- Üyelik Tarihi
- 24 Mar 2008
- Mesajlar
- 2,584
- Aldığı Beğeniler
- 20
- Takım
- Fenerbahçe
Acaba soruyor muyuz bu yoğun hayatımızda kendimize... sizce Allah'ı seviyor muyuz? Kesinlikle evet diye cevap veririz bu soruya.Aslında verilecek cevap şu; hayır... Neden diye soracak olur iseniz,hayatımızda namazın hazzını aldığımız zamanlar oluyor mu? Bence hayır... peki Allah'ı zikrettiğimiz, onu çokça andığımız, onu hissettiğimiz...hepimiz zikrediyoruzdur muhakkak. Ama bir tutkudur Rabbi yaşamak... ona dua etmek... bu hisleri yaşamalıyız hepimiz... hepimiz yapışmalıyız Rabbin rahmet kapısına... illaki Rabbim beni affetsin demeliyiz... ve böyle dua etmeliyiz...
Peki... şimdi, şöyle düşünelim... farzedin ki Rabbimiz isteklerinizi yerine getiriyor... sizin teşekkür sunacağınız, aracılar yani insanlar vs.. mi yoksa Rabb midir?... maalesef ki biz aracılara teşekkürlerimizi sunuyoruz... çünkü nefs aracıları güzel gösteriyor bize, gözümüze... teşekkür alemlerin Rabbine ait muhakkak. kesinlikle ona teşekkür etmeliyiz. unutmayalım, bize nimeti veren, nimetleri de şekillendirmek için imkanlar sunan o... Edison, Graham Bell vs... vs... herkese nimetleri veren, o nimetleri şekillendirmek için de imkanlar sunan o... bu yüzden teşekkür ona... minnet ona...
Tasavvufu biliriz hepimiz... tasavvufta 2 türlü aşk vardır mesela, o aşk çeşitlerinde bile öncelik onun dikkat ederseniz... ilahi aşk önce, daha sonra da beşeri aşk... aşk ona, sevgi ona, minnet, teşekkür, şükran ona... kim inkar edebilir ki zaten onu? kelamında bile 1400 sene sonrası için teknolojik gelişmelerden tutun, en küçük ayrıntıya kadar herşeyi içinde barınıyor... maalesef Rabbimizin değeri bilinmiyor günümüzde. unutulmaması gereken şeylerden birisi de şudur elhamdülillah; rahmetin sonsuza dek bol olduğu kapı kimin? tabii ki O'nun... günümüzde beşeri aşkı yaşıyor herkes, bakıyorlar ki belli bir zaman geçiyor, aşkları terk eyliyor onları... oysa ilahi aşk? oysa Allah... her an yanımızda o, her an kalbimizde... ne zaman terkettiğini gördük bizi? ne zaman bıraktığını...?
Rabbim cümlemize sevgisini versin. . .
onu sevenin sevgisini versin inşallah. . .
ve'sselam...
Peki... şimdi, şöyle düşünelim... farzedin ki Rabbimiz isteklerinizi yerine getiriyor... sizin teşekkür sunacağınız, aracılar yani insanlar vs.. mi yoksa Rabb midir?... maalesef ki biz aracılara teşekkürlerimizi sunuyoruz... çünkü nefs aracıları güzel gösteriyor bize, gözümüze... teşekkür alemlerin Rabbine ait muhakkak. kesinlikle ona teşekkür etmeliyiz. unutmayalım, bize nimeti veren, nimetleri de şekillendirmek için imkanlar sunan o... Edison, Graham Bell vs... vs... herkese nimetleri veren, o nimetleri şekillendirmek için de imkanlar sunan o... bu yüzden teşekkür ona... minnet ona...
Tasavvufu biliriz hepimiz... tasavvufta 2 türlü aşk vardır mesela, o aşk çeşitlerinde bile öncelik onun dikkat ederseniz... ilahi aşk önce, daha sonra da beşeri aşk... aşk ona, sevgi ona, minnet, teşekkür, şükran ona... kim inkar edebilir ki zaten onu? kelamında bile 1400 sene sonrası için teknolojik gelişmelerden tutun, en küçük ayrıntıya kadar herşeyi içinde barınıyor... maalesef Rabbimizin değeri bilinmiyor günümüzde. unutulmaması gereken şeylerden birisi de şudur elhamdülillah; rahmetin sonsuza dek bol olduğu kapı kimin? tabii ki O'nun... günümüzde beşeri aşkı yaşıyor herkes, bakıyorlar ki belli bir zaman geçiyor, aşkları terk eyliyor onları... oysa ilahi aşk? oysa Allah... her an yanımızda o, her an kalbimizde... ne zaman terkettiğini gördük bizi? ne zaman bıraktığını...?
Rabbim cümlemize sevgisini versin. . .
onu sevenin sevgisini versin inşallah. . .
ve'sselam...
