- Üyelik Tarihi
- 2 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,975
- Aldığı Beğeniler
- 2
) Kibir ve İnat:
Kibir büyüklük taslamaktır. İnsanın rabbine karşı kendini yeterli görmesi, Ona karşı gelmesidir. Kibir, insanı Rabbine ibadet etmekten alıkoyar. Ayrıca insanlara karşı kendini üstün görmenin, hased etmenin (çekememezliğin), kötülük yapmak için başvurulan hilelerin arkasında hep kibir duygusu yatmaktadır. Kibir, insanı Allah sevgisinden alıkoyduğu gibi, diğer insanları Allah için sevmekten de alıkor. Ayrıca insanın kalbinin mühürlenmesine sebebiyet verir. Kalbi mühürlenen insan da ebedi cehennemliklerden olur. Nitekim Kuran-ı Kerimde: Ayetlerimizi yalanlayıp, onlara karşı büyüklük taslayanlar, işte onlar cehennemliklerdir, orada temelli kalacaklardır. (Araf, 36) buyrulmaktadır.
İnat da, Allahın varlığını bildikleri halde, kibirlerinden veya makam, şöhret gibi dünyevi çıkarlarından dolayı, bazı insanların bile bile inkar etmeleridir. Bu durumdaki insanlar, Kuran tabiriyle mele , mütref ve müstekbir dirler. Yani, yaşadıkları toplumda genellikle yönetici ya da maddi güç sahibidirler. Maalesef bu insanların bir kısmı, Allah önünde diğer insanlarla aynı konumda olmayı içlerine sindirememekte, bu yüzden Allaha inanmamaktadırlar. Bu husus, Kuran-ı Kerimde şöyle ifade edilmektedir:
Eğer biz onlara melekleri indirsek, ölüler onlarla konuşsa ve her şeyi karşılarına toplasaydık, Allah dilemedikçe, yine de inanmazlardı; fakat onların çoğu bunu bilmiyorlar. ( Enam, 111 )
Gönülleri kesin olarak kabul ettiği halde, haksızlık ve büyüklenmelerinden ötürü onlar bile bile inkar ettiler. Bozguncuların sonunun nasıl olduğuna bir bak! (Neml, 14 ) (Ayrıca bkz. Hicr 14-15, Enam 7, 63, 64)
b) Cehalet:
Allahı inkar eden ateistin biri arkadaşına Allah nerede? diye sormuş. Arkadaşı ise bu soruya şu ibretli cevabı vermiş: Allah senin gözlerinin önündeki cehalet perdesinin arkasındadır.
Her çağda bazı insanlar, Allahı bilme ve Ona gereği gibi inanma hususunda hataya düşmüşler, cehaletlerinden dolayı Allahı inkar etmişlerdir. Burada cehalet kelimesinden okuma yazma bilmemek anlaşılmamalıdır. Geçmişte Allahı inkar eden bilgili insanlar olduğu gibi, bu gün de az sayıda da olsa kendilerine doktor, doçent, profesör ünvanlarıyla hitap edilen bazı insanlar bile Allahı inkar edebilmektedirler. Sahip oldukları bilgiler dolayısıyla belli önyargılar taşıyan bu insanlar, ayetlere bu önyargılarıyla baktıklarından ayetlerin sahibini (Allahı) görememektedirler. Demek ki cehalet, insanın sahip olduğu yanlış ve eksik bilgiden de kaynaklanabilir. Bilgiden kaynaklanan cehaleti gidermek, bilgisizlikten kaynaklanan cehaleti gidermekten daha zordur. Asıl cahil olanlar, esas bilinmesi gerekeni, yani Allahı gereği gibi bilmeyen ve Ona hakkıyla iman etmeyenlerdir. Bu husus, Kuranda şöyle ifade edilmektedir:
Bilmeyenler, "Allah bizimle konuşmalı veya bize bir ayet gelmeli değil miydi? dediler. Onlardan öncekiler de onların söylediklerinin tıpkısını söylemişlerdi. Kalpleri birbirine benzedi. İnanan kimseler için ayetleri açıkladık. (Bakara, 118)
c) Tağutların İfsadı:
Egemenliklerini sürdüren tağutların, insanları kandırarak sömürmek için, onları Allahı tanıyıp Ona kul olmaktan çıkararak; kendilerine kul ve köle yapmak nedeniyle, halkı ifsad edip kandırmaları, ezip sömürdükleri insanlara kendi akıllarını kullanmaya ve fıtratlarının sesini dinlemeye engeller koymalarıdır.
Kuran-ı Kerim bu konuda çeşitli örnekler verir. Bu örneklerden birinde şöyle buyrulur:
Yemin olsun, Biz Musayı mucizelerimizle ve açık bir delil ile, Firavna, Hamana ve Karuna gönderdik. Onlar (Musa için) bu bir sihirbaz, bir yalancı! dediler. Bunun üzerine Musa, onlara, tarafımızdan hakkı getirince, onunla beraber iman edenlerin oğullarını öldürün de, karılarını sağ bırakın! dediler. Ama kafirlerin hilesi, ancak yok olmaya mahkumdur. Firavn, bırakın beni, Musayı öldüreyim. O Rabbına dua etsin. Çünkü ben, onun, sizin dininizi değiştireceğinden, yahut yeryüzünde fesat çıkararacağından (anarşistlik yapacağından) korkuyorum. dedi. Musa da, ben hesap gününe inanmayan her kibirliden, benim de sizin de Rabbımız olan Allaha sığındım dedi. (El-Mümin, 23 - 27)
Kibir büyüklük taslamaktır. İnsanın rabbine karşı kendini yeterli görmesi, Ona karşı gelmesidir. Kibir, insanı Rabbine ibadet etmekten alıkoyar. Ayrıca insanlara karşı kendini üstün görmenin, hased etmenin (çekememezliğin), kötülük yapmak için başvurulan hilelerin arkasında hep kibir duygusu yatmaktadır. Kibir, insanı Allah sevgisinden alıkoyduğu gibi, diğer insanları Allah için sevmekten de alıkor. Ayrıca insanın kalbinin mühürlenmesine sebebiyet verir. Kalbi mühürlenen insan da ebedi cehennemliklerden olur. Nitekim Kuran-ı Kerimde: Ayetlerimizi yalanlayıp, onlara karşı büyüklük taslayanlar, işte onlar cehennemliklerdir, orada temelli kalacaklardır. (Araf, 36) buyrulmaktadır.
İnat da, Allahın varlığını bildikleri halde, kibirlerinden veya makam, şöhret gibi dünyevi çıkarlarından dolayı, bazı insanların bile bile inkar etmeleridir. Bu durumdaki insanlar, Kuran tabiriyle mele , mütref ve müstekbir dirler. Yani, yaşadıkları toplumda genellikle yönetici ya da maddi güç sahibidirler. Maalesef bu insanların bir kısmı, Allah önünde diğer insanlarla aynı konumda olmayı içlerine sindirememekte, bu yüzden Allaha inanmamaktadırlar. Bu husus, Kuran-ı Kerimde şöyle ifade edilmektedir:
Eğer biz onlara melekleri indirsek, ölüler onlarla konuşsa ve her şeyi karşılarına toplasaydık, Allah dilemedikçe, yine de inanmazlardı; fakat onların çoğu bunu bilmiyorlar. ( Enam, 111 )
Gönülleri kesin olarak kabul ettiği halde, haksızlık ve büyüklenmelerinden ötürü onlar bile bile inkar ettiler. Bozguncuların sonunun nasıl olduğuna bir bak! (Neml, 14 ) (Ayrıca bkz. Hicr 14-15, Enam 7, 63, 64)
b) Cehalet:
Allahı inkar eden ateistin biri arkadaşına Allah nerede? diye sormuş. Arkadaşı ise bu soruya şu ibretli cevabı vermiş: Allah senin gözlerinin önündeki cehalet perdesinin arkasındadır.
Her çağda bazı insanlar, Allahı bilme ve Ona gereği gibi inanma hususunda hataya düşmüşler, cehaletlerinden dolayı Allahı inkar etmişlerdir. Burada cehalet kelimesinden okuma yazma bilmemek anlaşılmamalıdır. Geçmişte Allahı inkar eden bilgili insanlar olduğu gibi, bu gün de az sayıda da olsa kendilerine doktor, doçent, profesör ünvanlarıyla hitap edilen bazı insanlar bile Allahı inkar edebilmektedirler. Sahip oldukları bilgiler dolayısıyla belli önyargılar taşıyan bu insanlar, ayetlere bu önyargılarıyla baktıklarından ayetlerin sahibini (Allahı) görememektedirler. Demek ki cehalet, insanın sahip olduğu yanlış ve eksik bilgiden de kaynaklanabilir. Bilgiden kaynaklanan cehaleti gidermek, bilgisizlikten kaynaklanan cehaleti gidermekten daha zordur. Asıl cahil olanlar, esas bilinmesi gerekeni, yani Allahı gereği gibi bilmeyen ve Ona hakkıyla iman etmeyenlerdir. Bu husus, Kuranda şöyle ifade edilmektedir:
Bilmeyenler, "Allah bizimle konuşmalı veya bize bir ayet gelmeli değil miydi? dediler. Onlardan öncekiler de onların söylediklerinin tıpkısını söylemişlerdi. Kalpleri birbirine benzedi. İnanan kimseler için ayetleri açıkladık. (Bakara, 118)
c) Tağutların İfsadı:
Egemenliklerini sürdüren tağutların, insanları kandırarak sömürmek için, onları Allahı tanıyıp Ona kul olmaktan çıkararak; kendilerine kul ve köle yapmak nedeniyle, halkı ifsad edip kandırmaları, ezip sömürdükleri insanlara kendi akıllarını kullanmaya ve fıtratlarının sesini dinlemeye engeller koymalarıdır.
Kuran-ı Kerim bu konuda çeşitli örnekler verir. Bu örneklerden birinde şöyle buyrulur:
Yemin olsun, Biz Musayı mucizelerimizle ve açık bir delil ile, Firavna, Hamana ve Karuna gönderdik. Onlar (Musa için) bu bir sihirbaz, bir yalancı! dediler. Bunun üzerine Musa, onlara, tarafımızdan hakkı getirince, onunla beraber iman edenlerin oğullarını öldürün de, karılarını sağ bırakın! dediler. Ama kafirlerin hilesi, ancak yok olmaya mahkumdur. Firavn, bırakın beni, Musayı öldüreyim. O Rabbına dua etsin. Çünkü ben, onun, sizin dininizi değiştireceğinden, yahut yeryüzünde fesat çıkararacağından (anarşistlik yapacağından) korkuyorum. dedi. Musa da, ben hesap gününe inanmayan her kibirliden, benim de sizin de Rabbımız olan Allaha sığındım dedi. (El-Mümin, 23 - 27)
