Gidiyordum kendi yolumda, Zuhal OLCAY’dan “Aynalar”ı dinleyerek…
Hüznüm sizde görünür
Saçım beyaz örülür
Yaşarken de ölünür
Söyletmen beni
Ağlatman beni
Aynalar aynalar
Ölümle burun buruna gelebileceğimi hiç hesaplamadan; dinlediğim müziğe, kısık sesle eşlik ediyordum…
Ta ki; yoğun trafikte bulduğu küçücük boşluktan karşıya geçmek için sol yana hiç bakmadan; sanki trafik sağdan akıyormuşcasına anlamlandıramadığım ters bakış açısıyla, bisikletli amcanın önüme atlamasıyla, orta şeride kırdığım direksiyon ve bekleşen insanlara çarpmamak adına frene daha hızlı basıp durmam…
Orta şeritte yamuk duran arabaya mı, kaçışan insanlara mı yoksa olaydan bihaber yoluna devam eden amcaya mı bakmalıydım?... Bilemiyorum.
Bildiğim tek şey, emniyet kemerimi açıp, dışarı çıkmak istediğimde; birilerinin ayakta durabilmem adına bana destek olması idi…
Hızım 50 Km. olmasa idi, amcaya çarpabileceğimi,…
Orta şeritte bekleyen yaya sayısı 4 değil de, daha fazla olsa idi onlara kesin çarpabileceğimi,…
Emniyet kemerim bağlı olmasa idi, kendi başımı savrulma anında vurabileceğimi,…
Ve ölümün bana/bizlere ne kadar yakın olabildiğini… Bir kez daha anlamış oldum.
Hüznüm sizde görünür
Saçım beyaz örülür
Yaşarken de ölünür
Söyletmen beni
Ağlatman beni
Aynalar aynalar
Ölümle burun buruna gelebileceğimi hiç hesaplamadan; dinlediğim müziğe, kısık sesle eşlik ediyordum…
Ta ki; yoğun trafikte bulduğu küçücük boşluktan karşıya geçmek için sol yana hiç bakmadan; sanki trafik sağdan akıyormuşcasına anlamlandıramadığım ters bakış açısıyla, bisikletli amcanın önüme atlamasıyla, orta şeride kırdığım direksiyon ve bekleşen insanlara çarpmamak adına frene daha hızlı basıp durmam…
Orta şeritte yamuk duran arabaya mı, kaçışan insanlara mı yoksa olaydan bihaber yoluna devam eden amcaya mı bakmalıydım?... Bilemiyorum.
Bildiğim tek şey, emniyet kemerimi açıp, dışarı çıkmak istediğimde; birilerinin ayakta durabilmem adına bana destek olması idi…
Hızım 50 Km. olmasa idi, amcaya çarpabileceğimi,…
Orta şeritte bekleyen yaya sayısı 4 değil de, daha fazla olsa idi onlara kesin çarpabileceğimi,…
Emniyet kemerim bağlı olmasa idi, kendi başımı savrulma anında vurabileceğimi,…
Ve ölümün bana/bizlere ne kadar yakın olabildiğini… Bir kez daha anlamış oldum.
sildim canim..