abim ellerine sağlık,gerçekten çok güzel bir konuya değinmişsin.
beni çok yakından ilgilendiren bir konu.
biz genelde aile içerisinde kürtçe konuşuyoruz,ve kürtçede "Allah" lafzı yerine "xüda" (Hüda) kelimesi kullanılıyor.
kürtçedeki "Hüda" kelimesi farsçadan gelmektedir
bu kelime kullanılırken kesinlikle "Allah" anlamında kullanılıyor.
ama türkçedeki "Tanrı" kelimesini duyunca ister istemez bir tepki uyanıyor bende.
merak ettim ve kürtçe yazılmış dini eserlere baktım,()gerçekten hepsinde "Hüda" kelimesi yerine "Allah" kullanılmıştır.
aşağıdaki beyitler Şêx Ehmedê Xaniye aittir.36 beyitten oluşmaktadır.36.beyitten sonrada türkçesini okuyabilirsiniz.
PESNÊ XWEDÊ (ALLAHA ÖVGÜ)
1-Sernameê name namê Ellah
Bê name wî natemame vellah
2-Ey metleê hindê îşqebazî
Mehbubê heqîqî-yu mecazî
3-Namê teyelewhê nameya işq
Îsmê teyê neqşê xameya işq
4-Bê neqşê te neqşê xame, xame
Bê name te name, natemame
5-Namê teye şahê beytê meqsud
Fîhristê mikatebatê mehmûd
6-Mazmunê miraselatê "lareyb"
Meşhudê mikaşefatê bîlxeyb
7-Mehbubê qulubê men lehul- qelb!
Qelban tu di kî bi bal xweve celb
8-Maşuq-i tu'yî, bi fexr u nazî!
Aşiq tu'yî lêk-î bê nîyazî!
9-Mitleq tu mifîd u mistefadî
Bê şibhe mirîd û hem miradî!
10-Nurî tu di hisnê ruyê dildar
Narî tu di qelbê aşiqê zar!
11-Şem'î ne ji qismê nûr û narî
Şemsî, ji eyan tu perdedarî!
12-Gencî tu di nêv tilismê alem
Kenzî tu eyan ji îsmê adem
13-Ev alem û ademî- yû meşhûd
Ev mimkun û masîwayê mevcûd
14-Hemyan bi teye midare û debr
Feyyazê rîyazê xelqê wel- emr!
15-Emrê te bi lefzê "kun" du alem
Mewcûd-i kirin, xerez çi adem
16-Adem bi xwe yek ji herduyane
Yek herfe ji emrê "kun" fekane
17-Ew herfê heqîqeta miheqqeq
Hem emre bi qudretate hem xelq
18-Eşbah-ı miressemin ji nasût
Erwah-ı miwessemin bi lahut
19-Ev ruhu û cesed bi cebr û îkrah
Tezwîc-i buyîn bi emrê Ellah
20-Nasût-i eger çi rengsefale
Lahut-i pertewa cemale
21-Herfa ku me gotî, neqşê hûre
Lê meqsed û maneya wê kûre
22-Zahir te eger numaye suxra
Batin ewe neqşê xame kubra
23-Mewcûde di wê, şehadet û xeyb
Meşhûde di wê, sîyadet û eyb
24-Însan bi xwe hem zelame, hem nûr
Adem ji te hem qerîbe, hem dur
25-Hindî weku cinsê alemîne
Ew tabiê newê ademîne
26-Ev renge felek hemî miezzem
Ev çende melek hemî mikerrem
27-Ev karîgeha ezîm u dewwar
Ev barîgeha bedî'ü seyyar
28-Ev çende zemîn digel enasır
Ev renge arez digel cewahir
29-Ev çende he nî'met û nefais
Ev rengê he me'kel u melabis
30-Ev çende he middea u metlûb
Ev renge he mişteha û mehbûb
31-Heywan û meadin û nebatat
Metlûb û meqasid û miradat
32-Bîlcimle ji bo mera li karin
Fîlcimle ji bo me ber di barin
33Heqqa, ku te xweş nîzam û rewneq
Tertîb-i kirin ji bo me, elheq!
34-Em xafil û atıl û gunehkar
Mayîne di qeydê nefsê emmar
35-Nînin me di qelbê fikr û zikrek
Na kin bi zimanê hemd û şikrek
36-Xanî ku nehin bi qelbê zakir
Barî! bi de wî zimanê şakır!
1-Kitabın baş yazısı Allah'ın adı
Vallahi eksik demektir kitap, olmazsa onun adı
2-Ey aşk güzelliğinin doğuş ufku olan Allah!
Ey "aşkı hakiki" ile "aşkı mecazi"nin sevgilisi Allah!
3 -Senin adın üzerine yazılır aşk yazısı,
Aşk kaleminin nakşı da yine senin adındır.
4-Senin nakşın olmadan kalemin nakşı çiğdir
Senin adın olmazsa yazı da eksik kalır,
5-Amaç edinilen Kâbe' nin şahı senin adındır.
Bütün kutsal yazılar da senin adında toplu halde durur,
6-Senin adındır tüm vahiylerin özü
Görünmeyip de keşfedilen varlıklar senin adında
görünür.
7-Ey gönül sahiplerinin gönüllerinin sevgilisi,
Sensin gönülleri kendine doğru çeken!
8-Övünen ve nazlanan sevgili sensin!
Aşık da sensin, fakat dileksizsin.
9-Fayda veren de kendisinden yararlanılan da sensin!
Şüphesiz hem isteyen hem de istenensin!
10-Sensin sevgilinin yüzündeki aydınlık!
Zavallı aşıkın gönlündeki ateş yine sensin!
11-Mumsun ama ateş ve ışık çeşidinden değilsin,
Güneşsin ama perdelenmişsin gözlerden!
12-Evren tılsımının içinde definesin sen!
İnsan adından keşfedilen hazinesin sen!
13-Bu evren, bu insan ve görünen bu varlıklar,
Bu yaratılan, senden gayrı bütün yaratıklar,
14-Hepsinin yönetimi ve geçimi seninledir,
Ey yaratışın ve emrin bahçesinde feyiz yağdıran Allah!
15-Senin emrin "ol" sözcüğüyle iki alemi birden
Varlığa getirdi; gerçi amaç insandı.
16-Bu iki alemden biridir insanın kendisi,
"ol" ve "oldu" emrinin bir harfidir
17-İşte gerçekten gerçek olan, o harftir;
Hem o emir, hem de yaratış senin kudretine bağlıdır.
18-Cisimler maddeden resmedilmişler,
Ruhlar ise kutsallıkla nişanlanmışlar.
19-Bu ruhlarla cisimler cebirle, zorla
Çiftleştirilmişler Allah'ın emriyle
20-Maddenin değeri gerçi düşüktür
Ama kutsallık, güzelliğin ışığındandır.
21-İşte bu harf, işlenmesi ince bir nakıştır;
Gel gör ki amacıyla anlamı derin mi derin.
22-Gerçi görünüşte sen onu en küçük olarak göstermişsin
Ama aslında o, en büyük kalemin nakşıdır.
23-Görünün ve görünmeyen hep onda mevcuttur;
Erdem de, kusur da hep onda gözükür.
24-İnsanın kendisi hem karanlıktır, hem ışık;
İnsan hem yakındır sana, hem uzak.
25-Ne kadar evren çeşidi varsa,
Hepsi insan çeşidine tâbidir.
26-Hepsi muazzam bunca felek,
Hepsi muhterem bunca melek,
27-Dönüp dolaşan bu muazzam çark,
Bu göz kamaştırıcı gezgin saray,
28-Bunca yerler ve unsurları,
Bunca ârazlar ve cevherleri,
29-Bunca doyulmaz nimet ve değer,
Ve bütün yiyeceklerle giyecekler
30-Bunca aranan ve istenilenler,
Bunca arzu edilen ve sevilenler,
31-Hayvanlar, madenler ve bitkiler,
Arananlar, amaç edinilenler ve muradlar;
32-Hepsi bizim için işler haldedir,
Hepsi bizler için yük altındadır,
33-Gerçekten güzel ve parlak bir düzen
Düzenledin bizler için doğrusu sen!
34-Biz gafiller, tenbeller, günahkârlar,
Kötülük isteyen nefsimizle kayıtlıyız.
35-Gönlümüzde taşımıyoruz senin fikrini ve de zikrini,
Dilimizle de ödemiyoruz senin hamdini ve de şükrünü.
36-Hani, gönülden anmıyorsa eğer seni,
Allah'ım ona şükredici bir dil ver!
