Biz seninle hiçbir zaman aynı cümlenin içinde bile anılmadık..
Ne ben acılarını sırtlamış cümlenin yüklemi olabildim
ne de sen mutluluklarımın gizli öznesi olabildin..
Biz sadece hasrete prangalı iki yürek olduk..
Biz ayak uçlarındaki karlara aldırmadan
güneşli sabahlara doğmayı özenen iki deli gelinciktik..
Zamansız açtık baharlara..
Zamansız uyandık kış uykularından..
Birbirimizin yüzünde gördüğümüz gülüşleri bahar sandık..
Oysa biz kökleri toprakta kalacak bir gelinciğin
bir kış sabahı güneşe gülümsemesi kadar imkansızdık…
Hayat yolculuğunda sırt sırta verdik zannederken
sırtlarımızın arasına örülü hasret duvarlarını göremedik.
Ne ben acılarını sırtlamış cümlenin yüklemi olabildim
ne de sen mutluluklarımın gizli öznesi olabildin..
Biz sadece hasrete prangalı iki yürek olduk..
Biz ayak uçlarındaki karlara aldırmadan
güneşli sabahlara doğmayı özenen iki deli gelinciktik..
Zamansız açtık baharlara..
Zamansız uyandık kış uykularından..
Birbirimizin yüzünde gördüğümüz gülüşleri bahar sandık..
Oysa biz kökleri toprakta kalacak bir gelinciğin
bir kış sabahı güneşe gülümsemesi kadar imkansızdık…
Hayat yolculuğunda sırt sırta verdik zannederken
sırtlarımızın arasına örülü hasret duvarlarını göremedik.