ağlamak..ağlamak..ağlamak.. her zaman aynı olmaz ağlamamızın sebebi.Bazen yüreğinin duygularını kaldıramayacağını hissedersin ve dökersin yaşlarını kimisi usulca olur, kimisi hıçkıra hıçkıra...Bazense iyi bir kul olamamanın verdiği ızdırap vardır yakar yüreğini gözyaşı olur dökülür yanaklarından...Ve bazende ağlatılmak vardır düzenin verdiği yasaklar gereği ezilen taraf olursun, haksızlığa uğrarsın,inancın gereği yadırganırsın dışlanırsın...ilk başlarda hıçkıra hıçkıra ağlarsın sesini herkese duyururmak istercesine. Daha sonraları ise o haykıran hıçkırıklar yerini sessizce dökülen gözyaşlarına bırakır.Ve artık içine ağlarsın her zaman. Dökülen yaşlarının iki şahidi vardır.Biri Allah diğeri ise yüreğindir.Ama ağlarken, o gözyaşlarını dökerken tek bir umudun vardır o da zalimlerin bir gün masumların o göl olan gözyaşı denizinde boğulacaklarıdır....