Allah için gözyaşı dökemeyen kişinin gözleri yok demektir.
Allah için ağlayamayan göz, büyükçe bir boncuk tanesinden başka nedir ki.
Ağlamak da bir zevktir. Gözün yaşı, özün aşıdır.
Gözyaşı pişmanlıktır, gözyaşı tevbedir, gözyaşı gözün niyazıdır/duasıdır.
Gözyaşı şükürdür; hamd ve senânın, şükrün gözlerden damla damla akışıdır.
Karanlığın farkında olmaktır ve gelecek adına şafağın müjdesidir gözyaşı.
Gözyaşı, gönlün kor gibi yanan ateşini söndürüp yeniden canlandırmak için gözden
kalbe tutulan itfaiye hortumudur.
Herkesin sizi sevmesini istiyorsanız, gülümseyin. Allah'ın sizi sevmesini
istiyorsanız, Allah için gözyaşı dökün.
Ağlamasını bilen insan için gözyaşı şifâdır; maddî ve mânevî nice hastalıklara.
Gözyaşının indiği yerde rahmet vardır; Rahmetin indiği yerde de gözyaşı.
Duâlarımızın yerine ulaşmasını istiyorsak, imzamızı gözyaşlarımızla atmalıyız.
Rabbimizle irtibatımızda kopukluk varsa, paslanan bağlantı tellerini gözyaşı
yağıyla temizlemeliyiz.
Nice basit dünyevî meseleler, küçük kayıplar, önemsiz rahatsızlıklar karşısında
ağlayıp sızlanıyor veya ağlamaklı oluyoruz da; Allah korkusundan dolayı ne kadar
aynı duygular içinde, benzer atmosferi yaşıyoruz?
Ağlayacak kalp yoksa bari vur patlasın çal oynasın şeklinde eğlenmekten, vurdum duymazlıktan, hiç ölmeyecekmişiz gibi kahkahalardan utanalım.
Benim bildiğimi bilseniz, az güler, çok ağlardınız. (Hadis-i Şerif)
Ağlamayan gözden, huşû duymayan gönülden Sana sığınırım.
İnsan, ağlayamayan gözünden ve gönlünden ne kadar şikâyetçi oluyor, ağlayanları gördüğünde.
Ne mutlu diline hâkim olana, yaptığı suçtan pişman olup ağlayana! (Hadis-i şerif)
Abdullah İbnu Mesud (RA) anlatıyor:
Resülullah Aleyhissalatu Vesselam buyurdular ki: Sinek başı kadar bile olsa, gözünden Allah (CC) korkusuyla yaş çıkan ve bu yaşı yanak yumrusuna değecek kadar akan hiçbir mümin kul yoktur ki, Allah (CC) onu (ebedi) ateşe haram etmesin!
(Sahihi Buhari ve Müslim)
Allah için ağlayamayan göz, büyükçe bir boncuk tanesinden başka nedir ki.
Ağlamak da bir zevktir. Gözün yaşı, özün aşıdır.
Gözyaşı pişmanlıktır, gözyaşı tevbedir, gözyaşı gözün niyazıdır/duasıdır.
Gözyaşı şükürdür; hamd ve senânın, şükrün gözlerden damla damla akışıdır.
Karanlığın farkında olmaktır ve gelecek adına şafağın müjdesidir gözyaşı.
Gözyaşı, gönlün kor gibi yanan ateşini söndürüp yeniden canlandırmak için gözden
kalbe tutulan itfaiye hortumudur.
Herkesin sizi sevmesini istiyorsanız, gülümseyin. Allah'ın sizi sevmesini
istiyorsanız, Allah için gözyaşı dökün.
Ağlamasını bilen insan için gözyaşı şifâdır; maddî ve mânevî nice hastalıklara.
Gözyaşının indiği yerde rahmet vardır; Rahmetin indiği yerde de gözyaşı.
Duâlarımızın yerine ulaşmasını istiyorsak, imzamızı gözyaşlarımızla atmalıyız.
Rabbimizle irtibatımızda kopukluk varsa, paslanan bağlantı tellerini gözyaşı
yağıyla temizlemeliyiz.
Nice basit dünyevî meseleler, küçük kayıplar, önemsiz rahatsızlıklar karşısında
ağlayıp sızlanıyor veya ağlamaklı oluyoruz da; Allah korkusundan dolayı ne kadar
aynı duygular içinde, benzer atmosferi yaşıyoruz?
Ağlayacak kalp yoksa bari vur patlasın çal oynasın şeklinde eğlenmekten, vurdum duymazlıktan, hiç ölmeyecekmişiz gibi kahkahalardan utanalım.
Benim bildiğimi bilseniz, az güler, çok ağlardınız. (Hadis-i Şerif)
Ağlamayan gözden, huşû duymayan gönülden Sana sığınırım.
İnsan, ağlayamayan gözünden ve gönlünden ne kadar şikâyetçi oluyor, ağlayanları gördüğünde.
Ne mutlu diline hâkim olana, yaptığı suçtan pişman olup ağlayana! (Hadis-i şerif)
Abdullah İbnu Mesud (RA) anlatıyor:
Resülullah Aleyhissalatu Vesselam buyurdular ki: Sinek başı kadar bile olsa, gözünden Allah (CC) korkusuyla yaş çıkan ve bu yaşı yanak yumrusuna değecek kadar akan hiçbir mümin kul yoktur ki, Allah (CC) onu (ebedi) ateşe haram etmesin!
(Sahihi Buhari ve Müslim)
