Konu çok büyük ve derin ve daha öncede dediğim gibi henüz düşünce zeminimi bulamadım ..
Cihad nedir diye sormama gelince ..
Atalarımızın cihad anlayışını düşündüm .. Ellerinde kılıçlar altlarında küheylanlar .. " Ya ALLAH Bismillah " deyu akın etmişler diyar diyar .. Ve her savaştan önce tatlı dille sünnet üzerine davet buyurmuşlar " gelin müslüman olun " diye ... Karşılarına çıkanlarla savaşmışlar ve kazandıkları vakit kimseleri kesip biçmemişler, yaşantılarına inanışlarına dokunmamışlar ve hatta kol kanat germişler, bir takım haklarla mağlup ettikleri halkı koruma altına almışlar ..
Şimdi devir değişti .. Savaşın şeklide değişti ve elbet cihadın da ..
Cihad denilince akla savaş gelmesine karşıyım ayrıca ..
Cihad denilince akla mücadele gelmeli bence ..
Mücadele etmeninde bin bir yolu var ..
Bakın ecnebilere .. Dünya ekonomisini ellelrinde tutuyorlar, keza teknolojisinide hatta uzatmayayım dünyayı ellerinde tutuyorlar ..
Yer üstünde bilinçaltlarına taarruzda bulunurken, yer altında gizli toplantılar yapıyorlar .. Dünyayı ele geçiriyorlar peki ama nasıl ..?
Savaşarak mı ? ABD bile ne Irak'ı ne Afganistan'ı topla tüfekle fethedemedi etmeyecekte edemezde ama dünyayı feth ettiler ..
Nasıl yaptılar sizce ..?
Holywood adında bir mabed kurdular .. Sonra Teknoloji denilen en büyük silahlarını çıkardılar ..
Gençlerimize bir bakın .. Bir çoğu onlar tarafından feth edilmişler ..
Hiç kimse size zorla bodyler, dar t-shirtler, miniler giydiremezdi ama giydirdiler ve hiç de zorla yapmadılar ..
İçimize karıştılar, kuşaktan kuşağa azar azar zerk ettiler ..
Biz niye aynısını yapamayalım ..?
Bu nasıl olacak? onlar gibi görünerek mi? veya onların yaşantısı gibi yaşayarak mı?Onların bize yaptıklarını biz niye onlara yapamayalım .. Onların arasına karışıp, onların gittikleri mekanlara gidip yavaş yavaş aradan aradan çaktırmadan biz niye kendi öğretilerimizi onlara zerk etmeyelim ..
Bunun yapınca adı " dialog " mu oluyor ?
Dialog olunca ne oluyor ..?
İmanımızı mı satıyoruz ..?
İnsan kendini dinini tehlikeye atarak yapılan bir cihadın sonu hüsrandır bence..Cevabını kendin aşağıda vermişsin..
Riski büyük elbette .. Siyahı beyaz yapalım derken beyazı griye kaybedebiliriz ..
Daha fazla uzatmayacağım ..
Kendi adıma şu hayatta en çok hayret ettiğim şey, Rabbimizin sınırı olmayan Merhametidir .. Onun merhametine sınır koymaktan haya ederim .. Ve şüphesiz en doğrusunu O bilir ..
Biz üstümüze düşen irşad-ı yapabiliyorsak, başkalarını da sorgulamaya hakkımız olur zannımca ..
Aynen...
Ve ekleyeyim sonra cadı avına çıkmasın kimse ..
" La ilahe illallah Muhammedun Resülullah "