Yalnızsın...
Öyle yalnız ki, kalabalıklar içinde dil bilmeyen,
yol bilmeyen garip bir yolcu gibi...
Kalabalıklara daldığın an daha da artar yalnızlığın, hasretin, gurbetin...
Bilirim, şikayet değil nimet bilirsin sen bunu...
Yüreğin konuşurken, hâlini bir bir anlatırken, gözlerinde hüzün oynaşır...
Dilin sükût ettiği için anlayanın yok kadar azdır!...
"Anlatamam işte...
Anlatmadan anla beni...