Yeniden Doğuş

Hep sana yazılan şiirlerden,
Ufak bir ünlem kalarak umutlarına,
Ve çiçeklerin renklerinden rüzgar tüketerek,
Deniz maviliğindeki zamanlarına,
Hiç bitmesin dediğim yollarına,
Bir boşluğu tanımlarken her yoksulluğuna,
Eskiyen aşklarına,
Bir sevdadır yüreğim,
Ben seni hep öyle bilirim,
Öyle masum,öyle mahçup,
Unutulmuş bir limanda,
Seni yoksulluğum gibi severim,

Geçerim,
Yolları vardır dönülmez kılınan zamanlarına,
Söyle bir kere be sevdiğim,
Aşk'a izin varmıdır tutunamadığım bulutlarına,
Ve yağmurlar seni sen kadar özlediğim,
Bir ikindi vakti hey gidi İstanbuluna,

Bilirim,
İçimde hep sana yazılan şiirlerden,
Ve gözgöze gelmeye çekinen gözlerimizden,
Kanatlanmıştır bembeyaz martılar,
Sonsuzluğumuza kapılarak,usulca
Bizi biz kadar büyüten hayallerimizden
Çoktan çekip gitmiştir artık,
Yalnızlığımızı anlatan yağmurlu sabahlar
Sol yanıma kararan bir gecedir şimdi aşklar,

Yani mevsimine kapalı özlemlerimden,
Sevdalarımdan sana,
Değişen yanlarından kalan gibi bana,
Yani o denizi gören dar sokaklarından,
Yalnızlıklarından,çocukluklarından,
Koskoca istanbulundan,
Bir sevdadır yüreğim şimdi,
Yeniden doğar gibi dünyalarına,
Yakın sandığım uzaklığımdan,

Boşver,
Sen yine de,
Söyle bir kere be sevdiğim,
Bize ne kalır gidenlerin ardından,
Zamana aşk kadar
Anlaşılmayan taraflarından,
Sana binlerce sevda,
İstanbulundan......


Birkan Askan​

İçimde yaralı bir aşk kaldı senden sonra.
Kaybetmek zormuş.
Oysa ne kadar da kolaydı sevdalanmaya çalışmak.
Aslında yoktun ya başta.
Niye o yokluk şimdi anlamsız bir boşluk yaratıyor.
Beni hayata bağlayan şeyler dönüp arkalarını gittiler.
Hayat dedim de, üç beş kırık dökük kelimeyle anlatmaya çalıştığım herhangi bir şey.
Hayat sana yakın, benden uzak şimdilerde.

Nefes almak güç müydü eskiden.
Yokluk, sensizlikle eş anlamlı değildi.
Öncesi ve sonrası kayıp bir duygu bu.
Unutmaktan bahsediyor şimdi içimde hareket halindeki yalnızlık.
Öfke var birde ara sıra çıkıp gösteriyor kendini.
Baktığım yerler boşluk.
İçimden ağlamak gelmiyor.
Gözyaşı yok. Düğümlenmiş boğazım.
Sevdaya yakındı adın önceleri.
Şimdi perişan halim seni sıradanlaştırıyor.
Her şey koca bir yokluk.
Peki var olan ne?
Nedir şimdi yaşamak dediğin.
Ya sevmek gerçekten eskiden kalma bir yalan mı.
Düşlemeye bile korkuyorum seni.

Şimdi sen gidiyorsun.
Git.
Kal diyemem.
Tükettiklerim acıya yakın.
Özlemlerim maskeli.
Gözlerimde sisli bir şehir.
İçimde yıkılıyor mabetler.
Yüreğim enkaz.
Şimdi sen gidiyorsun ya
Boşlukta dağılıyorum ben.





Gözde Hatiboğlu​