Kadının biri,cömert olduğu söylenen yaşlı bir bilgeye gidip;Bu şehirde benden fakir insan yok bana yardım eder misiniz?Bilge adam,kadının kucağındaki bebeğin bir ipeği andıran yanaklarını okşayıp öptükten sonra: Demek fakirsin!..demiş.Hemde çok fakir.Ama karşılıksız yardım yapmak adetim değil!..Eger yardım istiyorsan, cocuğunun parmağını satman gerekir ..Kadın,önce deli olduğunu sanmış bilgenin.Daha sonra da,kötü bir şaka yaptığını!..Ama adam ciddi görünüyormuş.Kadına bir kese altın uzatıp:AYAK Parmağına da razıyım!...demiş Zaten cerrah olduğumdan ,ona acı çektirmem.Kadın bütün kanınıdonduran bu teklif üzerine kaçmayı düşünürken ,adam:SADECE Tırnağını söksem de olur diye devam etmiş Biliyorsun zamanla yenisi çıkar.Kadın bu ruh hastasına daha fazla dayananamamış .Ve kapıyı çarpıp uzaklaşırken adam onun arkasından Nasıl fakir olduğunu anlayamadım !diye bağırmış.Kucağındaki hazinenin tırnak kadar bir parçasını, bir kese altına değişmiyorsun..
