- Üyelik Tarihi
- 7 Eki 2005
- Mesajlar
- 138
- Aldığı Beğeniler
- 0
- Takım
- Galatasaray
eksikliklerimizi güzele çevirebilmek
Ülkenin birinde, bir çiftlikte çalışan kahya, çiftlikte su olmadığı için, çiftliğe her gün kovayla su taşırmış. Kovalardan biri çatlakmış. Sağlam olan kova her seferinde, ırmaktan patronun evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabilirmiş. Bu durum iki yıl boyunca hergün böyle devam etmiş. Kahya patronun evine sadece birbuçuk kova su getirebilmiş. Sağlam kova başarısından gurur duyarken, zavallı çatlak kova görevinin sadece yarısını yerine getirebiliyor olmaktan dolayı utanç duyuyormuş.
İki yılın sonunda, birgün çatlak kova kahyaya seslenmiş: “Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum”. “Neden?” diye sormuş kahya. “Niye utanç duyuyorsun?” Kova cevap vermiş: “Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için taşıma görevimin sadece yarısını yerine getirebiliyorum. Benim kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana rağmen emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun”. Kahya şöyle cevap vermiş: “Patronun evine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri farketmeni istiyorum”.
Gerçekten de tepeyi tırmanırken, çatlak kova, patikanın bir yanındaki yabani çiçekleri ısıtan güneşi görmüş. Fakat yolun sonunda suyun yarısını kaybettiği için kötü hissetmiş ve yine kahyadan özür dilemiş. Kahya kovaya sormuş: “Yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer tarafında hiç çiçek olmadığını farkettin mi? Bunun sebebi, benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır. Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve hergün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın. İki yıldır, ben bu çiçekleri toplayıp onlarla patronun sofrasını süsleyebildim. Sen böyle olmasaydın, o evinde bu güzellikleri yaşayamayacaktı”.
Hepimizin kendimize has kusurları vardır. Hepimiz aslında çatlak kovalarız.
Kusurlarınızdan korkmayın. Onları tanıyın. Kusurlarınızda gerçek gücünüzü bulursanız eğer, siz de güzelliklere sebep olabilirsiniz.
Anlamlıydı paylaşmak istedim.....
Ülkenin birinde, bir çiftlikte çalışan kahya, çiftlikte su olmadığı için, çiftliğe her gün kovayla su taşırmış. Kovalardan biri çatlakmış. Sağlam olan kova her seferinde, ırmaktan patronun evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabilirmiş. Bu durum iki yıl boyunca hergün böyle devam etmiş. Kahya patronun evine sadece birbuçuk kova su getirebilmiş. Sağlam kova başarısından gurur duyarken, zavallı çatlak kova görevinin sadece yarısını yerine getirebiliyor olmaktan dolayı utanç duyuyormuş.
İki yılın sonunda, birgün çatlak kova kahyaya seslenmiş: “Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum”. “Neden?” diye sormuş kahya. “Niye utanç duyuyorsun?” Kova cevap vermiş: “Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için taşıma görevimin sadece yarısını yerine getirebiliyorum. Benim kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana rağmen emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun”. Kahya şöyle cevap vermiş: “Patronun evine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri farketmeni istiyorum”.
Gerçekten de tepeyi tırmanırken, çatlak kova, patikanın bir yanındaki yabani çiçekleri ısıtan güneşi görmüş. Fakat yolun sonunda suyun yarısını kaybettiği için kötü hissetmiş ve yine kahyadan özür dilemiş. Kahya kovaya sormuş: “Yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer tarafında hiç çiçek olmadığını farkettin mi? Bunun sebebi, benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır. Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve hergün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın. İki yıldır, ben bu çiçekleri toplayıp onlarla patronun sofrasını süsleyebildim. Sen böyle olmasaydın, o evinde bu güzellikleri yaşayamayacaktı”.
Hepimizin kendimize has kusurları vardır. Hepimiz aslında çatlak kovalarız.
Kusurlarınızdan korkmayın. Onları tanıyın. Kusurlarınızda gerçek gücünüzü bulursanız eğer, siz de güzelliklere sebep olabilirsiniz.
Anlamlıydı paylaşmak istedim.....
