Aceleciligin Dayanılmaz Hafifligi
Hüseyin Eren
İNSAN OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞINI taşımanın
zorlu unu ne da ne deniz ne gök ne yer anlayabilir ve
dayanabilir. Çünkü onlar böyle bir yükü taşımayı
kabullenmediler. Fakat Kadir-Rahim insana bu a ırlı ı
kaldırabilecek çok üstün kabiliyetler vermiş,maddi ve
manevi cihazlarla donatarak yeryüzüne göndermiş. İnsan
bu istidatları farkedip Halik-ı kainatın istedi i
istikamette kullandı ında bırakın dünyayı, kainatı
bile geride bırakıp ebedi saadetlere gidebilir.İnsanın
dayanılmaz hafifli i de verilmiş kabiliyetleri yerinde
kullanmadı ında çukurların en çukuruna
düşebiliyor,ondan aşa ıda kimse bulunmuyor olması.
Böylesi sukutlara düşürebilen yanlış kullandı ı bir
vasfı da aceleci i,yani KuranIn ifadesiyle acul
olması.
Lanetlenmiş şeytan Ademe (a.s.) secde etmemekte acele
etmeseydi böyle bir sükuta düşebilirmiydi?.
Kahhar-ı Zülcelali hatıra getirerek neyin ne sonuç
getirece ini düşünüp teenni ile hareket edebilmek...
şeytani bir
vasıf olmadı ını şeytanın tavrından zıttıyla
ö reniyoruz. Helak olan kavimler Peygamberlerin
getirdi i ilahi mesajı kulaklarına tıkama acelecili in
sonucunda bu duruma düşmediler mi?. Ya Mekkeli
müşrikler... güneş gibi bin mücize ile parlayan
nübüvvet karşısında gözlerini aceleyle kapatıp
karanlıkta kaldılar. Kainatın hayatın,eşyanın sırları
açan insanın madde ve manada bütün ihtiyaçlarını
karşılayan Kelam-Ezeli Kerim Kuran ı dinleme ve
akletme teennisinde bulunup aceleyle kılıçlarını
çekmeseydiler Bedir kuyuları leşleriyle dolmayacaktı.
İman ehli olarak zaman zaman benzer hatalara
düşebiliyoruz. Fakat biz babamız Hz Adem (a.s.)
tavrıyla yasak olanı yaptıktan sonra tevbe ve
isti farla Rabbi Rahimize yönelip affımızı isteme
teennisine gösterebiliyoruz. Aslolan hata yapmamak
de il hatayı farketmek ardından telafi edebilmek.
Hatta hataları sıçrama taşı gibi kullanabilmek.
Yunus (a.s.) artık hidayete ermezler düşüncesiyle
vahiy gelmeden şehri terketme aceleci i sonucunda
gecenin denizin, balı ın daracık karanlık karnında
yaptı ı dua ve niyaz ; halen kararan karanlık
gönüllermize aydınlık sahil-i selamete çıkarıyor.
Hatasını bilme ve telafi etme teennisi göstermesi bize
böylesi bir dua ve niyazı ö retti, hakikat dersini
verdi: acele etme.
Musa (a.s.) Hızır la (a.s.) görüştü fakat
aceleci inden yolculu u kısa sürdü.Hadiselerin iç
boyutlarını görmek için bekleme sabrını
göstermedi inden üç defa ihtar aldı artık üçüncüsünden
sonra Hızır onu terketti. Terkederken yaptıklarının
mahiyetini anlatarak iz bırakt:Bekle gör, duydu unla
de il gördü ünle bile acele hüküm verme yanılırsın.
Şahsı manevi olarak geçmişte büyük sıkıntılar,
kırılmalar,dalgalanmalar yaşadık.Geçmiş geçmiştir,
kaderdir artık yapacak bir şey yoktur, fakat yarınlar
için alınacak büyük dersler var. Şahsı manevinin
Acele ettim kışta geldim dedi i Üstadı Görseniz
ajandır ifşa etmeyin derken nice insanları
gördü ümüzle de il duyduklarımızla aceleyle yargılama,
hüküm verme hafifli ine düştük. Hepimiz her birimiz
teenni ile düşünüp kul olma a ırlı ı ile büyük
de işimlere gebe yarınlara hazır olmak
yükümlülü ündeyiz.Çünkü yarına bugünden hazırlanılır.
Cemaat şahsi manevisini tenzih ederim hitabım nefsimle
beraber di er nefisleredir.
Döndüm kendi karneme baktım kırıklarla,kırılmalarla
dolu oldu unu gördüm. Zaten bu yazı böyle bir kırılma
neticesinde yazıldı.Gün bitiminde küçük bir caddede
eve do ru gidiyorum. Caddenin sonuna yaklaştım en önde
arabanın biri önü boş oldu u halde durdu unu
gördüm,arkasında di er arabalar birikmiş klaksiyon
çalıyor.
Hatta birisi biraz kızgın ba ırıyor Önün boş ne
duruyorsun kardeşim. Ben de içimden ba ırana tasdik
ediyorum olmaz ki böyle diyorum. Yürümeye devam
ediyorum,yol sa a ve sola ayrılıyor. Baktim ki soldan
bir araba gelme durumunda onun rahat geçmesi için
bekliyor olgu unu farkettim. Tanımadı ım adama kötü
zan etmekle haksızlık etti imi farkettim Fakat bu
defaki kızgınlı ım öbür arabaya yöneldi çünkü o
yerinde duruyor onun da arkasında arabalar bekliyor.
Yürümeye devam ediyorum arabaya yaklaştım ne göreyim
me er arızadan dolayı hareket etmiyormuş. İkinci araba
sahibine de yanlış hükmümden dolayı yine hata
yapmıştım.
Her şeyden önce hakikat arayışı içinde hareketli
olmalı gördü ünle yetinmemeli hadiselerin derinlikli
boyutlarına girmeli. Bazen görülen do ru olabilir
söylenen de do rudur, fakat aceleci verilen hüküm
yanlış olabilir. Birinci şöförün ve benim durumum
gibi. Hadiseye yaklaşıyor olmak, yanlış olan birinci
engeli aşıyor olmak bile hakikate tam kavramak ve adil
hüküm vermek için yeterli olmayabilir. Biraz daha
sabır biraz daha teenni...Benim ikinci durumum gibi.
Artık aynel yakin meseleyi kavradıktan sonra itirafta
bulunmak: Acele ettim yanlış hüküm verdim...Kusurunu
itiraf... Bir daha böyle durumlara düşmemek için hüsnü
zan ve teenni üzere olmak. Benim olmam gereken üçüncü
ve son halim.
Evet dostlar öncelikli ve acele yapılması gereken
menfi acelecili in dayanılmaz hafifli inden acilen
kurtulmak. Kötülüklerin defi iyiliklerin celbi, iyi
hasletler kazanmak, isti far ve namaz için acele
edebiliriz etmeliyiz de.
Ne diyelim sözün önü, sonu ve özü Kelam-ı Ezelinin:
İnsan hayır için nasıl dua ediyorsa, şer için de
öylece dua eder. Çünkü insan pek acelecidir.
(İsra, 11)
Hüseyin Eren
İNSAN OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞINI taşımanın
zorlu unu ne da ne deniz ne gök ne yer anlayabilir ve
dayanabilir. Çünkü onlar böyle bir yükü taşımayı
kabullenmediler. Fakat Kadir-Rahim insana bu a ırlı ı
kaldırabilecek çok üstün kabiliyetler vermiş,maddi ve
manevi cihazlarla donatarak yeryüzüne göndermiş. İnsan
bu istidatları farkedip Halik-ı kainatın istedi i
istikamette kullandı ında bırakın dünyayı, kainatı
bile geride bırakıp ebedi saadetlere gidebilir.İnsanın
dayanılmaz hafifli i de verilmiş kabiliyetleri yerinde
kullanmadı ında çukurların en çukuruna
düşebiliyor,ondan aşa ıda kimse bulunmuyor olması.
Böylesi sukutlara düşürebilen yanlış kullandı ı bir
vasfı da aceleci i,yani KuranIn ifadesiyle acul
olması.
Lanetlenmiş şeytan Ademe (a.s.) secde etmemekte acele
etmeseydi böyle bir sükuta düşebilirmiydi?.
Kahhar-ı Zülcelali hatıra getirerek neyin ne sonuç
getirece ini düşünüp teenni ile hareket edebilmek...
şeytani bir
vasıf olmadı ını şeytanın tavrından zıttıyla
ö reniyoruz. Helak olan kavimler Peygamberlerin
getirdi i ilahi mesajı kulaklarına tıkama acelecili in
sonucunda bu duruma düşmediler mi?. Ya Mekkeli
müşrikler... güneş gibi bin mücize ile parlayan
nübüvvet karşısında gözlerini aceleyle kapatıp
karanlıkta kaldılar. Kainatın hayatın,eşyanın sırları
açan insanın madde ve manada bütün ihtiyaçlarını
karşılayan Kelam-Ezeli Kerim Kuran ı dinleme ve
akletme teennisinde bulunup aceleyle kılıçlarını
çekmeseydiler Bedir kuyuları leşleriyle dolmayacaktı.
İman ehli olarak zaman zaman benzer hatalara
düşebiliyoruz. Fakat biz babamız Hz Adem (a.s.)
tavrıyla yasak olanı yaptıktan sonra tevbe ve
isti farla Rabbi Rahimize yönelip affımızı isteme
teennisine gösterebiliyoruz. Aslolan hata yapmamak
de il hatayı farketmek ardından telafi edebilmek.
Hatta hataları sıçrama taşı gibi kullanabilmek.
Yunus (a.s.) artık hidayete ermezler düşüncesiyle
vahiy gelmeden şehri terketme aceleci i sonucunda
gecenin denizin, balı ın daracık karanlık karnında
yaptı ı dua ve niyaz ; halen kararan karanlık
gönüllermize aydınlık sahil-i selamete çıkarıyor.
Hatasını bilme ve telafi etme teennisi göstermesi bize
böylesi bir dua ve niyazı ö retti, hakikat dersini
verdi: acele etme.
Musa (a.s.) Hızır la (a.s.) görüştü fakat
aceleci inden yolculu u kısa sürdü.Hadiselerin iç
boyutlarını görmek için bekleme sabrını
göstermedi inden üç defa ihtar aldı artık üçüncüsünden
sonra Hızır onu terketti. Terkederken yaptıklarının
mahiyetini anlatarak iz bırakt:Bekle gör, duydu unla
de il gördü ünle bile acele hüküm verme yanılırsın.
Şahsı manevi olarak geçmişte büyük sıkıntılar,
kırılmalar,dalgalanmalar yaşadık.Geçmiş geçmiştir,
kaderdir artık yapacak bir şey yoktur, fakat yarınlar
için alınacak büyük dersler var. Şahsı manevinin
Acele ettim kışta geldim dedi i Üstadı Görseniz
ajandır ifşa etmeyin derken nice insanları
gördü ümüzle de il duyduklarımızla aceleyle yargılama,
hüküm verme hafifli ine düştük. Hepimiz her birimiz
teenni ile düşünüp kul olma a ırlı ı ile büyük
de işimlere gebe yarınlara hazır olmak
yükümlülü ündeyiz.Çünkü yarına bugünden hazırlanılır.
Cemaat şahsi manevisini tenzih ederim hitabım nefsimle
beraber di er nefisleredir.
Döndüm kendi karneme baktım kırıklarla,kırılmalarla
dolu oldu unu gördüm. Zaten bu yazı böyle bir kırılma
neticesinde yazıldı.Gün bitiminde küçük bir caddede
eve do ru gidiyorum. Caddenin sonuna yaklaştım en önde
arabanın biri önü boş oldu u halde durdu unu
gördüm,arkasında di er arabalar birikmiş klaksiyon
çalıyor.
Hatta birisi biraz kızgın ba ırıyor Önün boş ne
duruyorsun kardeşim. Ben de içimden ba ırana tasdik
ediyorum olmaz ki böyle diyorum. Yürümeye devam
ediyorum,yol sa a ve sola ayrılıyor. Baktim ki soldan
bir araba gelme durumunda onun rahat geçmesi için
bekliyor olgu unu farkettim. Tanımadı ım adama kötü
zan etmekle haksızlık etti imi farkettim Fakat bu
defaki kızgınlı ım öbür arabaya yöneldi çünkü o
yerinde duruyor onun da arkasında arabalar bekliyor.
Yürümeye devam ediyorum arabaya yaklaştım ne göreyim
me er arızadan dolayı hareket etmiyormuş. İkinci araba
sahibine de yanlış hükmümden dolayı yine hata
yapmıştım.
Her şeyden önce hakikat arayışı içinde hareketli
olmalı gördü ünle yetinmemeli hadiselerin derinlikli
boyutlarına girmeli. Bazen görülen do ru olabilir
söylenen de do rudur, fakat aceleci verilen hüküm
yanlış olabilir. Birinci şöförün ve benim durumum
gibi. Hadiseye yaklaşıyor olmak, yanlış olan birinci
engeli aşıyor olmak bile hakikate tam kavramak ve adil
hüküm vermek için yeterli olmayabilir. Biraz daha
sabır biraz daha teenni...Benim ikinci durumum gibi.
Artık aynel yakin meseleyi kavradıktan sonra itirafta
bulunmak: Acele ettim yanlış hüküm verdim...Kusurunu
itiraf... Bir daha böyle durumlara düşmemek için hüsnü
zan ve teenni üzere olmak. Benim olmam gereken üçüncü
ve son halim.
Evet dostlar öncelikli ve acele yapılması gereken
menfi acelecili in dayanılmaz hafifli inden acilen
kurtulmak. Kötülüklerin defi iyiliklerin celbi, iyi
hasletler kazanmak, isti far ve namaz için acele
edebiliriz etmeliyiz de.
Ne diyelim sözün önü, sonu ve özü Kelam-ı Ezelinin:
İnsan hayır için nasıl dua ediyorsa, şer için de
öylece dua eder. Çünkü insan pek acelecidir.
(İsra, 11)
![:]](https://www.yenidendogus.net/images/smilies/pleased.gif "Freude :]")
