ABDULLAH BİN ÜMMİ MEKTÛM (R.A.)
Abdullah bin Ümmi Mektûm (r.a.), Resûlullâh'a (s.a.v.) ilk imân edenlerinden idi. Peygamber Efendi-miz'in (s.a.v.) ikinci müezzini idi. Müslümanları teheccüd vakti uyandırmak için Hz. Bilâl (r.a.), sabah namazı vakti girince de gür sesiyle İbn-i Ümmü Mektüm (r.a.) . ezân okurdu.
Abdullah bin Ümmi Mektüm (r.a.), Mekke'de müşrikle-rin zulüm ve eziyetleri dayanılmaz hâle gelince, Medine-i Münevvere'ye hicret etti. Kendisi hâfız olup Kur'ân-ı Ke-rîm'in kırâatini öğretirdi. Evi, Mescid-i Nebevî'ye uzakta ve a'ma olmasına rağmen dâimâ namaza gelirdi.
Mescide gelirken Hz. Ömer (r.a.) yardım ederdi.
Gazve ve seriyyelerde vazife aldı. Gözleri görmediği için fiilen katılamamaktan çok üzülürdü. Gür sesiyle düşmanın moralini bozardı. Bazı gazvelerde Peygamber Efendimiz onu Medine-i Münevvere'de kaymakam olarak bırakmıştır.
Vedâ Haccı'nda Peygamber Efendimiz (s.a.v.) hutbesini okurken, gür sesiyle hutbeyi tekrarladı. Hz. Ebû Bekir (r.a.)'in hilâfetinde müezzinlik yaptı. Hz. Ömer (r.a.) devrinde de islâm ordusunda vazîfe aldı. 636 (H. 15) senesinde vefât etti. (Radıyallâhu anh)
ibn-i Ümm-ü Mektüm (r.a.) bir gün Rasûlullâh Efendimiz (s.a.v.)'in yanına geldi. Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) Kureyş'in ileri gelenlerini İslâm'a dâvet etmekteydi. O'nun ne ile meşgul olduğunu bilmeden "Yâ Resûlallâh! Allâh'ın sana öğrettiklerinden bana öğretir misin?" dedi ve bu sözü birkaç kere tekrarladı. Sözünü kestiğinden dolayı Resûlullâh Efendimiz bu tavrından hoşlanmadı ve onun sözüne iltifât etmedi. Bunun üzerine Abese Sûresinin ilk âyetleri nâzil oldu. Resûlullâh Efendimiz, Abdullah bin Umm-ü Mektûm'u her gördüğünde ona ikrâm eder "Ey kendisinden dolayı Rabbim'in beni azarladığı zât, merhaba!" diye hitâp ederdi.
Abdullah bin Ümmi Mektûm (r.a.), Resûlullâh'a (s.a.v.) ilk imân edenlerinden idi. Peygamber Efendi-miz'in (s.a.v.) ikinci müezzini idi. Müslümanları teheccüd vakti uyandırmak için Hz. Bilâl (r.a.), sabah namazı vakti girince de gür sesiyle İbn-i Ümmü Mektüm (r.a.) . ezân okurdu.
Abdullah bin Ümmi Mektüm (r.a.), Mekke'de müşrikle-rin zulüm ve eziyetleri dayanılmaz hâle gelince, Medine-i Münevvere'ye hicret etti. Kendisi hâfız olup Kur'ân-ı Ke-rîm'in kırâatini öğretirdi. Evi, Mescid-i Nebevî'ye uzakta ve a'ma olmasına rağmen dâimâ namaza gelirdi.
Mescide gelirken Hz. Ömer (r.a.) yardım ederdi.
Gazve ve seriyyelerde vazife aldı. Gözleri görmediği için fiilen katılamamaktan çok üzülürdü. Gür sesiyle düşmanın moralini bozardı. Bazı gazvelerde Peygamber Efendimiz onu Medine-i Münevvere'de kaymakam olarak bırakmıştır.
Vedâ Haccı'nda Peygamber Efendimiz (s.a.v.) hutbesini okurken, gür sesiyle hutbeyi tekrarladı. Hz. Ebû Bekir (r.a.)'in hilâfetinde müezzinlik yaptı. Hz. Ömer (r.a.) devrinde de islâm ordusunda vazîfe aldı. 636 (H. 15) senesinde vefât etti. (Radıyallâhu anh)
ibn-i Ümm-ü Mektüm (r.a.) bir gün Rasûlullâh Efendimiz (s.a.v.)'in yanına geldi. Resûlullâh Efendimiz (s.a.v.) Kureyş'in ileri gelenlerini İslâm'a dâvet etmekteydi. O'nun ne ile meşgul olduğunu bilmeden "Yâ Resûlallâh! Allâh'ın sana öğrettiklerinden bana öğretir misin?" dedi ve bu sözü birkaç kere tekrarladı. Sözünü kestiğinden dolayı Resûlullâh Efendimiz bu tavrından hoşlanmadı ve onun sözüne iltifât etmedi. Bunun üzerine Abese Sûresinin ilk âyetleri nâzil oldu. Resûlullâh Efendimiz, Abdullah bin Umm-ü Mektûm'u her gördüğünde ona ikrâm eder "Ey kendisinden dolayı Rabbim'in beni azarladığı zât, merhaba!" diye hitâp ederdi.
