Leyll
Dilime düştü artık bu cümle utanıyorum
Ne sözleri silinir dilimin ucundan ne o masum yüz
Kahırlar dolusu şiirler yazmak isterdim o tablo içinden
Gözleri kan bürümüş şu çağın, hiç değişmez entel halimize
Göz gözyaşlarını tutamamıştır, söz yürekten patlamıştır
Zaman bir kez daha yaşamıştır bir gazabı alem anlamasada
Uçuruvermiştir öte taraftan acılar selamsız, sabahsız mecralara
Şu gök kübbeden rahmet bilmem sanki Ebabil dudaklarıyla yağar
Dökü vermiştir, gaflet ve delalet tohumlarını üzerimize
Kahırlar içerisinde yeşermiş kızıl kıyametler içindeyim
Dilime düştü artık bu cümle utanıyorum Leyll
"Mavi emzikli çocuk"
