Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Ardımda yangın sonrası bir şehir var
Yıkıntılarının üstünde hala dumanların tüttüğü
Köşe başlarında gönlü yaralı insanların dalıp dalıp gittiği
Sokak aralarında kedilerin dolaştığı
Yangın yeri bir şehir...
Dönüp bakmıyorum
Sırtımda alevlerin sıcaklığı hâlâ
Gözyaşı kaynağım kurumuş
Gözyaşı...Yollarımda sararmış otlar
Gözlerim ufukta
Kaçıp giden RüZGaRı,Yangını büyüten RüZGaRı
Ve geciken yağmuru arıyorum...
HüZün ...
Acının çiçeği ...
Yıkıntılarının üstünde hala dumanların tüttüğü
Köşe başlarında gönlü yaralı insanların dalıp dalıp gittiği
Sokak aralarında kedilerin dolaştığı
Yangın yeri bir şehir...
Dönüp bakmıyorum
Sırtımda alevlerin sıcaklığı hâlâ
Gözyaşı kaynağım kurumuş
Gözyaşı...Yollarımda sararmış otlar
Gözlerim ufukta
Kaçıp giden RüZGaRı,Yangını büyüten RüZGaRı
Ve geciken yağmuru arıyorum...
HüZün ...
Acının çiçeği ...
Sensizlikte kör kuyulara itildim.
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Yüreğimi söktü arsız yalnızlıklar.
Yıkılacak gibi oldum, seni beklediğim sokaklarda.
Ama pes etmeden, her zorluğa senin sevdanla karşı durdum.
Ayrılık tepelerine tırmanırken yüreğim, hep baharımsı nefesini soludum. . .
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Yüreğimi söktü arsız yalnızlıklar.
Yıkılacak gibi oldum, seni beklediğim sokaklarda.
Ama pes etmeden, her zorluğa senin sevdanla karşı durdum.
Ayrılık tepelerine tırmanırken yüreğim, hep baharımsı nefesini soludum. . .
Uzaklarda olsan bile, bir nefes alışını bahar bildim ömrümde,
bir gülüşünü mutluluk addettim yüreğimde.
Seni severken hic durmadım, hep sana, sevdana yaşadım.
İlaç bilmez acıların için, siper ettim gögsümü, fakir ömrümü.
Üzülmedim seninleyken, hep mutluluk bildim gülüşünü.
Aldırmadım, karanlık gecelere.
Üşüdüğümde, bir yorgan misali gülen gözlerine sarılıp,
Mutluluklarına uzandım...
Yanında aldığım solukları,hep kâr saydım mutluluk envanterine.
Kalem olup gözyaşlarımı akıttım, ağladım, hasretinle ıslandım ama yüreğimde hep seni yaşattım.
bir gülüşünü mutluluk addettim yüreğimde.
Seni severken hic durmadım, hep sana, sevdana yaşadım.
İlaç bilmez acıların için, siper ettim gögsümü, fakir ömrümü.
Üzülmedim seninleyken, hep mutluluk bildim gülüşünü.
Aldırmadım, karanlık gecelere.
Üşüdüğümde, bir yorgan misali gülen gözlerine sarılıp,
Mutluluklarına uzandım...
Yanında aldığım solukları,hep kâr saydım mutluluk envanterine.
Kalem olup gözyaşlarımı akıttım, ağladım, hasretinle ıslandım ama yüreğimde hep seni yaşattım.