Uçurtmamı vurdular,
hüzünlü bir çocuğun gözlerinde.
Dalları yemyeşil umutlarımı soldurdular.
Yine yalnızlıktan bozma elbisemi giydim,
en güzel kelimelerimle kanat çırpıyorum,
en güzel nağmelerimle sesleniyorum, sana:
Söyle senin de acıdı mı hiç canın?
Ta derinden kanadı mı yüreğin, bizim gibi?
Özlem duydun mu hiç cennet yüzlülere?
Sahi sen hiç aşık oldun mu, ey aşk
ya da terkedilin mi ebedî?
TEŞEKKÜR EDERİM