şehadet ederim ki Allah(c.c.)'tan başka ilah yoktur
اشهد ان محمدا رسول الله Eşhedü enne Muhammeden resulullah/Ben şehadet ederim ki Hz. Muhammed(s.a.v.) Allah'ın resulüdür
حي على الصلاة Hayya ale'salah/Haydi namaza
حي على الفلاح Hayya alel-felah/Haydi kurtuluşa
الله اكبر Allahu Ekber /Allah(c.c.) (en) büyüktür
لا اله الا الله La ilahe illallah/Allah'tan başka ilah yoktur..
alinti
