Yeniden Doğuş

Yusufça · 1 Mar 2013

Ey sesi gül kokan neyzen, bitmedi mi söyleyeceklerin?
Bu kadar derin soluklanıp durma, uyandırırsın mağarada uyuyanları.
Sıkıştım kaldım ebrunun mavi desenleri arasında,
çal ki dağılsın şu boyalar,
çözüleyim artık be neyzen.
Hadi çaldığın neyin en dip boğumundan al da ayrılığın ölmeye niyetlenmiş dizlerine çarp beni,
yoksa kanıma girecek hasretimin hançeri...

Yusufça · 1 Mar 2013

Neyzen âleme yine ızdıraplı bir çığlık atacak.
Yine dağları un ufak edip, felekleri birbirine çarpacak.

Yusufça · 1 Mar 2013

Ey kanla yıkanan melodiler,
kanım helaldir,
alın da sevgilinin sesine asın beni bu gece.
Örselenmiş gecelere sürün,
alın yazımın fütursuz harflerini.
Renklerini açın ayrılığın,
günahımı helal görün ne olur,
bağışlayın esrikliğimi,
ışıkları kapatın ey yorulmuş düşler,
karanlıkta da görürüm ben onun gözlerini.

Yusufça · 1 Mar 2013

Aşkın bir oyun olduğunu kabul etmiyorum.
Aşk bir t e s l i m i y e t t i r, bir eriyiştir.
Yeniden doğmak için uyanıştır.
Aşkın bütün sırrı iki kelimede: 'varlığından soyunmak'.

''Aşk için ya hep vardır, ya hiç.''

Sen hep misin, hiç misin?

Yusufça · 1 Mar 2013

ben yağmuru hiç bilmeyen bir şehirdim
sen bir akşamüstü habersizce geldin
bilmezdim yağmuru hiç
ama sen yağmur gibiydin

apansız vuruyordu uykularda bakışların
apansız sırılsıklam oluyordum geçerken gözlerinden
yağmuru bilmeyen bir şehirdim ben
sokaklarımda beni böyle sevindiren
bir aşkın hikayesi yoktu

işte her şey bugün oldu
bir yaprak üşüyordu
uçmaya hazırlanıyordu bir kelebek kanatsız
içimde adsız bir kadın ağlıyordu
bir gelincik soluyor
bir geyik ölüyordu...

Yusufça · 1 Mar 2013

sen bana yağıyordun
ben sana çiçekler vaad ediyordum
ellerin binlerce vahşi menekşe
dokunuşun hayata gelmenin diğer adıydı
sendin içimdeki ayla güneşi tutup kaldıran
bir yemindin sen yağmur
ölümü uykudan uyandıran

y a ğ m u r bu değil de neydi o zaman
neydi karanlık rüyalardan akıp giden uçsuz aydınlık
insanın ruhuna değince acıtan
acıtan ölümlü geyiklerin ölümsüz aşklarını
y a ğ m u r bu değil de neydi o zaman...

Yusufça · 1 Mar 2013

bana eller verildi, dokunmam yasak
ağlamaklı gözler verildi ıslak
bana sen gibi yakın
bana sen gibi yasak düşler verildi
iki kere ikinin dört olmadığı
ayın ve güneşin tutulmadığı bir yer verildi
bana bir ben verildi
bir de sen
bir de acılar verildi çekmem için sen giderken...

Yusufça · 1 Mar 2013

sessizce fışkırır küskün yanardağlar
dindiremez gecemin sessizliğini
geceleri sessizce yiten canlar...

Yusufça · 1 Mar 2013

ben bir kör kuyu
ben bir kördüğüm
ben bir…
…gördüğün gibiyim işte
gözlerinin önünde öldürüyorum geceyi
gözlerinin önünde yüreğime gökdelenler dikiyorum
batan güne karşı darağaçları dikiyorum gönlüme

sen bana çok uzak
sen bana çok yakın

Yusufça · 1 Mar 2013

İki şehri var gecenin,
biri gözümde tütüyor,
birinin dumanı üstünde yağmur gibi çöken siste,
bana bu uykusuz şehri niye bıraktın,
göze alamadığım bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin,

gece değil istediğin hayli karanlık bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak hevesindesin!
Gözlerini anlıyorum henüz
bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin;

gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır,

ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir,

öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak,

sis değil,
uykusuzluk değil,
iki uzak şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim:

Biri hepimizle gözgöze gibi hala uykusuz,
biri sis içinde kirpiklerine kadar açık,
bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum
konuşkan gözlerinde tek sözcük bile,
gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde

Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa şiir niye?

Yeniden Doğuş

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi