Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Mevsimlerden hazan,
Aşk yağıyor gökten,
Ve rüzgar…
Yalan aşkları savuruyor..
Kopartıyor hiç acımadan,
Hazana çeviren ellerden.
Ve
Aşk’a hasret yüreklerin,
Gözleri önüne seriyor, ibreti alem!
Arz yükleniyor, kirlenmiş aşkları temizlemeyi…
Ve sema kıymet bilmeseler de, aşkı sunuyor yalnız yüreklere..
Ne kadar lüks yapsalarda hastahane binalarını
Yinede sevmiyoruz, hasta olmayı, hastahaneye gitmeyi..
Çünkü acizliği sevmiyor nefsimiz, muhtaç olmayı…
Ve kendisinden daha kötü durum da olanları görmekten korkuyor..
Şükretmekten korktuğu kadar…
Köhne virane bu şehir,
Uğramaz olmuş bir damla yağmur
Ram olmuş nefisler şeytana,
Boyunlarda demirden halka,
Ah-u figan etse bir gönül,
Nasuh bir tevbe ile…
Defalarca dağlanmış bir kalpten
Geriye kalanlar işte karşında ki
Korkak, bir o kadar ürkek
İçinde çağlarken çocuksu yüzü
Bir o kadar suratsız ve donuk yüzü
Acıyla hemhal olmuş
Hüzün denizlerinde boğulmuş
Zindanlar da işkencelere tabi tutulmuş
Sıra sende dercesine
Ağır ağır yürüyen gardiyanların ayak sesleri
Olmuş artık canını yakan
Acı değil artık hissettikleri/m
Hüzün adı/m, Acı göbek adı/m olmuş
Hani zalim denildiğinde akıllara gelen olur/sun ya
Hüzün denildiğinde akıllara gelen olmuş/um
Defalarca dağlanmış bir kalpten
Geriye kalanlar işte karşında ki
Gördüğü zülme inat dilinde sûkut
Yaşadığı işkencelere inat kalbinde sürur
Hani hep derler ya sûkut en iyi cevaptır bazen diye
Artık sana verecek cevabı/m kalmadı
Hani hep derler ya beterin beteride vardır diye
Beterin beteri dedikleri sen olmalısın
Zindanın soğuk duvarlarından
Hüznün kan ağlayışlarından
Acının sıcak soluklarından
Haketmeden fazlasıyla aldığım
Acılarımı tüm sessizliğimle
Sana devrediyor, gidiyorum
Ama hüzünleri/m bırak bende kalsın
Acılara, hayata karşı korunağım onlar
Topuklarımın nasır bağlamış yüzü
Gafletten çürümekte olan gönlümün can suyu
Bakar kör gözlerimin yaşları
Defalarca dağlanmış bir kalpten
Geriye kalanlar işte karşında ki
Şimdi hüzünleri/mi heybeme doldurup
Tüm acıları/mı bırakarak gidiyorum
Arkamdan su dökme bu sefer dönüş yok
Ve sen yoksun bu şehir de
Her yer ıssız ve sesiz
Limanlar da terk-edilmiş!
Ne gelen var ne giden,
Sonunda gün/eş-te terkediyor
Yüreğim sensizlikle üşürken,
Bedenim buna ortak oluyor…
Bir gün daha bitmek üzere,
Güneş son kez hatırlatıyor kıyamı!
Vakit geçmeden, nefes bitmeden.
Gün/eş-elemeden varlıktan, yokluğu
Gafilliğin karanlığı çökmeden
Battığı yerden doğmadan, güneş!
…
siz
