- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Zafer Acar
Kendi Şiirime Zorunlu Bir Zeyl
Üçüncü dünya ülkesiydim az kazandım çok harcadım çok battım az çıktım derken çözdüm ekonomiyi şimdi arz ediyor talep oluyorum ihtiyaca göre giriyorum şekilden şekle
bir tane koltuğum var yalnızım nerede çiftim çok sıkılıyorum dediğinde can yoldaşı koltuk oluveriyorum ona yumuşak yumuşak konuşsam da rahat değilim bozulan yaylar batıyor puftan yapılmış ruhuma
televizyon izleyen bir televizyonum ama bir farkla ben daha renkliyim çünkü başkasıyım aynı zamanda istediğim an o olduğum halde hiç ben olamadı o televizyon doğdu televizyon ölecek kutu kadar yeri vardı odada kaybetti onu da şimdi duvarda tablo
sarhoşum pervane gibi hazır dönüyorken başım çamaşır makinesi olayım dedim beceremedim basit bir mekanizması var halbuki millet post-modern takılırken modern öncesinde yaşıyorum ben hâlâ elde yıkıyorum kirli çamaşırları
buzdolabıyla empati kurmak zor gelmedi bana soğuktur insan özü itibarıyla ama benim canım yanıyor sık sık kolay değil aşık bir fırın olmak
beni aşar cep telefonu ve bilgisayar fazla karmaşık dört maaşımla bu ikisini aldım göreceksiniz bir gün kompleksten kurtulacağım insan en üstün insan olacağım beni taklit edecek teknoloji
böyle havalı havalı konuşmama bakmayın ayakkabılık yapmışlığım bile var kırk ayağa dönüşüveririm eve misafir geldiğinde çekirdek aile filan da değil kalabalıktır bizim çevre pis koku toz toprak cabası
ha bir de dışarısı var
değişmeliydi kavlak te araban lastiği birden oldum bu sayede "eh yuvarlanıp gidiyoruz işte" dediğimde yalancı durumuna düşmüyorum
velhasılı kelam
yola devam
Kendi Şiirime Zorunlu Bir Zeyl
Üçüncü dünya ülkesiydim az kazandım çok harcadım çok battım az çıktım derken çözdüm ekonomiyi şimdi arz ediyor talep oluyorum ihtiyaca göre giriyorum şekilden şekle
bir tane koltuğum var yalnızım nerede çiftim çok sıkılıyorum dediğinde can yoldaşı koltuk oluveriyorum ona yumuşak yumuşak konuşsam da rahat değilim bozulan yaylar batıyor puftan yapılmış ruhuma
televizyon izleyen bir televizyonum ama bir farkla ben daha renkliyim çünkü başkasıyım aynı zamanda istediğim an o olduğum halde hiç ben olamadı o televizyon doğdu televizyon ölecek kutu kadar yeri vardı odada kaybetti onu da şimdi duvarda tablo
sarhoşum pervane gibi hazır dönüyorken başım çamaşır makinesi olayım dedim beceremedim basit bir mekanizması var halbuki millet post-modern takılırken modern öncesinde yaşıyorum ben hâlâ elde yıkıyorum kirli çamaşırları
buzdolabıyla empati kurmak zor gelmedi bana soğuktur insan özü itibarıyla ama benim canım yanıyor sık sık kolay değil aşık bir fırın olmak
beni aşar cep telefonu ve bilgisayar fazla karmaşık dört maaşımla bu ikisini aldım göreceksiniz bir gün kompleksten kurtulacağım insan en üstün insan olacağım beni taklit edecek teknoloji
böyle havalı havalı konuşmama bakmayın ayakkabılık yapmışlığım bile var kırk ayağa dönüşüveririm eve misafir geldiğinde çekirdek aile filan da değil kalabalıktır bizim çevre pis koku toz toprak cabası
ha bir de dışarısı var
değişmeliydi kavlak te araban lastiği birden oldum bu sayede "eh yuvarlanıp gidiyoruz işte" dediğimde yalancı durumuna düşmüyorum
velhasılı kelam
yola devam
