Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Söyleyemem, git!..
Günahkârım, ölmeden azap olma!
Acı bir sırrın tutsağıyım, esaretim çok!
Şu kavrulayan yaraya bir de sen kezzap olma!
Ne kadar istesem de cesaretim yok!..
Söyleyemem, git!..
Günahkârım, ölmeden azap olma!
Acı bir sırrın tutsağıyım, esaretim çok!
Şu kavrulayan yaraya bir de sen kezzap olma!
Ne kadar istesem de cesaretim yok!..
Söyleyemem, git!..
Firar ediyorum gözlerinden.
İçleri ne yalan, ne günah, ne ışıksız
Hiç bilemeyeceksin...
Seninle daha ne çok oturacağız karşılıksız!
Hiç bilemeyeceksin...
Sana daha ne şiirler yazacağım başlıksız!
Hiç bilemeyeceksin...
Umursamadığımı düşün diye telaşsız;
Yüreğim sürünse de ben yürüyerek
Tüm firarların ruhuna aykırı bir ahestelikle
Ve ne yazık ki müsadenle,
Firar ediyorum gözlerinden...
İçleri ne yalan, ne günah, ne ışıksız
Hiç bilemeyeceksin...
Seninle daha ne çok oturacağız karşılıksız!
Hiç bilemeyeceksin...
Sana daha ne şiirler yazacağım başlıksız!
Hiç bilemeyeceksin...
Umursamadığımı düşün diye telaşsız;
Yüreğim sürünse de ben yürüyerek
Tüm firarların ruhuna aykırı bir ahestelikle
Ve ne yazık ki müsadenle,
Firar ediyorum gözlerinden...
böyle uzaktan sevmek aslında hiç bana göre değil.
ola ki hatrıma düşersen bir kıvılcım, gökkubbem yanar bulut bulut.
bir umut var tutunacak, keskinliği kör bıçak; bir umut...
gurbet kaç adım, hasret kaç zaman? acımız hikaye, çilemiz roman.
çaresizlik çığlığı evvel zaman içinde.
yalnız biz duyuyorsak, hele bir sor, niçin de...
ola ki hatrıma düşersen bir kıvılcım, gökkubbem yanar bulut bulut.
bir umut var tutunacak, keskinliği kör bıçak; bir umut...
gurbet kaç adım, hasret kaç zaman? acımız hikaye, çilemiz roman.
çaresizlik çığlığı evvel zaman içinde.
yalnız biz duyuyorsak, hele bir sor, niçin de...
uzakları, soğuk ve karanlık ülkeleri kendine düş eyleyen!
mutluluk hayal rengi yarınların ardında...
neylediler sana, yüzün asık!
neylediler sana, yüzün hüzün... yazık!
beni anlatsam kalemlik, kelamlık değil ahvalim.
dilim döndükçe seni söyler, susarım...
yalnızlığa sokulup iç çekme iki büklüm,
a benim elem yüklüm
aklımı deliliğe meyletme benim.
avuçlarımda mevsimsiz gri soğuklar;
tut ellerimden, hem helalinden
ellerimi harama meyletme benim.
mehtapsız denizlerim simsiyah; hayallerim hep alabora
nasıl öğreneyim seni, elaleme sora sora?
uzakları, soğuk ve karanlık ülkeleri kendine düş eyleyen!
seninle ılık, belki serin bir ağustos akşamı, köprünün üzerinde,
birbirimize ne kadar geç kaldığımıza hayıflanmak da mümkündü...
mutluluk hayal rengi yarınların ardında...
neylediler sana, yüzün asık!
neylediler sana, yüzün hüzün... yazık!
beni anlatsam kalemlik, kelamlık değil ahvalim.
dilim döndükçe seni söyler, susarım...
yalnızlığa sokulup iç çekme iki büklüm,
a benim elem yüklüm
aklımı deliliğe meyletme benim.
avuçlarımda mevsimsiz gri soğuklar;
tut ellerimden, hem helalinden
ellerimi harama meyletme benim.
mehtapsız denizlerim simsiyah; hayallerim hep alabora
nasıl öğreneyim seni, elaleme sora sora?
uzakları, soğuk ve karanlık ülkeleri kendine düş eyleyen!
seninle ılık, belki serin bir ağustos akşamı, köprünün üzerinde,
birbirimize ne kadar geç kaldığımıza hayıflanmak da mümkündü...
Sonra gece oluyor hücûm ediyor düşünceler apansız,
O yâr tarumar edendir gönül bahçemi pervasız!
Ben yine zindan karası gözlerine türküler yakıyorum,
Ruhunun penceresinden yüreğime açılan gözlerine bakıyorum...
O yâr tarumar edendir gönül bahçemi pervasız!
Ben yine zindan karası gözlerine türküler yakıyorum,
Ruhunun penceresinden yüreğime açılan gözlerine bakıyorum...
Örtün sevgilim;
çünkü hazineler gömülmelidir.
Ben senin feracenin siyahındanım.
Gizlen ve yüreğime bir ipucu ver; aklım başımdan sürülmelidir.
Örtün sevgilim;
yalnız, gözlerin görünmelidir.
Ben küllenmiş aşklar dergâhındanım.
İlâhi sen dayanma gücü ver; bu yollar rızanla yürünmelidir.
Örtün sevgilim; çünkü hazineler gömülmelidir...
çünkü hazineler gömülmelidir.
Ben senin feracenin siyahındanım.
Gizlen ve yüreğime bir ipucu ver; aklım başımdan sürülmelidir.
Örtün sevgilim;
yalnız, gözlerin görünmelidir.
Ben küllenmiş aşklar dergâhındanım.
İlâhi sen dayanma gücü ver; bu yollar rızanla yürünmelidir.
Örtün sevgilim; çünkü hazineler gömülmelidir...
İnandım sana,
Yağmur duasına şemsiyesiyle çıkan bir adamın inancı kadar…
Güvendim sana,
Kendisine ilaç diye şeker verilen bir müptezel kadar…
Sevindim sana,
Pazarda kaybolan bir çocuğun annesinin sesiyle buluşması kadar…
Delirdim sana,
Bayram arifesi cicileri başucuna bırakılan bir yetim kadar…
Çatladım sana,
Toprakta kendinden geçip güneşleri öpen tohumlar kadar…
Tutuldum sana,
Ayın güneşten vazgeçip dünyaya tutulması kadar…
Ve gücendim sana,
Duasında amin denmemiş bir kul kadar...
Yağmur duasına şemsiyesiyle çıkan bir adamın inancı kadar…
Güvendim sana,
Kendisine ilaç diye şeker verilen bir müptezel kadar…
Sevindim sana,
Pazarda kaybolan bir çocuğun annesinin sesiyle buluşması kadar…
Delirdim sana,
Bayram arifesi cicileri başucuna bırakılan bir yetim kadar…
Çatladım sana,
Toprakta kendinden geçip güneşleri öpen tohumlar kadar…
Tutuldum sana,
Ayın güneşten vazgeçip dünyaya tutulması kadar…
Ve gücendim sana,
Duasında amin denmemiş bir kul kadar...