- Üyelik Tarihi
- 5 Eyl 2011
- Mesajlar
- 3,789
- Aldığı Beğeniler
- 13,779
- Takım
- Galatasaray
Furkan Deniz
ACİL CAMELLİA ALANINA TOPLANMA
Beni sıyırdığın zamanlar ölümün iskelesinden Dalgalanmaya hazır bir bayrak yahut sancağını yitirmiş bir ordu gibi Kanat çırpıyor içimde sarmaş dolaş bir heyecan Yaramaz çocuklar kızarık yüzlerini hatırlatıyorum sana Anlatmaya başlıyorsun gününü sondan başa doğru biraz karmaşık, biraz telaşlı Yüzün kendiliğinden dökülüyor gözlerime Bazen kanatmaya başlasan da yaralarımı Yine de açıyorum göğsümün kanatlarını sana Günlerim ufalanıyor ellerimde Camellia, tutamıyorum onları Ben seni Ataköy Durağında bekliyordum Ayrılık Çeşmesi de beni Hepimiz oldukça koruyorduk aramızdaki sosyal mesafeyi Savrulan bir yüzü oluyordu güneşin bazı vakitlerde Ufalanan zamanı, katıksız yenilgiyi bırakıyordun kenara Birden “Ağaçlar!" diyordun uzun boylarının vergilerini Ödüyorlar gölge etmekle, bu çok güzel N'apalım, kader deyip geçemiyoruz bu sefer Sus Camellia ve konuşma artık ve bana bak Karşılamıyor bunca talanı her şeye sebep olan iktisat Gitme vakti geldi kendi çölümüze çünkü Maalesef bizim duraklarımız göklere açılmıyor 76D ile dönüyoruz evlerimize, otobüs kalabalık Kalabalığın içerisinde bir siyahi zikir çekiyor elindeki 99'luk tespihle Ben de çekiyorum siyahi bir çileyi 99'luk bir zikirle Katılırsam dağılacak bir mevkisindeyim hayatın Halbuki buraya kadar umudumun kanıtlarını toplayarak gelmiştim Bilememiştim kafamı cama dayayınca melankolik olmayacağını Senin toplamının beni eksilteceğini tahmin edememiştim
ACİL CAMELLİA ALANINA TOPLANMA
Beni sıyırdığın zamanlar ölümün iskelesinden Dalgalanmaya hazır bir bayrak yahut sancağını yitirmiş bir ordu gibi Kanat çırpıyor içimde sarmaş dolaş bir heyecan Yaramaz çocuklar kızarık yüzlerini hatırlatıyorum sana Anlatmaya başlıyorsun gününü sondan başa doğru biraz karmaşık, biraz telaşlı Yüzün kendiliğinden dökülüyor gözlerime Bazen kanatmaya başlasan da yaralarımı Yine de açıyorum göğsümün kanatlarını sana Günlerim ufalanıyor ellerimde Camellia, tutamıyorum onları Ben seni Ataköy Durağında bekliyordum Ayrılık Çeşmesi de beni Hepimiz oldukça koruyorduk aramızdaki sosyal mesafeyi Savrulan bir yüzü oluyordu güneşin bazı vakitlerde Ufalanan zamanı, katıksız yenilgiyi bırakıyordun kenara Birden “Ağaçlar!" diyordun uzun boylarının vergilerini Ödüyorlar gölge etmekle, bu çok güzel N'apalım, kader deyip geçemiyoruz bu sefer Sus Camellia ve konuşma artık ve bana bak Karşılamıyor bunca talanı her şeye sebep olan iktisat Gitme vakti geldi kendi çölümüze çünkü Maalesef bizim duraklarımız göklere açılmıyor 76D ile dönüyoruz evlerimize, otobüs kalabalık Kalabalığın içerisinde bir siyahi zikir çekiyor elindeki 99'luk tespihle Ben de çekiyorum siyahi bir çileyi 99'luk bir zikirle Katılırsam dağılacak bir mevkisindeyim hayatın Halbuki buraya kadar umudumun kanıtlarını toplayarak gelmiştim Bilememiştim kafamı cama dayayınca melankolik olmayacağını Senin toplamının beni eksilteceğini tahmin edememiştim
