Yeniden Doğuş

A$klar ve Ku$lar göcerken...

Dönüyorum dü$ümden. Gercegime, kendime. Icim bombo$. Bu sabah bütün insanlar gibi asik suratli yürüdüm kentte. Ayaklarim yolunu bulamadi, iki külce beton yigini gibi sürükledi beni. Hayir! Gitmek istedigim yer orasi degil... Gittim yine de. Bütün zorunluluklarini yutkunarak hayatin gittim. Her zaman ki devinimlerini yapip sabahin gittim. Ordaydim.
'Ku$lari anlatacak misin bana?'

Hangi sazin telinden sökeyim, hangi $iirin misralarini kanatayim, hangi bilgic ara$tirmalardan, hangi resmin suyundan ucurayim sana ku$lari? Bana özgürlügü animsatir, tutsakligi esir tutarak karninda. Herkes gibi, her $ey gibi, yiginaklarini celi$kiye yapmi$ ku$lar da...

Ku$larin, göc yollarini buluyorlar. Her ilkbahar, her sonbahar, her olmayan bahar...
A$klarin göç yollarini da bulabilirler mi? Bütün iklimlerinden yonta yonta, bütün ülkelerinden dünyanin, bütün evrene sigdirabilirler mi bu yollarin göcünü? A$kin göcünü... Hey! Gögün nazli gelinleri, vah$i kanatlari; uysal, asi bagirtkanlari. Beni de alin, beni de alin gecerken. Siz sicagina ben ayazina dü$eyim köhne memleketlerin. Beni de halkalatin ayaklariniza. Yurdum kanatlariniz olsun artik. Ayaklarim basmasin yere, sürün benim sicilimi de en issiz mavilige...

Bir güvercinin ayaginda umut olurum belki, jurnal bekleyen devletlere; bir martinin ayaginda deniz olurum, kimse cikaramaz beni derinliklerinden; bir yalicapkini olurum. $alvarli, mintanli kizlara islik calarim, sevgililerinden yadigar.Bir kartal olurum, bir $ahin, atmaca ya da.Özlemlerin, gidenlerin, sevdanin ba$ini koparan cellatlarin, $ehir basan, köy yakan e$kiyalarin, bencillerin, sahte suratlarin, me$akkatli dünyanin, hepsinin hepsinin gözünü oyayim diye... Bogsunlar diye beni yalin bir ucurumun kenarinda, catlasin diye bütün isyanlar gölgelerime, heybetime yana$masin diye hic bir cümle bile...

'Leylek leylek havada...'
Yumurtasi bende.
Caldim onu.
Bir cingenenin aya'ma baktigi yerle, sürü gibi cogalan yalanlariyla oyna$an zaman gibi.
Caldim onu. Onlar beni nasil caldiysa anamim rahminden bende... caldim. Hep onlar getirir ya bebelerin süt kokusunu e$igime, bu sefer ben götüreyim icin bir anneye, bu sefer ben salayim icin gözlerini göge, yüregimden söküp atarak.

Bir serce gibiyim $imdi. Tüm ayrintilariyla mekandan, tüm acligiyla üzerimden gelip gecenlerden, bir kirinti yerine bogazima dolan egzozlardan, ürperiyorum $imdi.
Kücücügüm. Elimden bir $ey gelmez ki...

Ben bir 'toy'um. Adimi bile bilmez kimse, neslimi, nerden gelip nereye gittigimi.
Ömrüm benim kac bin yillik ve kac bin yilini tükettiniz, göz görmeye görmeye? Gözlerime bakin! Gözlerimdeki yanilgi deh$ete dü$ürür, yok olma ihtimali yeniden baglar hayata.
Hayat mi? O da ne?
Bana ya$amamam icin vermediniz mi onu? Bana hic gözlerim gibi derinden akmadiniz. Bakmadiniz bana. Ezildim, parcalandim, yandim... Herkes gibi salinacak gögüm yok benim, herkes gibi konacagim toprak... Bacaklarim bile yeti$mez sizin kilometre ta$larinizi adimlamaya.

Hayat mi? O da ne?
Dogarken belli olan sonum. Sonumdan sonraki 'son'um.
Ben bir toyum.

A$klar ve ku$lar göcerken,
A$klar ve ku$lar ya$arken,
A$klar ve ku$lar cogalirken, ben yükünü omuzlayan yolcuyum.
A$klar ve ku$lar göcerken,
kaybolurum.
Gözlerim bütün dünyaya kapali...

Emine Tansu​