Ş
ŞEVVAL
Guest
Bu gün oniki Ekim; içinde bin aydan daha hayırlı olan Kadir Gecesini de barındıran mübarek Ramazan ayının bir günü. Müslümanlar bu günde ve bu ayda oruç tutmak, yani yemeden, içmeden ve cinsel ilişkiden uzak durmak suretiyle Allahın rızasını kazanmanın yollarını arayacaklar. Onlar bir daha bu aya ulaşmış olmayı bir fırsat bilecek, bu fırsatı kâra dönüştürmenin derin hesabını yapacaklar.
Resulullah, Müslümanın haline hayret ederek ne kadar önemli bir noktaya işaret buyurmuşlar, de il mi? Düşünebiliyor musunuz, Allah ona sevap yazmak için tüm imkanları emrine amade kılmış. Hatta denilebilir ki, Allah onu cennete koymak için bahaneler yaratıyor. Müslümanı seviyor ve bundan dolayı da onu öte dünyada rahat ettirmek istiyor. İşte bu bahanelerden biri de, şüphesiz ki oruçtur. Oruçlunun eylemi Allahı o derece memnun ediyor ki, bir hadis-i kudside, Ademo lunun tüm yaptı ı kendisinedir, oruç hariç. Çünkü o benimdir ve mükafatını da ancak ben veririm buyuruyor.
Sezai Karakoç, orucu bir yeniden dirilişe benzetir ve şu soruları ardı ardına sorar: Oruç, eşyayı ve evreni bize yaklaştırmış de il midir? İnsan onu daha derinden algılamakta, kavramakta de il midir? Oruç ayında gündüz daha gündüz, gece daha gece de il midir? Güneş daha güneş, su daha su, toprak daha toprak, ay daha ay, yıldız daha yıldız, zaman daha zaman, mekân daha mekân, vücut daha vücut de il midir? Ve nihayet ruh, daha ruh de il midir? Bu soruların, içinde cevaplarını da barındırdı ı ortada.
Gerçekten Ramazan ayında her şey aslına döner sanki. Eşyanın hakikatiyle yüzyüze geliyoruz bir nevi. Çok zaman fark edemedi imiz, göremedi imiz eşyayı, sanki ilk kez görüyormuşuz gibi bir hisse kapılırız oruçluyken. Eşyanın hakikatini görmek sanki bu ayda gerçekleşir, somut bir hal alır. Acaba bunun sebebi duyguların, ruhun daha çok hassaslaşması mıdır? Yoksa bunu kainattaki her şeyin Oruç tutmasıyla mı açıklamak gerek? Ve acaba kainattaki her şey kendini oruçlu kişiye göstermek, be endirmek istedi i için mi eşyanın üzerindeki perdeler kalkar? Bunları düşünmek gerekir.
Mustafa Kutlu ise oruca bambaşka bir açıdan bakıyor: Açlık bizi doyuruyor. En çok kıymet verdi imiz şeyleri başkaları ile paylaşmaktan sonsuz bir haz duyuyoruz. Bize yük olan her unsur, her tasa, her ihtiras tasını tara ını toplayıp savuşuyor. Kapımız ve soframız açık. Derdimizi ve sevincimizi söylemekten hoşnutuz. Çünkü oruçluyuz.
Evet, oruç ayı bize, arınmak için önemli bir imkan sunuyor. Şurası muhakkak ki; günahlarımızdan pişmanlı ımız ve Allaha yönelişimiz ne kadar samimi ve yürekten olursa, arınmamız da o denli kapsamlı olacaktır.
Saadettin Acar
Resulullah, Müslümanın haline hayret ederek ne kadar önemli bir noktaya işaret buyurmuşlar, de il mi? Düşünebiliyor musunuz, Allah ona sevap yazmak için tüm imkanları emrine amade kılmış. Hatta denilebilir ki, Allah onu cennete koymak için bahaneler yaratıyor. Müslümanı seviyor ve bundan dolayı da onu öte dünyada rahat ettirmek istiyor. İşte bu bahanelerden biri de, şüphesiz ki oruçtur. Oruçlunun eylemi Allahı o derece memnun ediyor ki, bir hadis-i kudside, Ademo lunun tüm yaptı ı kendisinedir, oruç hariç. Çünkü o benimdir ve mükafatını da ancak ben veririm buyuruyor.
Sezai Karakoç, orucu bir yeniden dirilişe benzetir ve şu soruları ardı ardına sorar: Oruç, eşyayı ve evreni bize yaklaştırmış de il midir? İnsan onu daha derinden algılamakta, kavramakta de il midir? Oruç ayında gündüz daha gündüz, gece daha gece de il midir? Güneş daha güneş, su daha su, toprak daha toprak, ay daha ay, yıldız daha yıldız, zaman daha zaman, mekân daha mekân, vücut daha vücut de il midir? Ve nihayet ruh, daha ruh de il midir? Bu soruların, içinde cevaplarını da barındırdı ı ortada.
Gerçekten Ramazan ayında her şey aslına döner sanki. Eşyanın hakikatiyle yüzyüze geliyoruz bir nevi. Çok zaman fark edemedi imiz, göremedi imiz eşyayı, sanki ilk kez görüyormuşuz gibi bir hisse kapılırız oruçluyken. Eşyanın hakikatini görmek sanki bu ayda gerçekleşir, somut bir hal alır. Acaba bunun sebebi duyguların, ruhun daha çok hassaslaşması mıdır? Yoksa bunu kainattaki her şeyin Oruç tutmasıyla mı açıklamak gerek? Ve acaba kainattaki her şey kendini oruçlu kişiye göstermek, be endirmek istedi i için mi eşyanın üzerindeki perdeler kalkar? Bunları düşünmek gerekir.
Mustafa Kutlu ise oruca bambaşka bir açıdan bakıyor: Açlık bizi doyuruyor. En çok kıymet verdi imiz şeyleri başkaları ile paylaşmaktan sonsuz bir haz duyuyoruz. Bize yük olan her unsur, her tasa, her ihtiras tasını tara ını toplayıp savuşuyor. Kapımız ve soframız açık. Derdimizi ve sevincimizi söylemekten hoşnutuz. Çünkü oruçluyuz.
Evet, oruç ayı bize, arınmak için önemli bir imkan sunuyor. Şurası muhakkak ki; günahlarımızdan pişmanlı ımız ve Allaha yönelişimiz ne kadar samimi ve yürekten olursa, arınmamız da o denli kapsamlı olacaktır.
Saadettin Acar