- Üyelik Tarihi
- 4 Eyl 2005
- Mesajlar
- 2,198
- Aldığı Beğeniler
- 6
Allah'ın rıza ve hoşnutlu'unu kazanmak, bir mü'min için çok önemlidir ve onun hayatının temel yörüngesidir. Cenab-ı Hakk'ın hoşnutlu'unu kalp ve ruh dünyasında hissetmek ise bu büyük ideale göre ikinci-üçüncü derecede bir meseledir. Efendimiz (sas), bu mevzuda temel ölçü kabul edilebilecek bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyururlar: "Allah nezdindeki degerinizin ne oldugunu ögrenmek istiyorsanız Allah'ın sizin nezdinizdeki yerinin ne olduguna bakın!"
Bu peygamberâne ölçüye göre, hayatını Rabb'inin istedigi şekilde yaşamaya çalışan, O'nun her hüküm ve icraatına rıza gösteren, gösterip bir mahbub-u matlub gibi O'na tutkun bulunan, her lahza O'nu düşünüp O'na kavuşacagı ânın özlemiyle yaşayan kimse, Allah'ın hoşnutlu una ermiş ve
O'nu keyfiyetler üstü bir sevgisiyle seviyor demektir.
Bir kimse, Allah'tan razı ve hoşnut oldugunu söylemenin yanında, başına gelen kaza ve belalara, ibadet ü taatın agırlıgına, her türlü musibetlere ve zamanın çıldırtıcılıgına karşı her şeyi gönül hoşnutlugu ile karşılayan; yani Allah'a karşı tavrı hep rıza televvünlü olan birinin, Allah nezdinde karşılaşacagı muamele de rıza televvünlü olacaktır. Allah'ın bir kulundan hoşnut olmasının en büyük emaresi, o kulun, her lahza Allah'tan hoşnut oldugunu soluklamasıdır. Her şeyiyle Allah'a teslim olmuş ve "mertebe-yi kusva"da rızayı temsil eden kimse, o ölçüde Allah tarafından da seviliyor demektir. İşte bu da, "Allah onlardan, onlar da Allah'tan razı olmuşlardır." sırrına mazhariyetin ifadesidir. Bundan daha önemli bir emare de yoktur. Bundan öte söylenilecek bütün hususlar teferruata aittir.
Mesela; böyle bir ufka ulaşan kişi, içine hiç sıkıntı gelmeden namaz kılabilir, en yorgun en sıkıntılı oldugu anlarında bile namaz kılmak onun için bir inşirah vesilesi sayılır. O, orucunu aynı bir ruh haleti içinde tutar.. Allah yolunda hizmet ederken, sahip oldugu şeylerden infakta bulunurken hep gönül rahatlıgı içinde ve Hz. Rahman'ın teveccühleriyle yüz yüzedir.
Bu peygamberâne ölçüye göre, hayatını Rabb'inin istedigi şekilde yaşamaya çalışan, O'nun her hüküm ve icraatına rıza gösteren, gösterip bir mahbub-u matlub gibi O'na tutkun bulunan, her lahza O'nu düşünüp O'na kavuşacagı ânın özlemiyle yaşayan kimse, Allah'ın hoşnutlu una ermiş ve
O'nu keyfiyetler üstü bir sevgisiyle seviyor demektir.
Bir kimse, Allah'tan razı ve hoşnut oldugunu söylemenin yanında, başına gelen kaza ve belalara, ibadet ü taatın agırlıgına, her türlü musibetlere ve zamanın çıldırtıcılıgına karşı her şeyi gönül hoşnutlugu ile karşılayan; yani Allah'a karşı tavrı hep rıza televvünlü olan birinin, Allah nezdinde karşılaşacagı muamele de rıza televvünlü olacaktır. Allah'ın bir kulundan hoşnut olmasının en büyük emaresi, o kulun, her lahza Allah'tan hoşnut oldugunu soluklamasıdır. Her şeyiyle Allah'a teslim olmuş ve "mertebe-yi kusva"da rızayı temsil eden kimse, o ölçüde Allah tarafından da seviliyor demektir. İşte bu da, "Allah onlardan, onlar da Allah'tan razı olmuşlardır." sırrına mazhariyetin ifadesidir. Bundan daha önemli bir emare de yoktur. Bundan öte söylenilecek bütün hususlar teferruata aittir.
Mesela; böyle bir ufka ulaşan kişi, içine hiç sıkıntı gelmeden namaz kılabilir, en yorgun en sıkıntılı oldugu anlarında bile namaz kılmak onun için bir inşirah vesilesi sayılır. O, orucunu aynı bir ruh haleti içinde tutar.. Allah yolunda hizmet ederken, sahip oldugu şeylerden infakta bulunurken hep gönül rahatlıgı içinde ve Hz. Rahman'ın teveccühleriyle yüz yüzedir.