Nefret ; yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt kötülükleri görmek bir süre sonra şüphe, depresyon ve umutsuzluk denizinde boğar insanı. Nefret dolu bir yaşan, mutsuz bir yaşamdır. Affetmek ise insanı derinleştirir; Affetmek için insanın ruhsal ve zihinsel olarak kendini hazır hissetmesi gerekir. Çünkü affetmek bir seçimdir. Kimsenin zorlaması ile affetmek mümkün değildir.
Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.
Affetmeyi seçtiğiniz kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanların da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını bekleyemezsiniz.
Affetmek bir seçimdir dedik. Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması, sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunu değiştirmez. O acılar sizin acılarınız
Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmeniz için gereklidir. Çoğu insan, affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulmak anlamına geldiğini sanır.
Oysa affetmek; geçmişteki acı anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamınızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir.
Affetmek;
O, kişiyi sevmek değil,
O, kişiyle konuşmak zorunda olmak değil,
O, kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil,
O, kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil,
O, kişiyi suçsuz bulmak değil,
O, kişiyi haklı bulmak değil,
O, kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermek değil,
Affetmek;
Kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır.
Affetmek;
Vicdanda ve yürekte duyulan acılara son vermektir.
Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir
Duygusal unutma, affetmenin diğer adıdır.
Gelin bu duygusal unutmayı yaşayalım, affedelim, yüreklerimizi ve vicdanlarımızı özgür bırakalım..
Gelin Affetmenin ulvi mertebesine hep birlikte çıkalım
Affetmek bir süreçtir. Birdenbire affedişler bile bir sürecin ürünüdür.
Affetmeyi seçtiğiniz kimse size borçlanmayacaktır. Yani koşullu affetme yoktur. Diğer insanların da sizi affetmesini, değişmesini veya sizin istediğiniz gibi olmasını bekleyemezsiniz.
Affetmek bir seçimdir dedik. Amacı sizin rahatlamanızdır, sizin özgürleşmenizdir. Nefret duyduğunuz kişinin yaşıyor ya da ölmüş olması, sizin affetme sürecinde duyduğunuz acıların yoğunluğunu değiştirmez. O acılar sizin acılarınız
Affetmek kolay değildir. Fakat özgürleşmeniz için gereklidir. Çoğu insan, affetmenin nefret ettiği kişiyi suçsuz ya da haklı bulmak anlamına geldiğini sanır.
Oysa affetmek; geçmişteki acı anıların boyunduruğundan kurtulmak, yaşamınızı kontrol altında tutmasına son vermek demektir.
Affetmek;
O, kişiyi sevmek değil,
O, kişiyle konuşmak zorunda olmak değil,
O, kişiyle ilişkiyi sürdürmek değil,
O, kişinin beklentileri doğrultusunda davranmak değil,
O, kişiyi suçsuz bulmak değil,
O, kişiyi haklı bulmak değil,
O, kişinin verdiği zararları telafi etmek için çaba göstermek değil,
Affetmek;
Kırgınlığın, küskünlüğün, nefretin hapishanesinden özgürlüğe kavuşmaktır.
Affetmek;
Vicdanda ve yürekte duyulan acılara son vermektir.
Yapılanları zihinsel olarak unutmak zaten mümkün değildir
Duygusal unutma, affetmenin diğer adıdır.
Gelin bu duygusal unutmayı yaşayalım, affedelim, yüreklerimizi ve vicdanlarımızı özgür bırakalım..
Gelin Affetmenin ulvi mertebesine hep birlikte çıkalım
