Yeniden Doğuş

  • 》》 Biraz mavi , biraz telaş , biraz bahar , biraz sessizlik ,biraz deniz kokusu, biraz huzur , bir parça turuncu ♧ Hoşgeldin Yaz ♧
Edebiyat

Geceler

Sükut_u Sonbahar
 
Üyelik Tarihi
11 Nis 2007
Mesajlar
24,205
Aldığı Beğeniler
22,175
Takım
Fenerbahçe
Ve bilirim ki hala gözlerinde şiirler yüzer, ağlaya ağlaya okuduğum, okudukça boğulduğum...

Kahraman Tazeoglu...
 

Sessizliğim

^^Lâl Akşamlarında^^
 
Üyelik Tarihi
24 May 2012
Mesajlar
1,726
Aldığı Beğeniler
5,442
Konum
Sessizliğim'de hep uzaktır sana parmak uçlarım.
Takım
Galatasaray
Her saniye,
görünmeyen bir elin
kalbime bıraktığı küçük bir emanetti.

Ben onu zaman sandım.

Oysa vakit,
yalnızca kapıyı çalan bir misafirdi;
evin sahibi
çok eskiden beri içimde bekliyordu.

Tesbihin dağılan taneleri gibi
ömrüm
bir avuç sessizliğe döküldü.

Her tanede
bir isim eksildi benden,
bir isim çoğaldı sonsuzlukta.

Sabır,
taşın susması değildir.

Sabır,
taşın içinden
bir pınarın yol aramasıdır.

Kuyu sandığım yer,
karanlığın yurdu değildi;
ışığın henüz adını söylemediği
derin bir başlangıçtı.

İnsan,
en çok düştüğünü sandığı yerde
göğe doğru büyür.

Çünkü tohum
göğe yükselmeden önce
toprağın kalbine gömülür.

Ben bekledim.

Beklemek,
elleri boş bırakmak değildi;
her boşlukta
rahmet için yer açmaktı.

Ve her saniye,
bir tesbih tanesi gibi
içime düştükçe,

anladım:

Kalbin en derin kuyusunda
su değil,
ses değil,
yalnızca çağrılanı bekleyen
kadim bir "Âmin"
yaşarmış.


Sessizliğim
 

Sessizliğim

^^Lâl Akşamlarında^^
 
Üyelik Tarihi
24 May 2012
Mesajlar
1,726
Aldığı Beğeniler
5,442
Konum
Sessizliğim'de hep uzaktır sana parmak uçlarım.
Takım
Galatasaray
Zaman,
görünmeyen bir minarenin
sessiz ezanıydı.

Her saniye,
bir tesbih tanesi gibi
gönlümün karanlığına bırakıldı.

Ben düşüyor sandım.

Oysa düşen
yalnızca dünyanın ağırlığıydı.

İçimde,
adı unutulmuş bir bahçe vardı.
Ne bir kuş konuyordu dallarına,
ne bir su yürüyordu köklerine.

Sabır geldi.

Bir yağmur gibi değil,
bir harf gibi geldi.
Tek bir harf.

O harften
bir kelime doğdu.
O kelimeden
bir kapı.

Kapıyı açınca
gece, gece olmaktan vazgeçti.

Çünkü karanlık,
ışığın yokluğu değilmiş;
henüz hatırlanmamış bir yakınlıkmış.

İnsan,
kendini büyüterek değil,
içindeki putları küçülterek
ufka kavuşur.

Ve her saniye,
bir tesbih tanesi gibi
kalbimin derinliğine indikçe,

anladım:

Göğe yükselen şey
ellerim değildi.

İçimde,
sessizce doğrulan
bir dua idi.

O dua,
adımı benden aldı;
beni,
ismi söylenmeyen rahmetin
eşiğine bıraktı
.

Sessizliğim​
 

Geceler

Sükut_u Sonbahar
 
Üyelik Tarihi
11 Nis 2007
Mesajlar
24,205
Aldığı Beğeniler
22,175
Takım
Fenerbahçe
Kalbim, kemik parmaklıklar arasında...

Duygularım gökyüzünde uçurum...

Kadim Dolunay...
 
Üst Alt