Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Çocuktuk,
Küçücük ellerimizle,
Çamurdan, kocaman kamyonlar, atlar yapardık,
Sonra bindirirdik düşlerimizi,
Alabildiğince sınırsız.
Olabildiğince uzak,
Belki, daha önce keşfedilmemiş,
Belki, keşfetmeye geç kaldığımız.
Uzak diyarlara gider, gelirdik,
Gittiğimiz her yer, bizim bilirdik..
Serkan Uçar
Küçücük ellerimizle,
Çamurdan, kocaman kamyonlar, atlar yapardık,
Sonra bindirirdik düşlerimizi,
Alabildiğince sınırsız.
Olabildiğince uzak,
Belki, daha önce keşfedilmemiş,
Belki, keşfetmeye geç kaldığımız.
Uzak diyarlara gider, gelirdik,
Gittiğimiz her yer, bizim bilirdik..
Serkan Uçar
Gece soğuk ve karanlık
Yalnızsın üşüyorsun
Sımsıcak dostun sesini
Arayıp bulamazsın
Hani dertlerin bir çığ olur peşinden
Koşar da kaçamazsın
Tutmak istersin gökyüzünü
Kanatlanıp uçamazsın ...
Yalnızsın üşüyorsun
Sımsıcak dostun sesini
Arayıp bulamazsın
Hani dertlerin bir çığ olur peşinden
Koşar da kaçamazsın
Tutmak istersin gökyüzünü
Kanatlanıp uçamazsın ...
Sonbahar
yeni doğacak umutların
tohumları düşüyordur belki toprağa
nekahet midir
yoksa ölümün son nefesimidir bu uyku
koparır canı tenden
bu ayrılık seremonisi bu boran
sararan yaprakların son veda hutbesidir bu ağaçla belki de
sessizliğe bürünmüş
ölüm matemiyle solunmuş gibi dağlar
mevsimlerin sonu gibidir
bu sessizlik bu hüzün
ne ilk nede ne de son olacak bu yalnızlık
yeni bir dost eliyle açılacak kapılar belki de
bir gün gelecek sararacak bütün yapraklar
gökkuşağı çalacak yerden bütün renkleri
hayat akıp gidecek su gibi
ketum
yeni bir umut yeşerecek o gün belki de
verdiğini geri alacaktır toprak bir gün
ne evvelidir bu döngü
nede ebedi
ayrılık zamanı gelince cürümün faili midir hazan
mevsimlerin sonu olmayacak sonbahar...
Mustafa Bertan
yeni doğacak umutların
tohumları düşüyordur belki toprağa
nekahet midir
yoksa ölümün son nefesimidir bu uyku
koparır canı tenden
bu ayrılık seremonisi bu boran
sararan yaprakların son veda hutbesidir bu ağaçla belki de
sessizliğe bürünmüş
ölüm matemiyle solunmuş gibi dağlar
mevsimlerin sonu gibidir
bu sessizlik bu hüzün
ne ilk nede ne de son olacak bu yalnızlık
yeni bir dost eliyle açılacak kapılar belki de
bir gün gelecek sararacak bütün yapraklar
gökkuşağı çalacak yerden bütün renkleri
hayat akıp gidecek su gibi
ketum
yeni bir umut yeşerecek o gün belki de
verdiğini geri alacaktır toprak bir gün
ne evvelidir bu döngü
nede ebedi
ayrılık zamanı gelince cürümün faili midir hazan
mevsimlerin sonu olmayacak sonbahar...
Mustafa Bertan
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Aldirma Yokluguma...
Selamlıyor bulutlar sabahı,
Bir ressam gibi anlatıyor gökyüzünü,
Tuvalde canlanıyor gökkuşağı,
Ellerimde rengi sevdalarımın,
Betonlar arasında çiçekleniyor hayat çok uzaklarda,
Denizlerim suskun,
Yağmurları çiziyor tenimde güzelliğin,
Hayal meyal görüyorum sevdiğim,
Aynalarda beliriyor aşkların,
Mevsime küskün bir şehirde,
Seni yaşıyor çaresizliğim,
Belki şimdi yokum bende senden öte,
Belki daha doğmadım,
Aşk'a kimsesizim,ama,
Düşlerimi çalan gözlerin önünde,
Binlerce kez seni sevdim dedim,
Bırak beni şimdi,kapat gözlerini,
Seni tanıdığım yere gitmeliyim,
Sana olan her uzaklıkta,
Seni yüreğime yakın bilmeliyim,
Ve sonra sen geldin uykularıma,
Gel otur yanıbaşıma,
Sen bana yüreğini verdin,
Dinle bak,ne söylüyor şimdi kuşlar suskunluğuma,
Aynalar bana kaldı, yokluğum sana,
Gökyüzünü, bulutları, yağmurları topluyor yalnızlığım,
Gökkuşağı gibi sarılacağım dönüşte yine kollarına,
Sen ki, bekle beni sevdiğim,
Aldırma yokluğuma,
Ben hep seni sevdim,
Yine seni seveceğim,
Sessizce karışarak hayatın anlamına....
Birkan Askan...
Selamlıyor bulutlar sabahı,
Bir ressam gibi anlatıyor gökyüzünü,
Tuvalde canlanıyor gökkuşağı,
Ellerimde rengi sevdalarımın,
Betonlar arasında çiçekleniyor hayat çok uzaklarda,
Denizlerim suskun,
Yağmurları çiziyor tenimde güzelliğin,
Hayal meyal görüyorum sevdiğim,
Aynalarda beliriyor aşkların,
Mevsime küskün bir şehirde,
Seni yaşıyor çaresizliğim,
Belki şimdi yokum bende senden öte,
Belki daha doğmadım,
Aşk'a kimsesizim,ama,
Düşlerimi çalan gözlerin önünde,
Binlerce kez seni sevdim dedim,
Bırak beni şimdi,kapat gözlerini,
Seni tanıdığım yere gitmeliyim,
Sana olan her uzaklıkta,
Seni yüreğime yakın bilmeliyim,
Ve sonra sen geldin uykularıma,
Gel otur yanıbaşıma,
Sen bana yüreğini verdin,
Dinle bak,ne söylüyor şimdi kuşlar suskunluğuma,
Aynalar bana kaldı, yokluğum sana,
Gökyüzünü, bulutları, yağmurları topluyor yalnızlığım,
Gökkuşağı gibi sarılacağım dönüşte yine kollarına,
Sen ki, bekle beni sevdiğim,
Aldırma yokluğuma,
Ben hep seni sevdim,
Yine seni seveceğim,
Sessizce karışarak hayatın anlamına....
Birkan Askan...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
''Dışarıda kar yağıyor benim içime yağmur
Ağlama iki gözüm biraz daha dur
Yüreğime basa basa içimden yâr gidiyor
Ağlama iki gözüm biraz daha dur''
Her şey kendi boşluğuna eğilip kelamı dilbaz bilen,
unutmak şartıyla hatırlatılan,
aşkın kimsesiz hâli,
masaldır.
İhanetin kaçınılmazlığı belli ki ezeline.
Yahut hüsrana çakılıp kalan masal bu kez.
Geçmişe ihanet, atiye sadakat, bugüne; asla
Ellerimi kan tuttu diye cellada verdim kılıcı,
ne güzel, kendi boynunu vurdu.
Rahle önü beklemelerde,
yüzümün tecelligâha çarparak ten aynasından düşen bin parçamın senden döndüğü haram noktadayım.
Kokusuna sürüldüğüm sürgünüm!
Eğer gülüşün varsa göğsüme saklayıp
darp diye azar azar ezberlediğim
ve gözlerini çaldırmadıysan suslara
en bariz cümlenin nazına,
aşk izah istemez.
Elzem değildir varlığım var oldukça varlığın.
Sen ölmeden önceki ölüm hâlim.
Düşte gör beni.
En açıklanmaz güzelsin ya ve rüyanın cennet sabahında kıyama duran içimin yangından sonraki ertelenmezisin
ya, düş/te gör beni.
Bir çift idamlık güvercin gözlerim sende.
Ayrılık nasıl hecelenir yalnızlık tek kelimeyken ve nasıl sevilir ölü bir kızın yanağında donakalan gözyaşı, bildin mi?
Her şey aşk için veyahut aşk her şey için
Ağlayan aynalarda suretimi kırarak imdat'lara bürünen avazıma yârdan kıymet bekledim.
Sustu kimsenin bilmediği karanlık ışıkların önünde;
ben üstü cana çakıldım.
Şimdi bağırarak yaramı sıvazlasam bir ben kalır mıyım? Beden uykudayken,
ben uykudayken ve sur üflenecek her şey uykudayken sessizliğimi acılarıma dipnot düşerek seyret beni ruhundan. Ağıtların vebalidir belkide bunca ihtilale başkaldırmayışım. Beden elbisesini çıkarıp,
gözlerini giyinip
aşkına soyunmanın anlamını kaderimden sor.
Sor ki yokluğunu kendime hissettirmeyişimin
savunmasızlığını çaresizliğimde oku.
Sevdim, sustum,
kalbimin künyesinde neden hâlâ akla tufan kokun var?
Kapı dışarı aklım bu kez kapı dışarı.
Bozgundaysan ikinci defa mağlubiyet mümkünsüz olabilir mi sevgilim?
Ne fark eder ki aşkın hecesizliğini aramadım zilsiyahla yazılmış hikâyemde.
Aratmadım kalemin ruhuna verilmiş ismini ismime.
Hadi dil ucunla susarak yalnızlık üleş benimle.
Cürmü kurşun kadarsa yokluğunun olmayabilirim.
Hasretinin manasını yağmur yağarken pencere önü üşümüşlüğüne sarılan saçlarına anlat evvela.
Cengizhan Konuş...
Ağlama iki gözüm biraz daha dur
Yüreğime basa basa içimden yâr gidiyor
Ağlama iki gözüm biraz daha dur''
Her şey kendi boşluğuna eğilip kelamı dilbaz bilen,
unutmak şartıyla hatırlatılan,
aşkın kimsesiz hâli,
masaldır.
İhanetin kaçınılmazlığı belli ki ezeline.
Yahut hüsrana çakılıp kalan masal bu kez.
Geçmişe ihanet, atiye sadakat, bugüne; asla
Ellerimi kan tuttu diye cellada verdim kılıcı,
ne güzel, kendi boynunu vurdu.
Rahle önü beklemelerde,
yüzümün tecelligâha çarparak ten aynasından düşen bin parçamın senden döndüğü haram noktadayım.
Kokusuna sürüldüğüm sürgünüm!
Eğer gülüşün varsa göğsüme saklayıp
darp diye azar azar ezberlediğim
ve gözlerini çaldırmadıysan suslara
en bariz cümlenin nazına,
aşk izah istemez.
Elzem değildir varlığım var oldukça varlığın.
Sen ölmeden önceki ölüm hâlim.
Düşte gör beni.
En açıklanmaz güzelsin ya ve rüyanın cennet sabahında kıyama duran içimin yangından sonraki ertelenmezisin
ya, düş/te gör beni.
Bir çift idamlık güvercin gözlerim sende.
Ayrılık nasıl hecelenir yalnızlık tek kelimeyken ve nasıl sevilir ölü bir kızın yanağında donakalan gözyaşı, bildin mi?
Her şey aşk için veyahut aşk her şey için
Ağlayan aynalarda suretimi kırarak imdat'lara bürünen avazıma yârdan kıymet bekledim.
Sustu kimsenin bilmediği karanlık ışıkların önünde;
ben üstü cana çakıldım.
Şimdi bağırarak yaramı sıvazlasam bir ben kalır mıyım? Beden uykudayken,
ben uykudayken ve sur üflenecek her şey uykudayken sessizliğimi acılarıma dipnot düşerek seyret beni ruhundan. Ağıtların vebalidir belkide bunca ihtilale başkaldırmayışım. Beden elbisesini çıkarıp,
gözlerini giyinip
aşkına soyunmanın anlamını kaderimden sor.
Sor ki yokluğunu kendime hissettirmeyişimin
savunmasızlığını çaresizliğimde oku.
Sevdim, sustum,
kalbimin künyesinde neden hâlâ akla tufan kokun var?
Kapı dışarı aklım bu kez kapı dışarı.
Bozgundaysan ikinci defa mağlubiyet mümkünsüz olabilir mi sevgilim?
Ne fark eder ki aşkın hecesizliğini aramadım zilsiyahla yazılmış hikâyemde.
Aratmadım kalemin ruhuna verilmiş ismini ismime.
Hadi dil ucunla susarak yalnızlık üleş benimle.
Cürmü kurşun kadarsa yokluğunun olmayabilirim.
Hasretinin manasını yağmur yağarken pencere önü üşümüşlüğüne sarılan saçlarına anlat evvela.
Cengizhan Konuş...