Ölümler mi hatırlatır ölen mi ölü mü?.Ölümün mü ölenin mi boşluğuna düşer anlamsızlaştırır hayat ve insan kendini?.Gelmeyecek olduğunu bilerek kaç kere yaşar da ölür durur ki insan?.Anlamsızlığına yokluklar kıymet veriyor ,varlıklar hep yalan kokar.Ölüm an'ı yaşıyorsa bir an'lık yaşama ile ölüm anılır mı?.
Hiç tanımadığım birine,hiç tanışamayacağın birinden.
Lodoslar,kasırgalar utansın içimde kopan tufanlardan!.
Utanmasın da ağlasın,bağrını dağlasın,saçıp döksün.
Güllerle donatsan ne?,Ah'lar geliyorsa mezardan!.
Yüreğimi Azrail gelmeden kimler söksün?.
Uzak dursun sevgiye yaşam,
Özlem dediğin ol(may)an yaram.
Madem vuslat var,hasret niye?
Kavuşmaları dünya yalansın mı diye?.
Yıldırımlar gibi beynimde çaksın Ölüm!.
Ben dikenine acı değmiş bir gülüm!.
Figanlar çatlasın içimde,
Lal olmasın naralar atsın elemler dilimde!
Yaksın,kül etsin bağrımı ateş!
Heyhat!.Kavurmaz sıcağı bu hayatın.
Cehennem diye yüreğimi irinlerle deş!
Ölüme huzur,huzursuzluğa ölüm katın!.
Yanardağlar patlar akar içimde,
Lavlar avucuma akar akar durur.
Namus-u EKBER!Söz-ü dilimde!
Gözlerimde yağmayacak yağmurlar kurur.
Ölüme an;tereddütsüz kelime-i şehadet!.
Sana varmak ne büyük saadet.
Ey ruhum!Yar'a koşa koşa er.
Kulağımda bir nida ALLAHUEKBERR!
