Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Ey Aklım !
"Susmanın kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var"
Aynı göğün altında, dilimizdeki türkü, kalpte kararsızlık ve yorgunluğu aşkın, ne kadar da uygunsuz duruyoruz öyle. Şair susmanın kalesine sığınıyor, şiir bağırıyor uykuları bölüyor. Hangi türkü?... Bilmiyorum...
Bir yol; artık ufukta bir çizgi bile değilken yitmeyen...
Bir yolculuk; iyi hoş güzel ne varsa kâr kalan, ve eksilmeyen...
Bir azık; her adımda biriktirilen bereket...
Ey aklım! Durdur arama motorlarını, yetti. Dünyayı tarasan bir suskuya yâr olamaz sendeki...
Nur Zelal...
"Susmanın kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var"
Aynı göğün altında, dilimizdeki türkü, kalpte kararsızlık ve yorgunluğu aşkın, ne kadar da uygunsuz duruyoruz öyle. Şair susmanın kalesine sığınıyor, şiir bağırıyor uykuları bölüyor. Hangi türkü?... Bilmiyorum...
Bir yol; artık ufukta bir çizgi bile değilken yitmeyen...
Bir yolculuk; iyi hoş güzel ne varsa kâr kalan, ve eksilmeyen...
Bir azık; her adımda biriktirilen bereket...
Ey aklım! Durdur arama motorlarını, yetti. Dünyayı tarasan bir suskuya yâr olamaz sendeki...
Nur Zelal...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Adresim Hüzün...
Bugün günlerden hüzün yer hüzün ülkesi
İntiharda bileniyor duygular hüzünlü bir karanlığa
Dolaşıyorum gelişi güzel ayağımın altında dallar eziliyor
Hüzün kırılıyor yalnızca...
Hüzün alıp hüzün satıyorum
Kazancım hüzün kaybım da
Gül uzatıyor küçük bir kız
Al bunlar en güzelleri adları hüzün çiçeği
Hüzün kokarlar aynen hüzünlü gönlün gibi...
Ağaç olsam hüzün dökülüyor yapraklarımdan
Yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme
Bıraksam kendimi kaçsam oradan
Yok olası hüzün koşuyor ardımdan...
alintidir...
Bugün günlerden hüzün yer hüzün ülkesi
İntiharda bileniyor duygular hüzünlü bir karanlığa
Dolaşıyorum gelişi güzel ayağımın altında dallar eziliyor
Hüzün kırılıyor yalnızca...
Hüzün alıp hüzün satıyorum
Kazancım hüzün kaybım da
Gül uzatıyor küçük bir kız
Al bunlar en güzelleri adları hüzün çiçeği
Hüzün kokarlar aynen hüzünlü gönlün gibi...
Ağaç olsam hüzün dökülüyor yapraklarımdan
Yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme
Bıraksam kendimi kaçsam oradan
Yok olası hüzün koşuyor ardımdan...
alintidir...
Ne zaman yanılmayı pas geçmeye kalksak, pusular kuruldu bize, içimizdeki ıssız patikalarda.
Ve yenilgilerle dost olmaya zorladı bizi hayat.
Ve bunu kabullendik.
Yaralarımız vardı ve içimize sızardı kan.
Ne anılardan vazgeçebildik nede yeni başlangıçlardan.
Ve ne zaman yeniden başlasak,
birilerine anlatır bulacaktık kendimizi bir süre sonra,
o eski başlamışlıklarımızın hikayesini.
Özgürlüğü taparcasına severken,
yalnızlığın elinde oyuncak olmak tasarılarımızın arasında değildi elbette.
Sevmelerimiz anlıktı belki, ama anamızın ak sütü kadar helal,
akmaya bile üşenen bir küçük ırmağın suyu kadar berraktı.
İyi bilirdi bizi cemaat, omuzlarda taşınmaya daha çok varken.
Ve biz kendi zararımızı kendimizden başkasına vermeyecek kadar olgunduk.
Duvarlarla dosttuk, geceyle, her kötülüğün anası içkiyle,
kendimizle, doğayla, kaderimizle dosttuk.
Konuşmadanda anlaşabilmeyi, ağzımızı açmadan çığlık atmayı başarıyorduk biz.
Acımasız değil, acınası katillerdik biz seninle,
hiç de gerekmediği halde yalnızlıklarımızı öldürdüğümüz için sık sık.
Sevinçlerimiz bile yaraydı aslında, içimizin derinliklerinde saklamaya kalksakda.
Ve biz yaralarımızdan tanımıştık birbirimizi.
Dokunmaya kalksak kanamaya başlayacak kadar taze, sarmaya çalışsak,
bir ömür kadar uzak olan yaralarımızdan...
Ve yenilgilerle dost olmaya zorladı bizi hayat.
Ve bunu kabullendik.
Yaralarımız vardı ve içimize sızardı kan.
Ne anılardan vazgeçebildik nede yeni başlangıçlardan.
Ve ne zaman yeniden başlasak,
birilerine anlatır bulacaktık kendimizi bir süre sonra,
o eski başlamışlıklarımızın hikayesini.
Özgürlüğü taparcasına severken,
yalnızlığın elinde oyuncak olmak tasarılarımızın arasında değildi elbette.
Sevmelerimiz anlıktı belki, ama anamızın ak sütü kadar helal,
akmaya bile üşenen bir küçük ırmağın suyu kadar berraktı.
İyi bilirdi bizi cemaat, omuzlarda taşınmaya daha çok varken.
Ve biz kendi zararımızı kendimizden başkasına vermeyecek kadar olgunduk.
Duvarlarla dosttuk, geceyle, her kötülüğün anası içkiyle,
kendimizle, doğayla, kaderimizle dosttuk.
Konuşmadanda anlaşabilmeyi, ağzımızı açmadan çığlık atmayı başarıyorduk biz.
Acımasız değil, acınası katillerdik biz seninle,
hiç de gerekmediği halde yalnızlıklarımızı öldürdüğümüz için sık sık.
Sevinçlerimiz bile yaraydı aslında, içimizin derinliklerinde saklamaya kalksakda.
Ve biz yaralarımızdan tanımıştık birbirimizi.
Dokunmaya kalksak kanamaya başlayacak kadar taze, sarmaya çalışsak,
bir ömür kadar uzak olan yaralarımızdan...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Gece düştü gözlerime yine
İçim sanki şehrin merkezinde bir karayolu
Ezilmişliğim çıkıyor su yüzüne
Ve bütün insanlar basıyor ömrümün yanık kokan saçlarına
Kalbim ağlayan bir kanarya oluyor birden
….tüm sokaklarımı su basıyor
Dolup dolup taşıyorum kendimden
Derin bir yalnızlığın ortasında
Tamamlanmamış bir şiirim sanki
Hiçbir sözcük yakışmıyor yanındakine
Hep bir yarım kalmışlık örtülüyor üstüme
…..Anlamını yitiriyor düşlerim…..
Sisli bir sonbaharda kaybolmak vardı şimdi
Hiç varolmamışcasına
Ya da gözlerinin karaltısında bir ışık süzmesi
Hep varmışcasına…,
Sevgi Gürbüz...
İçim sanki şehrin merkezinde bir karayolu
Ezilmişliğim çıkıyor su yüzüne
Ve bütün insanlar basıyor ömrümün yanık kokan saçlarına
Kalbim ağlayan bir kanarya oluyor birden
….tüm sokaklarımı su basıyor
Dolup dolup taşıyorum kendimden
Derin bir yalnızlığın ortasında
Tamamlanmamış bir şiirim sanki
Hiçbir sözcük yakışmıyor yanındakine
Hep bir yarım kalmışlık örtülüyor üstüme
…..Anlamını yitiriyor düşlerim…..
Sisli bir sonbaharda kaybolmak vardı şimdi
Hiç varolmamışcasına
Ya da gözlerinin karaltısında bir ışık süzmesi
Hep varmışcasına…,
Sevgi Gürbüz...
Yine gidiyorsun Hiçbirşey bırakmadan
Ve ben Son kez bakıyorum Ardından
Eğer aşk buysa sevgi buysa
İstemiyorum
Bu şehir sensiz yaşanmaz oldu.
Dayanamıyorum.
Hoşgeldin hüzün Gülmüyor yüzüm
Hosgeldin huzun gulmez bu yuzun
Ve ben Son kez bakıyorum Ardından
Eğer aşk buysa sevgi buysa
İstemiyorum
Bu şehir sensiz yaşanmaz oldu.
Dayanamıyorum.
Hoşgeldin hüzün Gülmüyor yüzüm
Hosgeldin huzun gulmez bu yuzun
- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Sessiz Gemi
Artık demir atma vakti gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan,
Hiç yolcu yokmuş gibi sessizce alır yol
Sallanmaz o kalkışta ne bir mendil,ne bir kol
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller.Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgiler dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Birçok seneler geçti dönen yok seferinden.
Yahya Kemal Beyatlı
Artık demir atma vakti gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan,
Hiç yolcu yokmuş gibi sessizce alır yol
Sallanmaz o kalkışta ne bir mendil,ne bir kol
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller.Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgiler dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Birçok seneler geçti dönen yok seferinden.
Yahya Kemal Beyatlı
- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Hegün Ölmez mi Seven
Ölümü de gördüm ben,
Bilirim nasıl ölünür
Kaç kez asıldı boynuma ?
Yaftalarda yazılı adım.
Olmadı işte nedense....
Sönmüşken nurumda fer,
Kıyamadı Azrailim
Uyuya kaldı ranzada
Rüyaya kaldı ecelim
Hayat Hep yaşayanlardan yanadır
Terazi onu tartar hep,
Hesap soramazsın günlere,
Zordur içten gülmeler,
Ölümse, ölüm. Ne olacak
Hadi be ! diyemezsin
Küstah bir bakışa
Dirense damarında kan,
Toz konduramazsın gerçeğe,
Yeminsiz olmazmış yalan,
Hayatın ucuza gitmişse,
Bitmiştir ömrün pazarlığı,
Hangimiz kaldı ki ?
Mezarsız ortalarda ?
Toprak kokarken ağlamaz mı?
Ateş düşmüşse tene..!
Düşeni mi yakar yine de ?
Dağlamaz mı yüreği kor?
Seveni varsa ağlamaz mı?
Bir kez öldüysen Sen
Hergün ölmez mi seven?
Fedai Güven
Ölümü de gördüm ben,
Bilirim nasıl ölünür
Kaç kez asıldı boynuma ?
Yaftalarda yazılı adım.
Olmadı işte nedense....
Sönmüşken nurumda fer,
Kıyamadı Azrailim
Uyuya kaldı ranzada
Rüyaya kaldı ecelim
Hayat Hep yaşayanlardan yanadır
Terazi onu tartar hep,
Hesap soramazsın günlere,
Zordur içten gülmeler,
Ölümse, ölüm. Ne olacak
Hadi be ! diyemezsin
Küstah bir bakışa
Dirense damarında kan,
Toz konduramazsın gerçeğe,
Yeminsiz olmazmış yalan,
Hayatın ucuza gitmişse,
Bitmiştir ömrün pazarlığı,
Hangimiz kaldı ki ?
Mezarsız ortalarda ?
Toprak kokarken ağlamaz mı?
Ateş düşmüşse tene..!
Düşeni mi yakar yine de ?
Dağlamaz mı yüreği kor?
Seveni varsa ağlamaz mı?
Bir kez öldüysen Sen
Hergün ölmez mi seven?
Fedai Güven
- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Hırçın Dalga
Bu gece mehtap hüzün saçıyor
Belli ki yıldızlar dalga geçiyor
Gönüle düşen hüzün gözlerden taşıyor
Vurma Hırçın Dalga yüreğim zaten acıyor
Az sonra sızacağım bir köşede
Yüreğimi salacağım düşlerin
Olur da bir yakamoz düşerse saçlarına
Git ona sevdamı haykır Hırçın Dalga
Bilirim,pek nazlanmaz
Alçak gönüllüdür,huysuzlanmaz
Adımı duydumu iki damla yaşla
Seni bir yere salmaz Hırçın Dalga
Gülümdü,koklayamaz oldum
Dalında,şakıyamaz oldum
Serseri yüreğim darda
Git O'na onsuz yaşayamayacağımı haykır
alıntı
