Okaranlık gece bazı muhteremlerle üsküdar sahilde hasbihaldeydik..
Darbe patlar patlamaz tek-bir sesleri ile kendimize gelip kendimizi büyük bir grupla köprüye atmayı başardık..
Ama nasıl bir atmosfer anlatılmaz yaşanması lazım...
Bedir Uhud savaşı gibi...
Tek yürek olmuş o arslanlarla birlikte olan mücadele bambaşkaydı.
Kurşunlar sağımızdan solumuzdan uçuşurken o an dünya durmuştu..
Tekbirler arşa yükseliyordu..
Yaralan ve vurulanlari kenara çekerek ilerlerken tekbirlerle sol yanımda bir acı hissettim önemsemedim umrumda değildi..
Bir babayiğitin beni korumak için beni kavrayıp savurması ile ile kendimden geçmişim...
Gözümü açtığımda gün ağarmış her şey bitmiş
Kolumdan yediğim kurşun çıkarılmış sarılmış halde uyandım..
Hak ile batının savaşı bambaşkaydı..
Beni savurup koruyan yiğitin şehit olduğunu daha sonra öğrendim...
Rabbim bir daha o acı ile imtihan etmesin...
Tek gayemiz Rabbimin rızası ve vatanımız
