Evden çıkarken değil de eve geleceğim zaman olur genelde.
Eşim marketten yeni eve gelmiştir. Ve beni arar.
- Marketten yeni geldim çok yoruldum. Biraz dinleneyim. Akşam ne yiyelim?
- Benim için farketmez. Zaten çok yorulmuşsun. Sana göre yapılması en zahmetsiz olan yemeği yapıver.
- Hıı... (O sırada düşünür).
- ??? (İçimden: "Eyvahhhh")
- Tamam buldum. Akşam eve gelirken; 2 kg şundan, 1 kg bundan, yarım kg de ondan, birazda şundan al. Gelince birlikte şu yemeği yaparız.
- ????????????????
- ????
- ???????????????????????? (sakinleşmeye çalışıyorum)
- Ne oldu?
- Yok birşey!
- Var var ne oldu?
- Ya bu düşündüğünü markete gitmeden önce düşünseydin ya. Marketten yeni gelmişsin, birde yorgun argın akşam beni markete gönderiyorsun. Birde yemeğin yapımını (en azından hazırlık aşamasını) bana kitliyorsun.
- Ya ben senin için güzel bir yemek yapayım dedim. Sende hemen kızıyorsun?
- Evdeki malzemelerle birşeyler yapıver.
- İyi tamam. By.
- By.
Sonrasi mi? Muhtemelen biraz bana söylenmiş olur. Kendisi markete tekrar gider ve gerekli malzemeleri temin ettikten sonra bahsettiği yemeği yapar.

????