Ah! mümkün olsa
Acıdan sevinç...sevinçten umut yapardım ......bölüp yüreğimi acılara.....dünyadaki bütün çocuklara .....sevgi satardım…
Ah! mümkün olsa
rüzgar olur eserdim bozkırlarda ......dağ - bayır dolaşır.....odalarına sızardım çocukların......üstlerini örter, alınlarından öper....bir masal anlatır...sonra u...sulca çekip giderdim ... Ah! Mümkün olsa.....ağaç olurdum bozkırlarda.......her bahar yeşerip.....meyve verirdim çocuklara her yaz......sonra döküp yapraklarımı sonbaharda ......rüzgarlarla savrulup giderdim…
Ah! mümkün olsa......
ulu bir çınar olur......dört mevsim baharı yaşardım......yağmurlarla yıkayıp saçlarımı.....,rüzgarlarla kurulardım…sevgiden bir elbise giyip,çocukları kucaklardım her kış! ..
Ah! mümkün olsa.
soğuk bir pınar olur,...su verirdim bağrı yanmışlara.....kinleri, kötülükleri, acıları siler........sevgiyle yıkardım yürekleri......sonra akıp giderdim diyar diyar…
Ah! Mümkün olsa
toprak olur,......buğday yetiştirirdim bağrımda......ekmek verirdim açlara, yoksullara....gül olur açardım bağ - bahçe......yeryüzüne salardım kokumu…yağmurun yağmadığı ülkelere.....billurdan damlalar dökerdim gözlerimden…
Ah! mümkün olsa
gelincik tarlası olurdum....kin yerine sevgi .....düşmanlık yerine dostluk içirirdim insanlara....barış koyardım adını çocukların.....umut koyardım.....karşı koyardım bütün haksızlıklara, savaşlara.....
.Ah! mümkün olsa.
Bir balon gibi çocuklara verirdim dünyayı .....güneş olur doğardım her sabah ......masal olur rüyaları süslerdim.....sevgi olur,şefkatle kucaklardım onları....ağlatmazdım anaları, babaları…
Ah! mümkün olsa
vurulduğunda bir çocuk,anne olur karalar bağlardım..şefkatle sarardım bütün yaraları.....baba olur hepsinin yerine ağlardım...
Ah! mümkün olsa
savaştan barış.....barıştan insan yapardım.....acıdan sevinç .....sevinçten umut......umuttan dostluk yapardım
kurşun yerine çocuklara her sabah şiir atardım…
(nuri can)
Acıdan sevinç...sevinçten umut yapardım ......bölüp yüreğimi acılara.....dünyadaki bütün çocuklara .....sevgi satardım…
Ah! mümkün olsa
rüzgar olur eserdim bozkırlarda ......dağ - bayır dolaşır.....odalarına sızardım çocukların......üstlerini örter, alınlarından öper....bir masal anlatır...sonra u...sulca çekip giderdim ... Ah! Mümkün olsa.....ağaç olurdum bozkırlarda.......her bahar yeşerip.....meyve verirdim çocuklara her yaz......sonra döküp yapraklarımı sonbaharda ......rüzgarlarla savrulup giderdim…
Ah! mümkün olsa......
ulu bir çınar olur......dört mevsim baharı yaşardım......yağmurlarla yıkayıp saçlarımı.....,rüzgarlarla kurulardım…sevgiden bir elbise giyip,çocukları kucaklardım her kış! ..
Ah! mümkün olsa.
soğuk bir pınar olur,...su verirdim bağrı yanmışlara.....kinleri, kötülükleri, acıları siler........sevgiyle yıkardım yürekleri......sonra akıp giderdim diyar diyar…
Ah! Mümkün olsa
toprak olur,......buğday yetiştirirdim bağrımda......ekmek verirdim açlara, yoksullara....gül olur açardım bağ - bahçe......yeryüzüne salardım kokumu…yağmurun yağmadığı ülkelere.....billurdan damlalar dökerdim gözlerimden…
Ah! mümkün olsa
gelincik tarlası olurdum....kin yerine sevgi .....düşmanlık yerine dostluk içirirdim insanlara....barış koyardım adını çocukların.....umut koyardım.....karşı koyardım bütün haksızlıklara, savaşlara.....
.Ah! mümkün olsa.
Bir balon gibi çocuklara verirdim dünyayı .....güneş olur doğardım her sabah ......masal olur rüyaları süslerdim.....sevgi olur,şefkatle kucaklardım onları....ağlatmazdım anaları, babaları…
Ah! mümkün olsa
vurulduğunda bir çocuk,anne olur karalar bağlardım..şefkatle sarardım bütün yaraları.....baba olur hepsinin yerine ağlardım...
Ah! mümkün olsa
savaştan barış.....barıştan insan yapardım.....acıdan sevinç .....sevinçten umut......umuttan dostluk yapardım
kurşun yerine çocuklara her sabah şiir atardım…
(nuri can)
