- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
Abdülhamid Han
Abdülhamid Han'ın tahttan indirildikten sonra Selanik'te Alatini köşkünde,sürgünde yaşadıklarını kızı Şadiye Osmanoğlu "Hayatımın Acı ve Tatlı Günleri" adlı hatıralarını anlattığı kitapta şöyle anlatıyor:
"Gecelerimizi şöyle bir köşeye büzülerek geçirirdik.
Küçük, yastık kadar ince iki ot minderi birbirine bitiştirip, üzerinde yatardık.Yorgan, yastık, çarşafa benzer hiç bir şey yoktu.
Babam birinci katta bir odayı seçmişti.
İki koltuğu bir araya getirip kendine yatak yaptı.
"İşte yatağım"dedi.
Babamın bitişiğindeki odada toplu olarak yatar, kalkardık.
Diğer odalar boştu, istifade edemezdik.
Sabun yoktu. Alatini köşkünün eski sahiplerinden arta kalmış küçük sabun parçalarını idare ile kullanmaya mecbur olduk.
İlk yemeklerimizi hatırlarım.
Büyük bir teneke tabla içinde getirilirdi.
Pilav ve yoğurttan ibarettiler.
Çatal ve kaşık yoktu.
Ellerimizle yiyebildiğimiz kadar yiyorduk.
Musluklar pis ve sular zehir gibi acı idi.
İşte biz bunu avucumuzla içiyorduk.Bardak yoktu.
Panjurların açılması yasak edilmişti, güneş ve havadan da mahrumduk.
Üzerimde ki elbiseyi çıkarır yıkardım, kuruyuncaya kadar çıplak beklerdim.Diğerleri de aynen böyle yapardı.
Sunay Korkmaz
Abdülhamid Han'ın tahttan indirildikten sonra Selanik'te Alatini köşkünde,sürgünde yaşadıklarını kızı Şadiye Osmanoğlu "Hayatımın Acı ve Tatlı Günleri" adlı hatıralarını anlattığı kitapta şöyle anlatıyor:
"Gecelerimizi şöyle bir köşeye büzülerek geçirirdik.
Küçük, yastık kadar ince iki ot minderi birbirine bitiştirip, üzerinde yatardık.Yorgan, yastık, çarşafa benzer hiç bir şey yoktu.
Babam birinci katta bir odayı seçmişti.
İki koltuğu bir araya getirip kendine yatak yaptı.
"İşte yatağım"dedi.
Babamın bitişiğindeki odada toplu olarak yatar, kalkardık.
Diğer odalar boştu, istifade edemezdik.
Sabun yoktu. Alatini köşkünün eski sahiplerinden arta kalmış küçük sabun parçalarını idare ile kullanmaya mecbur olduk.
İlk yemeklerimizi hatırlarım.
Büyük bir teneke tabla içinde getirilirdi.
Pilav ve yoğurttan ibarettiler.
Çatal ve kaşık yoktu.
Ellerimizle yiyebildiğimiz kadar yiyorduk.
Musluklar pis ve sular zehir gibi acı idi.
İşte biz bunu avucumuzla içiyorduk.Bardak yoktu.
Panjurların açılması yasak edilmişti, güneş ve havadan da mahrumduk.
Üzerimde ki elbiseyi çıkarır yıkardım, kuruyuncaya kadar çıplak beklerdim.Diğerleri de aynen böyle yapardı.
Sunay Korkmaz