Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan YaMusaB
- Başlangıç tarihi
Islam cemaatinin bir prensibi olup samîmiyet, sadakat ve ihlâs
cercevesinde kardeşlik ışığındaki birlik-beraberlik şuurudur'.
Allah (c.c.) onlar hakkında Kur'an-ı Kerîm'de:
"Allah yolunda hepsi birbirine
kenetlenmiş, yekpare ve müstahkem bir bina gibi, saf bağlayarak mücadele edenleri sever. "
buyurmuştur. (es-Saff, 61/4).
cercevesinde kardeşlik ışığındaki birlik-beraberlik şuurudur'.
Allah (c.c.) onlar hakkında Kur'an-ı Kerîm'de:
"Allah yolunda hepsi birbirine
kenetlenmiş, yekpare ve müstahkem bir bina gibi, saf bağlayarak mücadele edenleri sever. "
buyurmuştur. (es-Saff, 61/4).
- Üyelik Tarihi
- 1 Eyl 2005
- Mesajlar
- 1,716
- Aldığı Beğeniler
- 5
ben bu konuyla alakalı müthiş bi tesbiti alıntılamak istiyorum...
...mü'min tek başına namaz kılarken bile, ''İyyâke na'büdü ve iyyâke nestaîn - Ancak Sâna ibâdet ederiz ve ancak Sen'den yardım bekleriz'' der; 'ederim, beklerim' demez. Bir mü'min, günlük şahsî işlerinden ibadetlerine kadar her mes'elesinde Kur'ân ve Sünnetle cemaat içine itilir, kendisine cemaat olmanın avantajları gösterilir ve hayatının büyük bir bölümü cemaatle irtibatlandırılır...
...mü'min tek başına namaz kılarken bile, ''İyyâke na'büdü ve iyyâke nestaîn - Ancak Sâna ibâdet ederiz ve ancak Sen'den yardım bekleriz'' der; 'ederim, beklerim' demez. Bir mü'min, günlük şahsî işlerinden ibadetlerine kadar her mes'elesinde Kur'ân ve Sünnetle cemaat içine itilir, kendisine cemaat olmanın avantajları gösterilir ve hayatının büyük bir bölümü cemaatle irtibatlandırılır...
- Üyelik Tarihi
- 15 Kas 2005
- Mesajlar
- 222
- Aldığı Beğeniler
- 0
- Takım
- Diğer
Zaman Şahsiyet ve Enaniyet Zama-nı Değil Cemaat Zamanıdır.
Bu zaman, ehl-i hakikat için, şahsiyet ve enâniyet zamanı değil, zaman, cemaat zamanıdır. Cemaatten çıkan bir şahs-ı manevi hükmeder ve dayanabilir. Büyük bir havuza sahip olmak için bir buz parçası hükmündeki enaniyet ve şahsiyetini, o havuza atmaktır ve eritmek gerektir. Yoksa, o buz parçası erir, zayi olur; o havuzdan da istifade edilmez. (Kastamonu Lahikası, s. 102.)
Salisen: Bu zaman, cemaat zamanıdır. Ferdî şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir... Alem-i İslamı bir cihette tenvir edecek ve kudsi bir dehanın nurları olan bir vazife-i imaniye, biçare, zayıf, mağlup, hadsiz düşmanları ve onu ihanetle, hakaretle çürütmeye çalışan muannid hasımları bulunan bir şahsa yüklenmez. Yüklense, o kusurlu şahsın ihanet darbeleriyle düşmanları tarafından sarsılsa, o yük düşer, dağılır. (Emirdağ Lahikası-I, s. 70.)
Üstat Zaman, şahsiyet ve enaniyet zamanı değil, cemaat zamanı derken cemaatin önemini vurguladığı gibi aynı zamanda önemli bir vasfını da belirtmektedir. O da cemaatin şahsiyet ve enaniyet karşıtı bir özellik taşıyor olmasıdır. Bu üstadın idealize ettiği bir cemaat denebilir. Zira normalde bazı şahsın veya şahısların önemli olduğu veya lider olduğu cemaatlerde, pekala olabilir ve olagelmiştir. Keza fertlerinin enaniyetli olması da cemaatin cemaat vasfını kaldırmaz. Fakat Üstat burada belki de önce kendine sonra has talebelerine ve diğer cemaat fertlerine şunu söylüyor denebilir. Cemaatin şahs-ı manevisi önemlidir. Temayüz eden şahıs ve şahıslar değil, yine havuz (cemaat) önemlidir. Yoksa her birimizin buz parçası hükmünde olan enaniyeti değil. Bu öyle bir cemaat olmalı ki şahs-ı maneviyi temsil eden havuzda, erimemiş bir şahıs ve enaniyet buzu kalmasın.
Bu anlayış vazife-i imaniye nin başarısı için de mecburidir. Çünkü Ferdi şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir. Çünkü o biçare, zayıf, mağlup, hadsiz düşmanları ve onu ihanetle, hakaretle çürütmeye çalışan muannid hasımları bulunan bir şahıstır ve bu sebeple bu vazife ona yüklenmez . Yüklense o yük düşer, dağılır.
Burada zaman, cemaat zamanıdır derken zamana yapılan vurgu da önem arzetmektedir. Çünkü, cemiyet XIX. Yüzyıl sonunda ortaya çıkan modern Arapçaya ait bir tabir iken cemaat İslamın ilk asrından itibaren kullanılan ve önemi vurgulanan bir terimdir.
Nitekim Kuran-ı Kerimde içinizden iyiliğe çağıran, marufu emredip, münkerden sakındıran bir cemaat bulunsun buyurulmaktadır.
Üstat şimdiki zamanda sosyal ilişkilerin yoğunluğu ve komplikasyonu, iletişim bombardımanı, deccaliyet ve süfyaniyet çağının özel tehlikelerinden olsa gerek, zaman, cemaat zamanıdır diyerek tahşidat yapıyor.
Bu zaman, ehl-i hakikat için, şahsiyet ve enâniyet zamanı değil, zaman, cemaat zamanıdır. Cemaatten çıkan bir şahs-ı manevi hükmeder ve dayanabilir. Büyük bir havuza sahip olmak için bir buz parçası hükmündeki enaniyet ve şahsiyetini, o havuza atmaktır ve eritmek gerektir. Yoksa, o buz parçası erir, zayi olur; o havuzdan da istifade edilmez. (Kastamonu Lahikası, s. 102.)
Salisen: Bu zaman, cemaat zamanıdır. Ferdî şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir... Alem-i İslamı bir cihette tenvir edecek ve kudsi bir dehanın nurları olan bir vazife-i imaniye, biçare, zayıf, mağlup, hadsiz düşmanları ve onu ihanetle, hakaretle çürütmeye çalışan muannid hasımları bulunan bir şahsa yüklenmez. Yüklense, o kusurlu şahsın ihanet darbeleriyle düşmanları tarafından sarsılsa, o yük düşer, dağılır. (Emirdağ Lahikası-I, s. 70.)
Üstat Zaman, şahsiyet ve enaniyet zamanı değil, cemaat zamanı derken cemaatin önemini vurguladığı gibi aynı zamanda önemli bir vasfını da belirtmektedir. O da cemaatin şahsiyet ve enaniyet karşıtı bir özellik taşıyor olmasıdır. Bu üstadın idealize ettiği bir cemaat denebilir. Zira normalde bazı şahsın veya şahısların önemli olduğu veya lider olduğu cemaatlerde, pekala olabilir ve olagelmiştir. Keza fertlerinin enaniyetli olması da cemaatin cemaat vasfını kaldırmaz. Fakat Üstat burada belki de önce kendine sonra has talebelerine ve diğer cemaat fertlerine şunu söylüyor denebilir. Cemaatin şahs-ı manevisi önemlidir. Temayüz eden şahıs ve şahıslar değil, yine havuz (cemaat) önemlidir. Yoksa her birimizin buz parçası hükmünde olan enaniyeti değil. Bu öyle bir cemaat olmalı ki şahs-ı maneviyi temsil eden havuzda, erimemiş bir şahıs ve enaniyet buzu kalmasın.
Bu anlayış vazife-i imaniye nin başarısı için de mecburidir. Çünkü Ferdi şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir. Çünkü o biçare, zayıf, mağlup, hadsiz düşmanları ve onu ihanetle, hakaretle çürütmeye çalışan muannid hasımları bulunan bir şahıstır ve bu sebeple bu vazife ona yüklenmez . Yüklense o yük düşer, dağılır.
Burada zaman, cemaat zamanıdır derken zamana yapılan vurgu da önem arzetmektedir. Çünkü, cemiyet XIX. Yüzyıl sonunda ortaya çıkan modern Arapçaya ait bir tabir iken cemaat İslamın ilk asrından itibaren kullanılan ve önemi vurgulanan bir terimdir.
Nitekim Kuran-ı Kerimde içinizden iyiliğe çağıran, marufu emredip, münkerden sakındıran bir cemaat bulunsun buyurulmaktadır.
Üstat şimdiki zamanda sosyal ilişkilerin yoğunluğu ve komplikasyonu, iletişim bombardımanı, deccaliyet ve süfyaniyet çağının özel tehlikelerinden olsa gerek, zaman, cemaat zamanıdır diyerek tahşidat yapıyor.
Allah'ın rahmetide gazabıda cemaat üzerinedir hani derler ya sürüden ayrılan koyunu kurt kapar müslümanlarda aynı öyledir. kendi başına hem manevi dereceler elde edemez hemde her an o yoldan yani sırati müstakimden ayrılabilir. Hem cemaat hemde manevi telakki için devrin kutbuna veya ona bağlı Allah dostlarına bağlanmak şarttır. Eğer gerçek kurtuluşa ermek istiyorsak!!!
Müslüman herzaman herşeyin en güzeline layık,Bir hastalığımız olsa hemen bir doktora gideriz, memleketimizdeki doktoru begenmez büyük şehirlerdeki hatta yurt dışındaki profösörlere gideriz. İnsanlar manen de öyledir hepimizin hastalıkları vardır öyle manevi hastalıklarında şifacıları Allah dostları yani Mürşidi Kamillerdir. Bizlerde tembellik etmeyim onları aramalıyız en güzeli en dogrusu hangisiyse ona bağlanmalıyız...
Müslüman herzaman herşeyin en güzeline layık,Bir hastalığımız olsa hemen bir doktora gideriz, memleketimizdeki doktoru begenmez büyük şehirlerdeki hatta yurt dışındaki profösörlere gideriz. İnsanlar manen de öyledir hepimizin hastalıkları vardır öyle manevi hastalıklarında şifacıları Allah dostları yani Mürşidi Kamillerdir. Bizlerde tembellik etmeyim onları aramalıyız en güzeli en dogrusu hangisiyse ona bağlanmalıyız...
Bu zaman cemaat zamanıdır. Ehemmiyet ve kıymet, şahs-ı manevîye göre olur. Maddî ve ferdî ve fâni şahsın mahiyeti nazara alınmamalı.
(Kastamonu Lahikası - 6)
Meselâ: Nasılki gayet büyük bir meydan muharebesinde ve iki tarafın bütün kuvvetleri toplandığı bir sahrada iki tabur çarpışıyorlar. Düşman tarafı, en büyük ordusunun cihazat-ı muharribesini kendi taburuna imdad ve kuvve-i maneviyesini fevkalâde takviye için her vasıtayı istimal ederek ehl-i iman taburunun kuvve-i maneviyesini bozmak ve efradının tesanüdünü kırmak için her vesileyi kullanır. Ehemmiyetli bir istinadgâhını kendine temayül ettirerek ihtiyat kuvvetini dağıtır. Müslüman taburunun herbir neferine karşı, cem'iyet ve komitecilik ruhuyla mütesanid bir cemaat gönderir. Bütün bütün kuvve-i maneviyesini mahvetmeğe çalıştığı bir hengâmda Hızır gibi biri çıkar, o tabura der: "Me'yus olma! Senin öyle sarsılmaz bir nokta-i istinadın ve öyle mağlub edilmez muhteşem orduların ve tükenmez ihtiyat kuvvetlerin var ki, dünya toplansa karşısına çıkamaz. Senin şimdilik mağlubiyetinin bir sebebi, bir cemaata ve bir şahs-ı maneviyeye karşı bir neferi göndermenizdir. Çalış ki, herbir neferin, istinad noktaları olan dairelerinden manen istifade ettiği kuvvetli kuvve-i maneviye ile bir şahs-ı manevî ve bir cem'iyet hükmüne geçsin" dedi ve tam kanaat verdi.
Aynen öyle de, ehl-i imana hücum eden ehl-i dalalet, -bu asır cemaat zamanı olduğu cihetiyle- cem'iyet ve komitecilik mayesiyle bir şahs-ı manevî ve bir ruh-u habis olmuş, Müslüman âlemindeki vicdan-ı umumî ve kalb-i küllîyi bozuyor. Ve avamın taklidî olan itikadlarını himaye eden İslâmî perde-i ulviyeyi yırtıyor ve hayat-ı imaniyeyi yaşatan, an'ane ile gelen hissiyat-ı mütevâriseyi yandırıyor. Herbir müslüman tek başıyla bu dehşetli yangından kurtulmaya me'yusane çabalarken, Risale-i Nur Hızır gibi imdada yetişti. Kâinatı ihata eden son ordusunu (*) gösterip ve ondan mukavemetsûz maddî, manevî imdad getirmek hizmetinde hârika bir emirber nefer olarak Âyet-ül Kübra Risalesi'ni İmam-ı Ali (R.A.) keşfen görmüş, ehemmiyetle göstermiş.
(Kastamonu Lahikası - 55)
Bâzan yalnız namazımı kıldım. Cemâatle kılınan namazın yirmibeş sevabından ve hayrından mahrum kaldım.
(Tarihçe-i Hayat - 268)
CEMAATLE KILINAN NAMAZ BAKIN KAÇ MİSLİYLE SEVAP KAZANDIRIYOR. KILINMAYANDA KAÇ MİSLİ SEVAPTAN MAHRUM BIRAKIYOR. SAİR HAYIR, İHSAN, İBADET,ZİKİR,SOHBET GİBİ AMEL-İ UHREVİYEDE DE MİSLİYLE HAYIR HASENAT KAZANMAK VARKEN NEDEN TEK BAŞIMIZA KALALIM.
"CEMAATTE RAHMET VARDIR." Hadis-i şerif meali
(Kastamonu Lahikası - 6)
Meselâ: Nasılki gayet büyük bir meydan muharebesinde ve iki tarafın bütün kuvvetleri toplandığı bir sahrada iki tabur çarpışıyorlar. Düşman tarafı, en büyük ordusunun cihazat-ı muharribesini kendi taburuna imdad ve kuvve-i maneviyesini fevkalâde takviye için her vasıtayı istimal ederek ehl-i iman taburunun kuvve-i maneviyesini bozmak ve efradının tesanüdünü kırmak için her vesileyi kullanır. Ehemmiyetli bir istinadgâhını kendine temayül ettirerek ihtiyat kuvvetini dağıtır. Müslüman taburunun herbir neferine karşı, cem'iyet ve komitecilik ruhuyla mütesanid bir cemaat gönderir. Bütün bütün kuvve-i maneviyesini mahvetmeğe çalıştığı bir hengâmda Hızır gibi biri çıkar, o tabura der: "Me'yus olma! Senin öyle sarsılmaz bir nokta-i istinadın ve öyle mağlub edilmez muhteşem orduların ve tükenmez ihtiyat kuvvetlerin var ki, dünya toplansa karşısına çıkamaz. Senin şimdilik mağlubiyetinin bir sebebi, bir cemaata ve bir şahs-ı maneviyeye karşı bir neferi göndermenizdir. Çalış ki, herbir neferin, istinad noktaları olan dairelerinden manen istifade ettiği kuvvetli kuvve-i maneviye ile bir şahs-ı manevî ve bir cem'iyet hükmüne geçsin" dedi ve tam kanaat verdi.
Aynen öyle de, ehl-i imana hücum eden ehl-i dalalet, -bu asır cemaat zamanı olduğu cihetiyle- cem'iyet ve komitecilik mayesiyle bir şahs-ı manevî ve bir ruh-u habis olmuş, Müslüman âlemindeki vicdan-ı umumî ve kalb-i küllîyi bozuyor. Ve avamın taklidî olan itikadlarını himaye eden İslâmî perde-i ulviyeyi yırtıyor ve hayat-ı imaniyeyi yaşatan, an'ane ile gelen hissiyat-ı mütevâriseyi yandırıyor. Herbir müslüman tek başıyla bu dehşetli yangından kurtulmaya me'yusane çabalarken, Risale-i Nur Hızır gibi imdada yetişti. Kâinatı ihata eden son ordusunu (*) gösterip ve ondan mukavemetsûz maddî, manevî imdad getirmek hizmetinde hârika bir emirber nefer olarak Âyet-ül Kübra Risalesi'ni İmam-ı Ali (R.A.) keşfen görmüş, ehemmiyetle göstermiş.
(Kastamonu Lahikası - 55)
Bâzan yalnız namazımı kıldım. Cemâatle kılınan namazın yirmibeş sevabından ve hayrından mahrum kaldım.
(Tarihçe-i Hayat - 268)
CEMAATLE KILINAN NAMAZ BAKIN KAÇ MİSLİYLE SEVAP KAZANDIRIYOR. KILINMAYANDA KAÇ MİSLİ SEVAPTAN MAHRUM BIRAKIYOR. SAİR HAYIR, İHSAN, İBADET,ZİKİR,SOHBET GİBİ AMEL-İ UHREVİYEDE DE MİSLİYLE HAYIR HASENAT KAZANMAK VARKEN NEDEN TEK BAŞIMIZA KALALIM.
"CEMAATTE RAHMET VARDIR." Hadis-i şerif meali
Nitekim Kuran-ı Kerimde içinizden iyiliğe çağıran, marufu emredip, münkerden sakındıran bir cemaat bulunsun buyurulmaktadır.
Ferdi şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir.
Zaman Şahsiyet ve Enaniyet Zamanı Değil Cemaat Zamanıdır
ŞİFA DERYASI çok tatmin edici bir cevap yazmış. Allah razı olsun.. tekrer bir kaç alıntı yaparak önemini vurgulamak istedim. Allah hepinizden razı olsun kardeşler...
Ferdi şahısların dehası ne kadar harika da olsalar, cemaatin şahs-ı manevisinden gelen dehasına karşı mağlup düşebilir.
Zaman Şahsiyet ve Enaniyet Zamanı Değil Cemaat Zamanıdır
ŞİFA DERYASI çok tatmin edici bir cevap yazmış. Allah razı olsun.. tekrer bir kaç alıntı yaparak önemini vurgulamak istedim. Allah hepinizden razı olsun kardeşler...