"Unutmak için hatırlıyoruz her defasında hayatı. Sen!.. Karanlıkta yüzüme çarpan türkü!.. Mağrip uzağı bir bakış kondurmuş kaygan sevdalarına hazan. Özüne ev sahipliği yapan mahcup yüreğim sorar sana: Sükuttan gayrı ne paklar beni? Tüm ilk sözleri sen al; ol gibi, oku gibi, aşk gibi... Son sözü ben örterim üzerime; öl gibi..."
