- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
gün yine son damlalarını damlatıyor
kapımda akşamın alacası gülümsemekte
'yine elime düştün işte' dercesine
bütün acımasızlığıyla...
üzerimden geçen yorgunluğun ertesinde gelen
bugün yersiz bir fırtınaydı belki esen
yersiz bir fırtınada yelken açan geminin acemi kaptanı gibiyim
alabora olmuş bugün hayatım
nedenler, niçinler anlamsız bir sürü soru
beynim savaş meydanı...
hayatımda hikayelerden alıntı bir keşmekeş
kes/yapıştır
nereye koyacağını bilemediğin parçalar dökülüyor avuçlarımdan...
her iç çekişte bir kırılış...
bıkkınlığa bir serzeniş daha
susması gereken sözler üşüşüyor kulaklarıma
çığlıklarım anlamsız...
sessizlikte duymak istediğim sesler
suskunluğa mahkûm...
Sen akşam alacasına teslim etmişsin beni
sen vurmaya devam ediyorsun
vurduğun her yerde gül bitmiyor
ve her gül biten yere vurmuyor hayat
hayat ılıklığını buz ayazı soğuklara bırakıyor
ılıman bir iklim değişikliğinde bitişi bir şeylerin...
geçmişime iz bırakmış hatalarımdan ders de çıkmıyor
Kapımın önünde alacakaranlık bir gölge
arayan her zamanki gibi yalnızlık
ve kapım çalınıyor üsüste
kapımı zorlayan yine yalnızlık...
riyakâr gün
güneşi sakladı bir yerlerde yine...
okul zilleri çalıyor
akşamın alacası yaklaşmak üzere
ay da sensiz doğmuyor
.. gün tükenmekte
Ve sancılar kapıyı çalmak üzere...
İrfan Özcan...
kapımda akşamın alacası gülümsemekte
'yine elime düştün işte' dercesine
bütün acımasızlığıyla...
üzerimden geçen yorgunluğun ertesinde gelen
bugün yersiz bir fırtınaydı belki esen
yersiz bir fırtınada yelken açan geminin acemi kaptanı gibiyim
alabora olmuş bugün hayatım
nedenler, niçinler anlamsız bir sürü soru
beynim savaş meydanı...
hayatımda hikayelerden alıntı bir keşmekeş
kes/yapıştır
nereye koyacağını bilemediğin parçalar dökülüyor avuçlarımdan...
her iç çekişte bir kırılış...
bıkkınlığa bir serzeniş daha
susması gereken sözler üşüşüyor kulaklarıma
çığlıklarım anlamsız...
sessizlikte duymak istediğim sesler
suskunluğa mahkûm...
Sen akşam alacasına teslim etmişsin beni
sen vurmaya devam ediyorsun
vurduğun her yerde gül bitmiyor
ve her gül biten yere vurmuyor hayat
hayat ılıklığını buz ayazı soğuklara bırakıyor
ılıman bir iklim değişikliğinde bitişi bir şeylerin...
geçmişime iz bırakmış hatalarımdan ders de çıkmıyor
Kapımın önünde alacakaranlık bir gölge
arayan her zamanki gibi yalnızlık
ve kapım çalınıyor üsüste
kapımı zorlayan yine yalnızlık...
riyakâr gün
güneşi sakladı bir yerlerde yine...
okul zilleri çalıyor
akşamın alacası yaklaşmak üzere
ay da sensiz doğmuyor
.. gün tükenmekte
Ve sancılar kapıyı çalmak üzere...
İrfan Özcan...
