Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
ve hüzün kara bir bulut gibi çöküyor gözlerine
ötede güz çöküyor üstüne yaz mevsiminin
her mevsimin tükenişi intihar çağrıştırırken bende
güzse hep aynı iklimdir yara yerimde
git!
uzaklığa dolan yol gibi dol hasretime...
Yılmaz Odabaşı
ötede güz çöküyor üstüne yaz mevsiminin
her mevsimin tükenişi intihar çağrıştırırken bende
güzse hep aynı iklimdir yara yerimde
git!
uzaklığa dolan yol gibi dol hasretime...
Yılmaz Odabaşı
ay ışığı gölgeleri büyüttü
son kuşlar da vuruldular dağlarda
yakamozları söndü sahillerin, ışıkları evlerin
çağın vebalı gövdesinde
bir hayalet gibi gölgemizde yalnızlık
kaldık... kırık bardaklar gibi
içilmiş sulardan geride buruk bardaklar gibi...
Yılmaz Odabaşı
son kuşlar da vuruldular dağlarda
yakamozları söndü sahillerin, ışıkları evlerin
çağın vebalı gövdesinde
bir hayalet gibi gölgemizde yalnızlık
kaldık... kırık bardaklar gibi
içilmiş sulardan geride buruk bardaklar gibi...
Yılmaz Odabaşı
Karıncanın sabrıyla bezemiştik dünyayı
Küskün düşleri uyandırmıştık uykudan
Sevdalanmıştık,
sürgündeki zülüfün her teline
Tutam tutam yolmuştuk,
hasreti saçlarından
Umut taşımıştık uzaklara,
bir kuşun bin renkli kanadıyla
Göğün orta yerinde,
mutluluktan yıldızları yakmıştık
Güneşe kürek çekmiştik,
kızıl dalgalar arasından
Suya söğüt dalının edasıyla hiç bakmamıştık
Gül dalına çiy taşımıştık,
en son buluttan
Ve ne çok umursamıştık seni,
ey dünya! ..
Yunus Güzel
Küskün düşleri uyandırmıştık uykudan
Sevdalanmıştık,
sürgündeki zülüfün her teline
Tutam tutam yolmuştuk,
hasreti saçlarından
Umut taşımıştık uzaklara,
bir kuşun bin renkli kanadıyla
Göğün orta yerinde,
mutluluktan yıldızları yakmıştık
Güneşe kürek çekmiştik,
kızıl dalgalar arasından
Suya söğüt dalının edasıyla hiç bakmamıştık
Gül dalına çiy taşımıştık,
en son buluttan
Ve ne çok umursamıştık seni,
ey dünya! ..
Yunus Güzel