Yeniden Doğuş

İlhan Kurt

Adressiz Zamanlar

aynı zamanın masalında idik biz ben Kafdağı'nda Anka sen Şehriyar'ın yamacında Şehrazat sönmeyen yıldızlarımız vardı tükenmeyen gecelere inat

soluksuz bir koşudan çağ çıkardık az gidip uz gidip bin arpa boyu yol alıp güdük bir asra vardık ışıltılı ekranların ve dengesiz akranların tükürük bezinde çiğ beslediği zamanlara yani

güle baldıranın aktığı, gülşenlere kargaların sarktığı bir tebessümden bin evlilik çıkaran yazmaların dilin ucuna öküz kerpeteniyle takılan hizmaların saçlarına sırmalar saçan, tövbeden günaha kaçan kararlarını kendileri alan yeni yetmelerin çağına

kalpleriyle tanrılar yapan sabah birine, öğlen birkaçına, gece hepsine tapan inanmışların zamanına

tenin ve metalin ruhu esir aldığı kusmukların hayatlar çizdiği haraminin beyefendi diye gezdiği bir kavşak geçişi esbabin, meşinin ve kral eşinin daha kral olduğu bir geçit

bir tören geçidi yani ayaküstü hatimlere uzunca dualar katan ölüleri bir gecelik yaslara hasret yatan abitlerin çağına

ben bu dünyadan değilim ben bu dünyadan değilim