Ben kimseyi azarlamıyorum yönetim uyarıyorum dikkatli olun gıybet yapmayın "dil susar insan kurtulur"..
Peygamber Efendimiz (s.a.v) ve sahabeleri bir gaza yolundaydılar.
Sahabelerden
bazıları acıkmıştı. İçlerinden Selman-ı Farisîyi, kendisinden yiyecek
birşeyler istemek üzere, Allahın Resulûnun huzuruna gönderdiler. O,
arkadaşlarının istekleri üzere, Peygamber Aleyhisselamın yanına doğru yola
çıktı. Geride kalanlardan bazıları, onun arkasından konuşmaya başladılar:
Bu, ağzına kadar suyla dolu bir kuyunun başına varsa, o kuyunun suyunu
kurutur da, eli boş döner!
Arkasından söylenenlerden habersiz olan Selman, Peygamber Aleyhisselamın
yanına vardığında, arkadaşlarının isteklerini iletti. Peygamber Aleyhisselam
ise, ona hiç beklemediği bir cevap verdi:
Git arkadaşlarına söyle, onlar yemeklerini yediler.
Bu cevaba çok şaşıran Selman, arkadaşlarının nasıl olup da kendisinin
gidişinin ardından yiyecek bulduklarının merakı içinde, onların yanına döndü
ve sordu:
Siz yiyecek bulmuş ve yemişsiniz!
Hayır! dediler. Biz ağzımıza koyacak bir lokma olsun, bulmuş değiliz!
Arkadaşlarının bu cevabı üzerine hayreti ve şaşkınlığı daha da artan Selman,
işin aslını öğrenmek üzere tekrar Peygamber Aleyhisselamın huzuruna döndü
ve işin aslını Ondan sordu.
Peygamber Aleyhisselam, kendisine şöyle cevap verdi:
Onlara söyle! Sen buraya gelirken arkandan konuşup, gıybetini edip, senin
etini yediler. Bu onlara yeter! Daha ne yemek istiyorlar?"