- Üyelik Tarihi
- 16 Eyl 2005
- Mesajlar
- 206
- Aldığı Beğeniler
- 0
Gecelerimin tatlı hülyalarına dostluk ederdin sen
Dostlu un huzurumun bestecisiydi,huzurluydum huzurunda
Ne zaman hüzün u rasa kalbime Üsküdar sahilinle
Karşılardın beni,gel ey dost anlat ve dök içini deyişini işitirdim
Sabah olurdu da geceni beklerdim ve gece olurdu da sabahını
Vakit sende anlamını yitirirdi İstanbul,sen vakitten münezzehtin,
Ufkumun karardı ını hissetsem çıkacak bir Çamlıcan vardı
Tarih sende mana bulur,sen tarihi yaşatırdın.Fatihler görünürdü
Duygusuzluk sende yitirirdi kendini de duygu yüklerdin insana
Sen de mahzuniyet sen de mutluluk sen de neşe mevcuttu
Üsküdarındaki otobüs duragında geceleri yaptı ımız maçları
Bir daha yapamadım İstanbul,senden ayrıldı ayrılalı bir daha
Geceleri sessiz ve derinden izleyemedim yakamozları
Ay bir daha senin semandaki kadar huzur verici görünmedi bana
Bir daha bisikletle gezemedim adaları ve ruhumla köşklerde yaşayamadım
Şairler yazardı ya hakkında şiirler,sensiz seni şiirlerimde yazamadım
Ben aglamayı sevdim İstanbul sineme çarpan dalgalarının eşli inde
Kızkulesini seyredip gönlümdeki kuleye hapsetti im sevgiliyi düşünmeyi
Düşünüp durdugum hayatımın en güzel günlerini seninle geçirdigimi
Ve seninle yaşanmış her günümün mukaddes gün oldu unu anlamayı
Sevdim İstanbul,Kıymetin yoklu unda anlaşıldı ya affet olur mu beni
Bana hiç aşık oldun mu diye hep sorar dururlar ve ne zaman aklıma gelsen
Aşık oldu umu söyler dururum,aşk seninle yaşanmalıdır İstanbul
Ne zaman ba rında yaşayan bir dostun işitsem sesini,oturur hayallere dalarım
A larım İstanbul,ruhumun resmini senin bagrında çizdim ben
Rabbimi senin camilerinde tefekküre alıştım İstanbul.
Yuşa tepesine düşen yagmur taneleri şimdi gözyaşı olup akmaktadır gözümden
Kavuşamayacak mıyım sana İstanbul,senden af dilesem ve tekrar sana dönsem
Kabul eder misin huzuruna,açar mısın kapılarını İstanbul.
Yine Ortaköyde bir çay içebilir miyim,yine yiyebilir miyim gözlemini Çamlıcada
Yine seyredebilir miyim seni doyasıya a larcasına ve mahzun
Yine izin verirmisin dalgaların eşli inde Beykoz taraflarına koşsam
Yine seni sevsem İstanbul,yine seninle olsam yine seni özlesem
Şimdi uzaklardayım,sana kavuşmak şimdilik hayal
Seninle yaşayan dostlarım bana senden haber veriliyorlar seni anlatıyorlar
Bana sevgiliyi anlatırken her cümlelerinde daha da yaraladıklarını bilmiyorlar
Rahmana yönelmeyi bilirsin sen ve yöneltmeyi.Sultanahmetinle Süleymaniyenle
Seni çok özlüyorum,kavuşamayacakmışçasına özlüyorum İstanbul
Ya Rabbi e er muhabbet ise kalpteki hakiki duygu,nolur yaşat beni onunla&
Dostlu un huzurumun bestecisiydi,huzurluydum huzurunda
Ne zaman hüzün u rasa kalbime Üsküdar sahilinle
Karşılardın beni,gel ey dost anlat ve dök içini deyişini işitirdim
Sabah olurdu da geceni beklerdim ve gece olurdu da sabahını
Vakit sende anlamını yitirirdi İstanbul,sen vakitten münezzehtin,
Ufkumun karardı ını hissetsem çıkacak bir Çamlıcan vardı
Tarih sende mana bulur,sen tarihi yaşatırdın.Fatihler görünürdü
Duygusuzluk sende yitirirdi kendini de duygu yüklerdin insana
Sen de mahzuniyet sen de mutluluk sen de neşe mevcuttu
Üsküdarındaki otobüs duragında geceleri yaptı ımız maçları
Bir daha yapamadım İstanbul,senden ayrıldı ayrılalı bir daha
Geceleri sessiz ve derinden izleyemedim yakamozları
Ay bir daha senin semandaki kadar huzur verici görünmedi bana
Bir daha bisikletle gezemedim adaları ve ruhumla köşklerde yaşayamadım
Şairler yazardı ya hakkında şiirler,sensiz seni şiirlerimde yazamadım
Ben aglamayı sevdim İstanbul sineme çarpan dalgalarının eşli inde
Kızkulesini seyredip gönlümdeki kuleye hapsetti im sevgiliyi düşünmeyi
Düşünüp durdugum hayatımın en güzel günlerini seninle geçirdigimi
Ve seninle yaşanmış her günümün mukaddes gün oldu unu anlamayı
Sevdim İstanbul,Kıymetin yoklu unda anlaşıldı ya affet olur mu beni
Bana hiç aşık oldun mu diye hep sorar dururlar ve ne zaman aklıma gelsen
Aşık oldu umu söyler dururum,aşk seninle yaşanmalıdır İstanbul
Ne zaman ba rında yaşayan bir dostun işitsem sesini,oturur hayallere dalarım
A larım İstanbul,ruhumun resmini senin bagrında çizdim ben
Rabbimi senin camilerinde tefekküre alıştım İstanbul.
Yuşa tepesine düşen yagmur taneleri şimdi gözyaşı olup akmaktadır gözümden
Kavuşamayacak mıyım sana İstanbul,senden af dilesem ve tekrar sana dönsem
Kabul eder misin huzuruna,açar mısın kapılarını İstanbul.
Yine Ortaköyde bir çay içebilir miyim,yine yiyebilir miyim gözlemini Çamlıcada
Yine seyredebilir miyim seni doyasıya a larcasına ve mahzun
Yine izin verirmisin dalgaların eşli inde Beykoz taraflarına koşsam
Yine seni sevsem İstanbul,yine seninle olsam yine seni özlesem
Şimdi uzaklardayım,sana kavuşmak şimdilik hayal
Seninle yaşayan dostlarım bana senden haber veriliyorlar seni anlatıyorlar
Bana sevgiliyi anlatırken her cümlelerinde daha da yaraladıklarını bilmiyorlar
Rahmana yönelmeyi bilirsin sen ve yöneltmeyi.Sultanahmetinle Süleymaniyenle
Seni çok özlüyorum,kavuşamayacakmışçasına özlüyorum İstanbul
Ya Rabbi e er muhabbet ise kalpteki hakiki duygu,nolur yaşat beni onunla&